นมัสการค่ะท่านเจ้าอาวาส หลังจากที่ฉันนำรถเข้าจอดที่หน้ากุฏิของท่านมหามัชฌิมา และเห็นท่านเจ้าอาวาสกำลังกวาดขยะบริเวณลานวัดที่ร่มรื่นไปด้วยเหล่าแมกไม้ และในอากาศยามเช้าแบบนี้ละก็สายลมที่พัดมาเบา ๆ จากภูเขาที่ตั้งเด่นเป็นสง่าอยู่หน้าวัด ซึ่งไม่ว่าจะยามไหนหรือเวลาไหน ภูเขาเหล่านี้เป็นความงามของธรรมชาติที่มองแล้วก็ทำให้จิตใจรู้สึกสดชื่นและเป็นสุขเลยทีเดียวละ

มาแต่เช้าเลยนะหมอ ตื่นเช้าเป็นเหมือนกันนะ เสียงทักทายของท่านเจ้าอาวาสพร้อมด้วยเสียงตำหนิฉันน้อย ๆ หลังจากที่ท่านรู้มาว่าฉันนอนตื่นสายอยู่เป็นประจำชนิดที่เรียกได้ว่า แสงตะวันยังเรียกฉันว่าพี่

มาหาต้นลุงค่ะ วันนี้ยกปิ่นโตมาถวายเป็นอาหารเช้าด้วยค่ะ  ก็เลยตื่นเช้า   ในภาษาทางปักษ์ใต้เรานั้น หลวงลุงจะเรียกว่า ต้นลุง พระบางองค์จะแทนตัวเองด้วยคำว่า   ต้น  ซึ่งก็ตรงกับคำว่า อาตมา

ก็บอกกับต้นลุงไว้แล้วนี่คะ ว่าจะยกปิ่นโตมาถวายวันนี้ ถ้าตื่นสายก็ผิดสัญญาสิคะ แต่ก็จะพยายามตื่นเช้านะคะ เพราะไม่อยากโง่กว่านกกา เหมือนที่ต้นลุงบอกเอาไว้ว่า นกกานะมันตื่นก่อนพระอาทิตย์ขึ้นออกไปหาอาหารแล้วเราเป็นมนุษย์ที่มีจิตใจสูงกว่านกกาจะมัวแต่นอนตื่นหลังพวกนกเหล่านั้นมันได้อย่างไร ไม่อายมันบ้างหรือไร   เป็นสิ่งที่ติดในใบหูทั้ง 2 ข้างของฉันและเลยไปถึงสมองส่วนความจำชนิดที่ติดกาวตราช้างเลยก็ว่าได้ เพราะฉะนั้นถ้าวันไหนที่ฉันนอนตื่นสายจนพระอาทิตย์ทำมุมเฉียงกับพื้นโลกแล้วละก็ ฉันต้องยอมรับว่าโง่กว่านกกา ( ตอนนี้ผิวฉันถึงได้คล้ำเอา ๆ ไงละ )

ขอไปหาต้นลุงก่อนนะคะท่านเจ้าอาวาส เพราะหากมัวแต่ชักช้าละก็ต้นลุงอาจจะขึ้นไปที่โรงฉันก่อนละ ฉันรู้ดีว่าต้นลุงท่านเป็นพระที่เคร่งมาก โดยเฉพาะเรื่องเวลา

กุฏิหลังเล็ก ๆ ที่สร้างขึ้นจากแผ่นไม้กระดานเก่า ๆ แต่ละแผ่นนำมาปะติดต่อกันเป็นสี่เหลี่ยมเล็ก ๆ ที่มีขนาดความกว้างแค่คนนอนได้เท่านั้น ฉันคิดว่าแค่นอนได้เท่านั้นจริง ๆ แม้จะเดินก็ยังเดินไม่ได้ มีเก้าอี้ตรงระเบียงที่ยื่นออกมาที่ยังสามารถพอที่จะนั่งได้พร้อมกับเสื่อที่มีรอยปะบ้างขาดบ้างสลับกันเป็นลวดลายที่ต้นลุงนำมาปูให้ผู้คนที่จะแวะมาเยี่ยมเยียนท่านได้นั่งสนทนากันบ้าง

ต้นลุงคะ นมัสการค่ะ วันนี้ยกปิ่นโตมาถวายเช้าค่ะ ทำเองด้วยค่ะ แน่นอนละวันนี้ฉันพยายามอย่างเต็มที่ที่จะยกปิ่นโตมาถวายต้นลุง พร้อมดอกไม้สีเหลืองที่ออกดอกอยู่ริมรั้วบ้านนั่นก็คือ ดอกดาวเรืองที่ฉันมักจะเลือกมาบูชาถวายพระอยู่เป็นประจำ

อืมม..ดีแล้ว รู้จักตื่นเช้าเสียบ้างอย่างน้อยก็ได้ประโยชน์ต่อตัวเอง อย่างวันนี้ก็รู้จักการให้และได้รับธรรมจากพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ใบหน้าของต้นลุงที่ดูขึงขังนาน ๆ จะมีรอยยิ้มให้เห็นแต่วันนี้ฉันได้มีโอกาสได้เห็นรอยยิ้มน้อย ๆ ที่มุมปากของต้นลุง ก็คงเป็นเพราะเห็นฉันยกปิ่นโตมาถายก็ได้นะ

อ๋อ..ให้ก็คือการยกภัตตาหารมาถวายพระใช่หรือเปล่าคะ ฉันยิ้มแก้มปริเลยที่เริ่มเข้าใจคำสอนของต้นลุง ก็คำแต่ละคำที่ต้นลุงยกมาเปรียบเทียบให้ฟัง ฉันมักจะไม่ค่อยเข้าใจ หรือเพราะฉันไม่ค่อยได้ใส่ใจกับหลักธรรมะนักก็ได้ ฉันก็เลยเคยโดนต้นลุงดุว่า

คนที่ไม่รู้ธรรมะนะคนโง่

แล้วธรรมจากพระสัมมาสัมพุทธเจ้านี้รับตอนไหนเหรอคะ 

 

                                                          ( ต่อฉบับหน้า )

                                                                  รันยาไนท์