“ คะ นะโม นะโม “ ฉันพูดติดอ่างอยู่อย่างนั้นหลายเที่ยวเลยทีเดียว หันซ้ายหันขวาโชคดีที่วันนี้มีคนยกปิ่นโตมาถวายพระก็แค่ฉันคนเดียว นับว่าโชคยังเป็นของฉัน
“ นั่งให้ดี ๆ ให้เรียบร้อยหน่อย กระดุกกระดิกทำไม “ เสียงท่านเจ้าอาวาสดูจะเข้มขึ้นเรื่อย ๆ “ งั้นว่าตาม “ ค่อยยังชั่ว ฉันเลยกล่าวบทสวดมนต์ตามท่านเจ้าอาวาสตั้งแต่ นะโม จนกระทั่งรับ ศิล 5 และ แถมด้วยบทกรวดน้ำ แต่ละบทที่กล่าวตามก็ชักจะลืมความหมายหมดแล้ว โดยเฉพาะศิล 5 ข้อ ไหน ๆ ก็จำกลับกันหมด
“ ใครเป็นคนทอดกุนเชียง “ ท่านเจ้าอาวาสลงมาจากที่นั่งฉันอาหาร เดินตรงมาหาฉันพร้อม ๆ กับต้นลุง
“ ทำเองค่ะ ท่าน “ ฉันตอบด้วยความภูมิใจ อาหารคงอร่อยแน่ ๆ ท่านจึงได้ถาม ยิ้มแก้มปริเลยละ
“คงใช้ไฟแรงละซิ กุนเชียงถึงได้ไหม้ซะอย่างนั้น เวลาที่จะทำกับข้าวประเภททอด ๆ นะเค้าใช้ไฟอ่อน ๆ ในการทอด สงสัยเป็นกุนเชียงพันธุ์ใหม่ “ ท่านเจ้าอาวาสนี่พอมีอารมณ์ขำกับเค้าบ้างเหมือนกันนะ ( คิดในใจ ) <p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 36pt" class="MsoNormal">“ คะ ไหม้หน่อยเดียวเองค่ะ “ ก็แหม บังเอิญปิ่นโตของฉันถูกยกไปตั้งตรงหน้าท่านเจ้าอาวาสพอดี ท่านก็เลยได้ฉันกับข้าวฝีมือฉัน ว่าแล้วฉันก็เลยต้องหุบยิ้มโดยอัตโนมัติ </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 36pt" class="MsoNormal">“ นี่หนังสือ เอาไปอ่านซะ..” ฉันเดินตามต้นลุงไปนั่งที่กุฏิ หลังจากที่กินข้าวเสร็จเรียบร้อยแล้ว</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 36pt" class="MsoNormal">นวโกวาท “ คืออะไรเหรอคะ “ แล้วจะให้อ่านตรงไหน ฉันเปิด ๆ ดู จำก็ยาก อ่านก็ยาก </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 36pt" class="MsoNormal">“ ต้นลุงคะ อ่านภาษาพระไม่ค่อยจะออก แล้วจะจำได้ไงละ “ ฉันอ่านไม่ค่อยจะออกจริง ๆ ซึ่งฉันก็ห่างจากการอ่านบทสวดมนต์มาก็นาน เวลาที่ฟังพระสวดมนต์ก็ดันหลับ ยิ่งถ้าฟังเทศน์นี่ไม่ต้องพูดถึงเลยละ เพราะฉันนั่งคิดลอยไปไกล เทศน์ก็เทศน์เถอะ ฉันนั่งดูได้จนจบแต่ไม่ได้ฟัง</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 36pt" class="MsoNormal">“ เวลาอยู่ต่อหน้าพระสงฆ์องค์เจ้าจะต้องสำรวมกิริยาวาจาและท่าทาง จะมาทำกระดุกกระดิกนั่งกระสับกระส่ายหันรีหันขวางไม่ได้ ที่บอกว่าไม่ได้นั้นเพราะว่า ถ้าเราเกิดไปเจอกับพระอริยะเข้าจะเป็นบาปติดตัวเรา</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 36pt" class="MsoNormal">“ แล้วพระอริยะ คืออะไรเหรอคะ เป็นพระชั้นไหนค่ะ เป็นเจ้าอาวาส หรือเจ้าคณะตำบลแบบนี้หรือเปล่าค่ะ “ ฉันชักจะสงสัย พุทธศาสนาเป็นเรื่องราวที่ซับซ้อนและละเอียดแค่ไหนกันนะ</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 36pt" class="MsoNormal">“ ไปอ่านนวโกวาทมาก่อน ในหนังสือจะบอกถึงวินัยสงฆ์ และหลักธรรมเบื้องต้นที่ต้องรู้ก่อน ไปอ่านมาให้เข้าใจ แล้วมาตอบกับต้นลุงว่าเข้าใจอะไรบ้าง แล้วศิล 5 นี้สำคัญ เป็นสิ่งที่เราปฏิบัติเป็นชีวิตประจำวัน ไหนบอกมาซิ ข้อ 1-5 นะ เมื่อกี้ในโรงฉันก็พูดตะกุกตะกัก อายเค้าไหมละ “</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 