เมื่อวันศุกร์ที่ 14 ธันวาคม ที่ผ่านมา เจ้าหน้าที่จาก สพท.2 สุพรรณบุรี 11 ท่าน นำทีมโดยท่าน ผอ. อนุสรณ์ ฟูเจริญ ได้มาดูงานเรื่อง KM ที่โรงไฟฟ้าแม่เมาะ ในวันนั้น ถึงแม้ไม่ใช่ ศุกร์ 13 ฝันหวาน แต่ผมก็ต้องเจองานเต็ม ๆ ในวันนั้น ทำให้ตอนเช้าผมไม่สามารถเข้ามาร่วมแลกเปลี่ยนด้วยตั้งแต่เริ่ม กว่าจะมาร่วมด้วยก็เข้าไป 5 โมงเช้าแล้ว ก็เลยไม่ได้ฟังตั้งแต่ต้น ท่าน ผอ. สพท. ได้เข้าร่วมงาน NKM4 เมื่อต้นเดือน ได้เข้าฟังห้องที่พวกเราร่วมเป็นวิทยากร และก็เลยปิ๊งประเด็นของพวกเรา ซึ่งนับว่าท่านเป็นเสือปืนไวอีกท่านหนึ่ง คือเมื่อเวลาผ่านไปไม่ถึง 2 สัปดาห์ ท่านก็พาทีมมาดูงานแล้ว แต่มาเสียท่านิดหน่อยตอนจะเดินทางมาเข้าที่พักที่ศูนย์ฝึกอบรม แม่เมาะ ในวันที่ 13 แล้วเกิดหลงทางพักใหญ่ กว่าจะถึงที่พักได้ก็กว่า 3 ทุ่มไปแล้ว ทีม สพท.2 ได้เล่าเราฟังว่า ก่อนหน้านี้ก็ได้เริ่มลงมือ “ทำ KM” กันมาแล้ว แต่เมื่อทำไปได้สักพักหนึ่ง สมาชิกก็เกิดการล้า ค่อย ๆ หาย ไป นี่แสดงว่า “ตกหลุมดำ KM” มาพอ ๆ กับทีมของเราเหมือนกันนะครับ
การ ลปรร. นี้ ทีมโรงไฟฟ้าแม่เมาะเรามี “Happy KM” เป็นโต้โผหลักช่วยดำเนินการ ลปรร. ให้ ซึ่งพี่เขาดูจะเข้าใจบริบทของทางทีมเยือนมากกว่าพวกเราทีมเหย้าคนอื่น ๆ เนื่องจากมีหลังบ้านเป็นคนในแวดวงการศึกษากับเขาด้วย.... อิ อิ
หลัง ลปรร. ท่าน ผอ. ได้สรุปได้ด้วยตัวท่านเองว่า ที่ผ่านมาท่านยึดติดรูปแบบมากไป, ตั้ง “หัวปลา” ไว้ไม่ค่อยเหมาะ และไม่ได้ออกแบบกระบวนการให้เหมาะสมกับที่ต้องการ เนื่องจากเร่งรีบจะเอาผลเพราะทาง กพร. บังคับมา ซึ่งมาดูงานแล้วมองเห็นช่องทางว่าจะต้องกลับไปปรับกระบวนทัพกันอย่างไรบ้าง
แต่ว่ามาแบบแนวโรงไฟฟ้าแม่เมาะเนี่ย ไม่รู้ว่า กพร. มาดูแล้วจะมี “ผล” อะไรให้เห็นเป็นตัวเป็นตนเพื่อใช้สำหรับทำ KPI หรือเปล่า อันนี้ไม่รู้ด้วยนาครับ ส่วนถ้าอยากรู้กลเม็ดในการต่อรองเรื่องตัวชี้วัดกับ กพร. แนะนำให้ไปถามคุณศรีวิภา หรือคุณหมอนนทลีย์แห่งกรมอนามัยเอานะครับ
