ขอคั่นรายการสักนิ๊ดนะคะ....ก่อนที่จะดำเนินเรื่องต่อไป

          คือว่าดิฉันลืมบอกไปตั้งแต่ตอนต้นที่เขียนซีรี่ส์นี้ว่า  พ.ร.บ. ของ มน. ที่ยกมาบันทึกใน Blog นี้ เป็น "ฉบับรวบรวมสรุปข้อคิดเห็นของมหาวิทยาลัย"  ไม่ใช่ "ฉบับที่ผ่านคณะกรรมการกฤษฎีกา"  กล่าวคือ  มัน up to date กว่า 

          โดย มน.ได้ส่ง รายงานการแก้ไขดังกล่าว แก่ สกอ. ทราบแล้ว ทั้งนี้หากไม่เกิดเหตุการณ์ชะลอร่าง พ.ร.บ.  เมื่อวันที่ 3 ธ.ค. 50 ที่ผ่านมาแล้วไซร้  ร่างพ.ร.บ. ฉบับที่ผ่านคณะกรรมการกฤษฎีกา ก็จะผ่านเข้าสู่ขั้นตอนการพิจารณาแก้ไขตามที่ มน.เสนอ  ในคณะกรรมาธิการวาระที่ 1 และวาระที่ 2 ต่อไป 

          เอาละค่ะ ตานี้ มาดูมาตราถัดไปกันดีกว่า

 

พ.ร.บ. มน. 

 

พ.ร.บ. ม.มหิดล 

มาตรา ๑๒  กิจการของมหาวิทยาลัยไม่อยู่ภายใต้บังคับแห่งกฎหมายว่าด้วยการคุ้มครองแรงงาน กฎหมายว่าด้วยแรงงานสัมพันธ์ กฎหมายว่าด้วยการประกันสังคม และกฎหมายว่าด้วยเงินทดแทน แต่พนักงานและลูกจ้างของมหาวิทยาลัยต้องได้รับประโยชน์ตอบแทนไม่น้อยกว่าที่กำหนดไว้ในกฎหมายว่าด้วยการคุ้มครองแรงงาน กฎหมายว่าด้วยการประกันสังคม และกฎหมายว่าด้วยเงินทดแทน การดำเนินงานต่างๆ ของมหาวิทยาลัย ให้ได้รับการยกเว้นค่าฤชาธรรมเนียมและค่าภาษีอากร และประมวลกฎหมายที่ดิน  มาตรา ๑๔ 

กิจการของมหาวิทยาลัยไม่อยู่ภายใต้บังคับแห่งกฎหมายว่าด้วยการคุ้มครองแรงงาน และกฎหมายว่าด้วยแรงงานสัมพันธ์ 

ข้อสังเกต

          นี่ก็เพิ่งจะมีมาตรานี้นะคะ ที่ดูเหมือน พ.ร.บ. มน. จะกำหนดไว้อย่างละเอียดละออมากกว่าของ ม.มหิดล

          แต่ดิฉันเริ่มจนมุม  เพราะไม่สามารถตีความให้ลึกซึ้ง  ว่าการไม่อยู่ภายใต้บังคับแห่งกฎหมายต่างๆ ที่กล่าวมา มันมีนัยยะต่อการดำเนินการได้คล่องตัวมากขึ้นในเรื่องใดบ้าง

          ได้แต่ใช้สามัญสำนึก (ที่ไม่มีเหตุผล) ว่าน่าจะเป็นเรื่องการที่ ม.ในกำกับ จะสามารถกำหนด สวัสดิการและผลประโยชน์ตอบแทนต่างๆ ของบุคลากร ได้เอง  เพื่อให้เหมาะกับบริบทของตนเองกระมัง

          โดยที่ มน. รอบคอบถึงขนาด กำกับไว้ด้วยว่า แต่ไม่น้อยกว่าที่กำหนดไว้ในกฎหมายต่างๆ ที่กล่าวมาด้วย

          แถมยังมีเรื่องการยกเว้นค่าฤชาธรรมเนียมและค่าภาษีอากร และประมวลกฎหมายที่ดินอีก  หมายความว่าอย่างไรคะ  คนไม่ใช่นักกฎหมายอย่างดิฉันก็รู้แต่ว่าดีเน๊อะ แต่ไม่ทราบที่มาของเหตุแห่งความชอบธรรมในการกำหนดเช่นนี้

          เรื่องเงินๆ ทองๆ ละก็  ต้องรอบคอบเข้าไว้  อย่างนี้ไม่หาว่าหมกเม็ดหรอกค่ะ