36pt" class="MsoNormal">“ จะอายทำไมละคะต้นลุง ก็ในเมื่อเราจำไม่ได้จริง ๆ ก็บอกไปแล้วว่าลืม ๆ ไปแล้วศิล 5 ข้อนะ แต่ถ้าจะจำข้อ 1 กับ ข้อ 5 นะจำได้แม่นสุด ส่วนข้ออื่น 2-3-4 จำสลับกันหมด แล้วต้นลุงจะไปกังวลไปทำไมละคะเดี๋ยวก็จำได้ “</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 36pt" class="MsoNormal">“ ศิล 5 ข้อเป็นข้อปฏิบัติที่ดีสุด พระพุทธเจ้าท่านตรัสไว้ชอบแล้ว รักษาศิลไว้ให้ได้ทั้ง 5 ข้อ ปฏิบัติให้ได้ดังนี้แล้วละก็ ชีวิตก็จะพบแต่ความสุข เทวดาจะได้คุ้มครอง “</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 36pt" class="MsoNormal">“ เทวดามีจริงเหรอคะต้นลุง แล้วมีรูปร่างหน้าตาเป็นไงละ บอกหน่อยซิต้นลุง “ ฉันชักอยากจะรู้มากขึ้น แต่ก็ยังไม่เข้าใจว่าทำไมต้องให้อ่านหนังสือ นวโกวาทด้วย อ่านเรื่องอื่นก่อนไม่ได้หรือไรนะ</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 36pt" class="MsoNormal">“ ก็ยังไม่อ่านนวโกวาท แล้วจะรู้ได้อย่างไรว่ามีธรรมสำหรับมนุษย์ข้อไหน ธรรมสำหรับเทวดาข้อไหน บอกไปเดี๋ยวก็ไม่เข้าใจ เอาเรื่องศิล 5 ก่อนว่าตามต้นลุง ..ตั้งนะโม 3 จบ แล้วพูดให้มันดัง ๆ ด้วย “ เอาละคราวนี้ฉันเริ่มจะว่านะโมได้ละ ส่วนศิล 5 ฉันเริ่มว่าตามต้นลุงได้ละ </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 36pt" class="MsoNormal">“ เห็นไหมละคะต้นลุง แป็บเดียวก็กล่าวศิล 5 ได้ “ </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 36pt" class="MsoNormal">“ คำแปลด้วย ไม่ใช่ว่า สักแต่ท่องได้แต่คำแปลไม่รู้ คำแปลนี่แหละสำคัญ ต้องระลึกให้ได้ตลอดว่าในขณะที่เราทำอะไรพูดอะไรตรงกับศิลข้อไหน ไปแปลมาและมาอธิบายให้ต้นลุงฟังคราวหน้า วันนี้พอแล้ว ต้นลุงจะจำวัดแล้ว “ </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 36pt" class="MsoNormal">“ ต้นลุงนอนมากเดี๋ยวก็อ้วนนะ “ ก็ฉันยังไม่อยากกลับเพราะในขณะนั้นฉันเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าจะไปไหนดี หลังจากที่กลับมาทำงานที่บ้าน ( บ้านเกิด ) ฉันก็แทบจะไม่มีเพื่อนเลยก็ว่าได้ พอตกเย็นหรือไม่ก็วันหยุด พระเณรที่วัดแห่งนี้ถึงเห็นฉันมาหาต้นลุงเป็นประจำ จึงมีชาวบ้านหรือพระเณรที่ไม่สบายเข้ามาหาฉันให้ช่วยรักษาบ้าง คนไหนที่พอให้ยาได้ฉันก็มักจะกลับไปเอายามาช่วยไปได้บ้างแต่ถ้าคนไหนที่เห็นว่าจำเป็นต้องตรวจอย่างละเอียดฉันก็ให้เค้าไปโรงพยาบาล </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 36pt" class="MsoNormal">ฉันไม่เคยทำแบบนี้มาก่อน แต่พอได้ทำก็รู้สึกดีและสบายใจอย่างบอกไม่ถูก ฉันถึงได้หายามาไว้ที่วัดนี้อยู่ตลอด</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 36pt" class="MsoNormal">“ คนเจ็บไข้ได้ป่วยถ้าเราพอมีกำลังที่จะช่วยเค้าได้ก็ช่วย แล้วอนิสงฆ์ผลบุญนั้นจะติดตัวเราไปตลอด “ คำกล่าวของต้นลุงที่ฉันมักจะได้ยินอยู่เสมอ</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 36pt" class="MsoNormal"></p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 36pt" class="MsoNormal"> รันยาไนท์</p>
