พันธมิตรส่งยาและเวชภัณฑ์มาช่วยไทย

ตอนนี้ หันกลับมาทางเจ้าสี่เครื่องยนต์ที่พวกเราคาดว่าถูกกระสุนปืนจากเรือดำน้ำของเราแน่ ๆ แต่ยังบินต่อไปได้จนลับตา-นั้น  ปรากฏว่าเส้นทางบินของมันบินไปทางตลาดพลู และไปตกในบริเวณสวนผลไม้ของชาวบ้าน  ตอนนั้นพวกเราไม่ทราบกันหรอก  มาทราบก็ตอนวันรุ่งขึ้น  จากการบอกเล่ากันปากต่อปาก  บรรดาเหล่าที่เป็นไทยมุงทั้งหลายต่างเฮโลเดินทางไปดูกันมืดฟ้ามัวดินราวกับมีงานแสดงใหญ่ ๆ ให้ดูฟรี  แต่ก็อย่างเคย  ผมไม่ได้ไปดูกับเขาหรอกครับ เพราะมีคนเขาบอกว่าใกลนะ ต่อมาก็เกิดอาการนึกเสียดายที่ไม่ได้ไปดูกับเขาเสียในตอนนั้น  ทำให้ไม่อาจเขียนให้ท่านได้ทราบในที่นี้ได้   ส่วนนักบินและลูกเรือนั้นทราบภายหลังอีกเช่นกันว่าเจ้าหน้าทีอำเภอ และตำรวจของเรารุดไปยังเครื่องบินที่ตกได้ก่อนพวกทหารญี่ปุ่นเพียงไม่ถึงชั่วโมง  แล้วรีบนำพวกนักบินและลูกเรือเหล่านั้นไปยังที่ ๆ ไม่เปิดเผยโดยรวดเร็ว  ชาวบ้านแถบนั้นบอกภายหลังว่าก่อนเครื่องจะตก เห็นมีไฟไหม้ลำตัวและมีควันดำเป็นทางยาว  และเครื่องค่อย ๆ เสียระดับลงจนกระแทกกับเหล่าต้นไม้ในสวนล้มระเนระนาดไปเป็นแถบกว้าง ข่าวไม่ได้บอกว่าตัวเครื่องระเบิดหรือไม่เมื่อตกสู่พื้น  และจำไม่ได้อีกว่าหนังสือพิมพ์ในช่วงนั้นได้เสนอข่าวเกี่ยวก้บเรื่องนี้หรือเปล่า

เกียวกับการที่เครื่องบินมาทิ้งร่มลงที่สนามหลวงครั้งนี้  ทราบภายหลังว่า สิ่งที่ติดร่มลงมาเป็นยาและเวชภันฑ์ต่าง ๆ ที่พ้นธมิตร์ส่งมาช่วยเหลือไทยอย่างเปิดเผย เพราะช่วงนั้นไทยขาดแคลนยารักษาโรคต่าง ๆ มาก  ยาหลายชนิดหาซื้อไม่ได้เอาเลย   เสียงลือก้นว่าเหตุที่เครื่องบินกล้าบินต่ำเช่นนั้น เป็นเพราะมีการตกลงอะไรกันลับ ๆ แล้ว แต่เพื่อกันข่าวรั่วใหลจึงปกปิดให้รู้ก้นเพียงไม่กี่หน่วยงาน  ทำให้ผู้บังคับการ เรือดำน้ำลำนี้ที่อยู่ใกล้เครื้่องบินที่สุดไม่ทราบเรื่อง และคงทนไม่ได้ที่เครื่องบินข้าศึกบินเย้ยในระดับต่ำต่อหน้าต่อตาจึงยิงสั่งสอนไปตามวิสัยของทหารกล้าแห่งราชนาวี