วันที่สี่ของการเดินทาง
กลับบ้านร๊าว..รักรออยู่..ๆๆๆๆ วันนี้ต้องเดินทางกลับบ้านแล้วค่ะ อะไรมันจะดีใจป่านน๊าน.. ต้องอำลาเมืองเว้ มุ่งหน้าสู่สวันเขต เข้าสู่ด่านบาวลาว โดยเส้นทางหมายเลข 9

เข้าเขตประเทศลาว พวกเราแวะนมัสการพระธาตุอิงฮัง พระธาตุศักดิ์สิทธิ์ที่สุดของแขวงสวันเขตและประเทศลาว

<p>ข้อมูลเพิ่มเติมจากศูนย์ข้อมูลลาว...
</p><p> "พระธาตุอิงฮัง" ซึ่งบรรจุพระบรมสารีริกธาตุส่วนกระดูกสันหลังของพระพุทธเจ้า อยู่ในเมือง คันทะบุลี แขวงสุวรรณเขต พระธาตุองค์นี้ถือเป็นพระธาตุคู่แขวงสาละวัน ซึ่งตามประวัติเชื่อว่าพระพุทธเจ้าได้เดินทางมายังบริเวณที่เป็นพระธาตุอิงฮังในปัจจุบันและทรงฉันภัตตาหารเพล บริเวณใต้ "ต้นฮัง" หรือต้นสาละ
องค์พระธาตุอิงฮัง เป็นศิลปะและสถาปัตยกรรมศิลป์ที่สวยงาม ทั้งเป็นปูชนียสถานที่สำคัญแห่งหนึ่งอยู่ สปป. ลาว ตั้งอยู่แขวงสะหวันนะเขต ภาคใต้ของลาว และประมาณ 15 กิโลเมตร ระหว่างเส้นทางสะหวันเขต-เซโน </p><p> พระธาตุสูงกว้างด้านละ 9 เมตร มีลักษณะเป็นสี่เหลี่ยมย่อมุมเหมือนหอปราสาท เป็นเจดีย์แบบผสมวิหาร คือใช้เป็นสถานที่ประดิษฐานสิ่งศักดิ์สิทธิ์ได้ เพราะมีประตูเข้าออกได้ องค์พระธาตุเจดีย์จัดเป็น 3 ฐานลดหลั่นกันเป็นลำดับ ฐานล่าง ฐานกลาง เป็นศิลปะดั้งเดิม ฐานบน และยอดเจดีย์ เป็นศิลปะสมัยล้านช้าง</p><p></p><p></p><p></p><p></p><p> จากนั้นคณะทัวร์ของเราก็เดินทางผ่านด่านสวันเขต ข้ามโขงสู่จังหวัดมุกดาหารและเดินทางกลับจังหวัดอุบลราชธานี แวะทานอาหารเย็นที่ร้านสามชัยไก่ย่าง ร้านอาหารชื่อดังของชาวอุบลฯ อิ่มแล้วก็โบยบินไปกับนกแอร์กลับ กอทอมอ สบายแฮ. จบทริปด้วยความแฮปปี้ มีความสุขทุกคน แต่พอถามว่า อยากกลับไปเที่ยวอีกมั้ย แต่ละคนล้วนส่ายหน้าดุกดิกด้วยความรู้สึกต่าง ๆ กันไป สำหรับผู้เขียนคิดไว้ในใจว่า "อีก 10 ปี ค่อยว่ากันใหม่นะ" (ก็รอให้ลืมเหตุการณ์ประทับใจที่เพิ่งผ่านมาหมาด ๆ ก่อนไง อิอิ) </p><p> เหตุการณ์ในลาวและเวียดนามยังมีอีกเย๊อะที่ยังไม่ได้เล่า เอาไว้ผู้เขียนจะรวบรวมเป็นรวมเล่มเก็บตกมาเล่าสู่กันฟังอีกทีในบันทึกหน้า อย่าลืมติดตามนะค๊า รับรองมีเฮ.. (จั่วไว้ซะชวนอ่านมั่ก ๆ คิกคิก) สำหรับบันทึกฉบับนี้คงจบเท่านี้ ขอบคุณที่ติดตามนะคะ สบายดี ไปก่อนเด้อค๊า!!!</p>