คิด บอก และแสดง
ในโอกาสที่ครูนักวิจัยมาประชุมพร้อมกับที่มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ประมาณสามร้อยคน และนำเสนอผลการวิจัยไม่น้อยกว่า 40 เรื่อง วันนี้ (30 พฤศจิกายน 2550) ผู้เขียนจะพูดสิ่งใดในฐานะที่มีหน้าที่นั่ง-พูดบนเวที ผู้เขียนคิดมาก แต่สุดท้าย คิดได้ว่า จะพูดน้อย และขอความรู้ความเห็นจากครูนักวิจัยที่อยู่ในที่ประชุม และมิตรผู้ติดตามอ่านจาก web และผู้บังเอิญพบกันในครั้งนี้ ย่อลงเหลือข้อความ 2 กรอบ ขอเชิญร่วมคิด ดังนี้
ครูนักวิจัยไม่กลัวอะไรo ไม่กลัวเหตุการณ์วุ่นๆในชั้นเรียนo ไม่กังวลว่าต้องเขียนให้เหมือนตำราo ไม่กลัว กัลยาณมิตรตำหนิo ไม่กลัว ... ช่วยบอกหน่อยครูนักวิจัยกลัวอะไรo กลัว... ผู้เรียนเสียโอกาสo กลัว... ตนเองจะเป็นสาเหตุที่ก่อความโง่ให้ลูกศิษย์o กลัว... ช่วยบอกหน่อย
ถ้าสนใจ โปรดอ่าน ข้อเขียนใน web นี้ blog ครูดีเป็นนักวิจัยได้นี้ เรื่อง Teacher researcher แสดงเมื่อ 9 ธันวาคม 2548 และเรื่องอื่นๆ
ครูนักวิจัยไม่กลัว...นักเรียน,การแสดงความคิดเห็นของตนเองในทางที่ชอบ
ครูนักวิจัยกลัว...ผู้วิจารณ์ที่ไม่รู้จริง,ผู้แนะนำที่มีเหตุแฝง
เอาไว้นึกขึ้นได้จะมาแลกเปลี่ยนกันอีกนะครับอาจารย์
ครูนักวิจัย ไม่กลัวเหนื่อยกับการไล่ล่าความคิด
ไม่กลัวเสียเวลา
ครูนักวิจัย กลัวการแก้ไขไม่ทันการณ์
มั้งค่ะ...........
ครูนักวิจัยไม่กลัว- ไม่กลัวคนวิจารณ์งานวิจัยของตนเอง- ไม่กลัวคนนำประเด็นของเราไปต่อยอด- ไม่กลัวโจทย์ปัญหาที่ท้าทาย และการลงมือทำ กลัว - กลัววิจัยแล้วไม่มีคนนำไปใช้- กลัวการถูกลอกงานวิจัย แล้วนำไปแอบอ้างว่าเป็นงานของตน- กลัวไม่มีคนให้คำปรึกษา - กลัวการทำวิจัยที่มุ่งแต่นำไปใช้ในการเลื่อนวิทยะฐานะ เพราะการทำอย่างนี้ นักเรียนจะเสียประโยชน์
ครูนักวิจัยไม่กลัว ความล้มเหลวจากการทำวิจัยในชั้นเรียน เพราะว่าสามารถทำได้ใหม่อีกครั้ง ไม่ได้ยากเหมือนสร้างอาคารเรียนหรอก
ครูนักวิจัยกลัวใจตัวเองมากที่สุด เพราะว่าครูนักวิจัยชอบบอกกับตนเองว่าพรุ่งนี้ค่อยทำ