เดินผ่าน  กอบอนกอหนึ่ง  สะดุดใจ  คลิก 1 ครั้งได้ภาพมา 

ฉุกคิดว่า...เพราะบนในบอนมีขนนุ่มๆ  น้ำจึงไม่ซึมลงในใบ กลิ้งไปกลิ้งมานั่นเอง  เปรียบกับ  น้ำคำของคนกลุ่มหนึ่ง  ที่กลับกลอกไปมา 

เมื่อพูดจา วกวน  จนจับไม่ได้  เหตุการณ์นี้ จึงเปรียบกับคนที่มีลักษณะการพูดแบบนี้ว่า...พูดจา...เหมือนน้ำกลิ้งบนในบอน  และ คุณสมบัตินี้  ก็มักจะเกิดกับคนกลุ่มหนึ่งที่มีอาชีพ เกี่ยวกับการพูด 

พูดโน้มน้าว  ชวนเชื่อ  ให้คนฟังหลงงมงาย  และปฏิบัติตาม  อย่างมีเงื่อนไขที่เสียเปรียบกับความเกรงใจบ้าง  จึงต้องหลงงมงาย 

และที่ตัดสินใจทำไปนั้น...ไม่ใช่เชื่อ  ไม่ใช่ถูกล้างสมองหรอก  เพราะรำคาญ..เสียมากกว่า   การพูด  มีหลายคำคม  สุภาษิต   ที่เกี่ยวกับการพูด 

สุนทรภู่...ถึงบางพูด พูดดีมีศรีศักดิ์    มีคนรักรสถ้อยอร่อยจิต  หากพูดชั่วตัวตายทำลายมิตร  ......... 

 

ครูอ้อยก็มีอาชีพที่เกี่ยวกับการพูด  ทุกวัน  วันละไม่ต่ำกว่า 5 ชั่วโมง  ที่จะต้องพูดแบบชวนเชื่อให้นักเรียนฟังและปฏิบัติตามด้วยความเข้าใจแบบคงทน  นำไปใช้ได้ในชีวิตของตนเองและการเรียนต่อในระดับสูงขึ้นไป......

ก็ต้องระวังการเป็นน้ำกลิ้งบนในบอนเหมือนกันล่ะ...  

พูดอะไร พูดให้จริง  ไม่กลิ้งกลอก 

ให้ช้ำชอก  บอกว่ารัก  สมัครมั่น 

พูดอีกทีพูด  อีกครั้ง  พลั้งจำนรรจ์ 

 เธอรักฉัน ฉันรักเธอ นิรันดร  

**************

อย่าเหมือนน้ำ   บนใบบัว  กลั้วกลิ้งนั่น

เธอรักฉัน  ฉันรักเธอ เพ้อคำสอน 

อย่าเหมือนน้ำ  กลิ้งเกลือกไป  กลิ้งเกลือกมา  บนใบบอน

ขออ้อนวอน  สอนสั่ง  ดังใจจินต์

โชคดีปีใหม่ 2551 ค่ะ

ครูอ้อย ร้อยคำหวาน