ผมไม่สนใจหรอกว่าใครจะมาเป็น แต่ที่สำคัญกว่านั้นคือต้องเอาทีมนี้ออกไปก่อน

คำถามยอดฮิตในยุคมอดกินเมือง

ไม่ใช่เพราะว่าไม่เอาคนนี้แล้วจะเลือกใครต่อไป เพราะคนนี้ดี ทีมนี้ดีหรอกครับ แต่เพราะคนเคยคิดจะลอง อยากลองในช่วงต้นชีวิตทางการเมือง จนมาบัดนี้เวลามันผ่านไปเร็วเสียเหลือเกินจนเราต้องมานั่งพิจารณาว่าที่เลือกกันไปนี่ผิดหรือเนี่ย

จริงๆ แล้วคำถามนี้ไม่จำเป็นต้องตอบเลย หากเรารู้ว่าเรามีอะไรอยู่ในมือ หากเป็นของปลอมเราก็ควรจะทบทวนไม่ใช่หรือครับ

คนดีในกรุงยังมีอีกเยอะ เรายังหาคนดีมาเป็นผู้ว่าราชการจังหวัดกันได้ ตั้งเจ็ดสิบกว่าคน แล้วจะหาคนมาเป็นผู้นำไม่ได้เชียวหรือ ที่สำคัญตราบใดก็ตามที่เราเห็นอำนาจวัตถุนำ อำนาจธรรมตามเนี่ย เราจะไม่พอเลย เพราะวัตถุไม่ยั่งยืนพอของใหม่เก่า ของใหม่ๆ ก็ออกมา แล้วก็วนเวียน  เวียนว่ายตายเกิดจนไม่มีจุดจบ ต่างจากการที่ความเป็นธรรมนำ ซึ่งธรรมไม่วนเวียนเลยครับ ธรรมคือความจริงที่เป็นอยู่ มันจะคงที่เสมอ

หากคนเราเอาธรรมเป็นตัวยึด เราจะทราบเสมอว่าสิ่งที่เราจะทำนั่นอะไรถูกหรือผิด

บ่อนที่จ่ายภาษีคือถูกต้องตามกฏหมาย แล้วคนก็ยอมรับว่านี่คือถูกต้องใช่ไหมครับ

แล้วหากเอาธรรมมาพิจารณาหล่ะครับ ก็จะรู้ว่ามันผิด แล้วจะตามธรรมหรือว่าตามกฏ

หากคนไทยไม่ตื่น แล้วเราก็จะหลับไหลในวัฏจักรวัตถุนิยมตลอดไป แล้ววันหนึ่งเราจะต้องซื้ออากาศหายใจ

ใครเป็นไม่สำคัญ สำคัญว่าดีจริงหรือเปล่า หากประเทศนำด้วยความดี แล้วประเทศจะเจริญธรรมเอง