อยู่ในสายเลือด

"แม้โรคร้ายจะแพร่พิษถึงปลิดชีพจะยึดหลักดวงประทีบคือสงสาร" ถ้าใครได้เรียนพยาบาลมาก่อนคงปฏิเสธไม่ได้เลยว่าไม่รู้จักประโยคนี้เพราะเป็นท่อนหนึ่งของเพลงมาร์ทพยาบาล พอดีทำงานเดินไปเดินมาฝ่ายโน้นที  ฝ่ายนี้ที เมื่อยขาจังเลยมาบันทึกใน G2K แก้เมื่อยสักหน่อย บังเอิญมองไปเห็นตั๋วรถบริษัทแห่งหนึ่งเลยนึกถึงเรื่องราววีระกรรม  พยาบาล พยาบาลของตนเองขึ้นมา ก็เมื่อ 3 ปีก่อนนะสิค่ะ ขณะที่นั่งในรถทัวร์สายดังกล่าวในยามค่ำคืน สัก ตี 3 ได้มั้ง เดินทางจากกรุงเทพ - อุบล ก็ถึงช่วงนางรองพอดีค่ะ( มาเที่ยวดึกหน่อย เพราะกะมาให้ถึงอุบลสว่าง ) ทุกคนในรถก็หลับคอพับคออ่อนกัน จู่ ๆ ก็มีเสียงผู้หญิงคนหนึ่งร้องเสียงดังไม่เป็นคำ เหมือนกับเสียสติ ทุกคนตกใจตื่นบริกรเปิดไฟสว่างแล้วมองไปที่ผู้หญิงคนนั้นเป็นผู้หญิงผิวดำมาก  สวมเสื้อผ้าเก่าดำ ผมเผ่ายุงเหยิง ดิฉันก็เป็นคนหนึ่งที่มองไปแต่อาจจะมองไม่เหมือนใครเพราะเห็นอ้อมอกของเธอมีอะไร ตัวเธอสั่น งก ๆ แต่กอดอะไรไว้ ด้วยความที่ต้องการทราบคำตอบว่าคืออะไร จึงรีบลุกจากที่นั่งไปหาเธอ ( เพราะมีแต่คนงัวเงียตกใจมองอย่างเดียว ) พร้อมกับน้องบริกรชายอีก 1  คน พอไปถึง ดิฉัน พูดกับเธอว่าไม่ต้องตกใจนะ หนูมาช่วยพี่มีอะไรหรอค่ะ เธอตัวสั่น และค่อย ๆ คลายสิ่งที่เธอกอดไว้ในอ้อมอกให้ดิฉันดู เป็นเด็กชายตัวน้อย ผิวดำเหมือนแม่ ตัวร้อนมาก มองดูด้วยความที่เป็นพยาบาลจึงรู้ว่าเด็กชัก ( ชักได้น่ากลัวซะด้วยซี มิน่าแม่ตกใจจนเสียสติ ) เลยช่วยเหลือในเบื้องต้น ก็น้ำขวดที่เขาบริการบนรถทัวร์นั่นแหละ กับผ้าอ้อมเด็กชาย มาเช็ดตัวคลายร้อน ช่วยกันเช็ดทั้งดิฉันและบริกร และปากก็ร้องให้คนขับรถแวะโรงพยาบาลที่ไกล้ที่สุด ก็เป็นโชคดีของเด็กที่มีโรงพยาบาลแถวนั้นพอดีรถเลี้ยวเข้าเด็กเริ่มชักอีก  ดิฉันอุ้มเด็กวิ่งไปห้องฉุกเฉิน มีน้องพยาบาลคนหนึ่งมารับด้านหน้า และทุกคนเหมือนรู้ว่ามีเด็กชักมาทุกอย่างเตรียมพร้อม เด็กถูกดูแลอย่างดี  ส่วนแม่ร้องไห้ไปพูดพร่ำไปเรื่อย  พอมาทราบความจริงจากพยาบาลหลังส่งต่อเด็กชายแล้วว่า  มีอาจารย์พยาบาลคนหนึ่งบนรถทัวร์เขาโทรมาบอกแล้วว่าจะมีเด็กชักมา  ได้ข้อคิดอีกว่าทำไหมเขามีหัวหน้าเวรไว้คิดไว้ตัดสินใจแก้ปัญหาก็เพราะคนที่ทำการพยาบาลอาจจะยังคิดไม่ถึงเมื่อเจอสถานการณ์คับขัน และสอนให้รู้ว่าต้องตั้งสติก่อนเสมอ และยังคิดอีกว่าถ้าไม่ได้เรียนพยาบาลเราก็คงเป็นคนที่นั่งมองดูเฉย ๆ เหมือนคนอื่น พอได้เรียนมันก็เข้าไปอยู่ในสายเลือดเมื่อเข้าไปแล้วไม่ว่าจะทำอะไรที่ไหน มันก็จะตามเราไปทุกที่ ........จริงไหมค่ะ