ลูกจ้างอย่างผมไม่ได้มีแต่นายไว้รายงานนะครับ…
ผมเองก็พอจะมีลูกน้องเหมือนกันครับ…
แต่ปกติผมไม่ค่อยชอบเรียกเค้าว่าลูกน้องๆ หรอกครับ ผมจะเรียกว่า “น้อง”ใครไม่เข้าใจ นึกว่าผมมี Gig เลี้ยงเด็กไว้เสียอีก......
งานหลักอย่างหนึ่งเวลาสวมบทเจ้านาย คือ การมอบหมายงาน หรือ ใครจะเรียก การ Assign งาน หรือ การสั่งงาน ก็เถอะ
ผมมองว่า”เป็นการให้โอกาส” แก่น้องๆ นะครับ
ตอนสั่งงานไม่ค่อยมีปัญหาหรอกครับเพราะส่วนใหญ่แล้วน้องๆ ก็จะเข้าใจหมด
แต่ปัญหาจะเกิดตอนพี่ๆ เรียกมาถามความคืบหน้าหรือ ติดตามงานนี่แหละครับ
เพราะบางทีน้องจะทำหน้างงๆ... แล้วบอกว่า…...โจทย์มันไม่เคลียร์..ครับพี่...
...
โจทย์คือคำสั่งงานนั่นแหละครับ ดูแล้วคล้ายสมการคณิตศาสตร์
ขึ้นชื่อว่าสมการแล้ว สามารถแก้ หาคำตอบได้ถ้า ตัวแปรกับสมการมีความสัมพันธ์กันครบ…
ถ้าทำงานมาตรงตามคำสั่ง แถว office ผมก็จะเรียกว่า “ตอบโจทย์” แต่ถ้าไม่ก็จะถือว่า “ไม่ตอบโจทย์” เช่น “น้องเปาะเปี๊ย Solution ที่ทำมาเนี่ย มันไม่ตอบโจทย์ ของเรานะ.
Meaning คือ ทำมา”ผิด” ล่ะครับ ก็คงต้องกลับไป “แก้ไข” หรือ “ Revise:” ใหม่
จะว่ากันจริงๆ แล้ว เคยคุยกับ น้องๆ หรือพวกเราก็พอจะทราบว่าเราเองก็อยากจะทำงานให้ “ตอบโจทย์” ทุกครั้งล่ะครับแหละ
แต่ความไม่เคลียร์ของโจทย์มันมักจะมาเกิดขึ้นตอนนายมาถามทุกที...ไม่รู้เป็นไง..
เวลานายจะเอาคำตอบ..ทำอะไรไม่ถูกเราเลยต้องทำหน้างงๆ..แล้วบอกว่า “...โจทย์ไม่เคลียร์..ทุกที
...
มีกูรูผู้หนึ่งเคยเอาความรู้มาบอกเรา (พวกกูม่ายรู้) ทั้งหลายว่า…
“เคลียร์โจทย์ให้ดีต้องเคลียร์ตอนสั่ง”...คล้ายๆ “ตีเหล็กให้ดีต้องตีตอนร้อน” กระมัง...ฟังดูคุ้นๆมั้ย
เป็นเพราะว่า ช่วงนั้นนาย (คนสั่งงาน) ยังสดอยู่ ข้อมูลเกี่ยวกับงานที่สั่งก็ยังแม่นอยู่เรียกว่าถามอะไรก็น่าจะตอบได้หมด...
บางอย่างที่อยากจะพูดก็จะได้พูดออกมาหมดถามอะไรก็บอก ไม่มีกั๊ก
ถ้าตอบไม่ได้จริงๆก็เป็นการบ้านของนายต้องกลับไปเคลียร์...เคลียร์รู้เรื่องแล้วค่อยลุย
โจทย์ที่ยังไม่เคลียร์ ต้องถือว่าอันนี้ก็ยังถือว่ายังไม่ได้สั่งงาน อันนี้ต้องตกลงกันให้ดีครับSafe Ass ไว้ก่อนครับ
…
แต่โจทย์ที่เกิดกับน้องๆมือใหม่ (หัดขับ) นั่นก็คือ ความขี้อาย..
อายไม่กล้าถาม..กลัวคำถาม ถามไปแล้วจะฟังดูไม่ฉลาดปัญหามันก็เลยกลับมาตรงที่ต้องมานั่งงงกับโจทย์อยู่คนเดียวหรือไม่ก็ลุยดะไปจนเสร็จ....แต่ผิด
อาการแบบนี้แก้ได้ครับ คือ น้องก็ต้องกล้าที่จะถามในขณะที่ “คุย” ก็ต้องสร้างบรรยากาศ ให้มีการถามด้วย...
โจทย์จะได้เคลียร์ ตั้งแต่ทีแรก...
เราจะได้ไม่ต้องทำหน้าเศร้าๆ แล้วบอกนายว่า
...”โจทย์ไม่เคลียร์”
คุณณรงค์
แวะเข้ามาชมค่ะ
สงสัยโจทย์ไม่เคลียร์งานเหมือนกัน สุดท้ายก็กลับไปถามนายเหมือนเดิม