เจอเพื่อนเก่า

• วันเสาร์ที่ 24 พฤศจิกายน 2550 ที่ผ่านมาผมไปร่วมงานอากีเกาะฮฺและงานขึ้นบ้านใหม่ อ.จารุวัจน์ สองเมือง รองคณบดีฯคณะศิลปศาสตร์และสังคมศาสตร์ ซึ่งสร้างบ้านใกล้ๆกับมหาวิทยาลัยครับ ก็ขอแสดงความยินดีกับอาจารย์จารุวัจน์อีกครั้งที่ได้ได้ทั้งบ้านและลูกครับ
• ที่บ้านงานได้มีโอกาสพบกับเพื่อนเก่าสมัยเรียนมัธยม "สะแลแม อาแวนิ" เป็นอีกครั้งหนึ่งที่ได้มีโอกาสพูดคุยเรื่องเก่าๆ สมัยเรียนหนังสือ เป็นการฟื้นความหลังตามประสาคนที่มีอดีตร่วมกันนะครับ
• หลังจากคุยกันจนอิ่มหนำสำราญ คุยไปกินไปนะครับ ก็ลาเจ้าของบ้าน อ.จารุวัจน์กลับ สะแลแมเพื่อนออกมาส่งด้วยแนะนำผมให้กับผู้หญิงคนหนึ่งเสียงดังได้ยินกันทั่วว่า "นี่เพื่อนผม อ.อาลัม ไง อ.อาลัม ตัวเป็นๆ" ผมต้องรีบถามใครหรือ? เขาบอกว่า "ภรรยาผมเองครับ เธอติดตามอ่านบล็อกของ อ.อาลัม มาตลอด..."

[จารุวัจน์ شافعى]

อัลฮัมดุลิลลาห์

วันนั้นถ้าเป็นการนั่งคุยกันที่ร้านน้ำชา ผมว่า เด็กร้านต้องบ่นแน่เลยว่า เปลือกชาเฉย ฮิฮิฮิ (แซวครับแซว)

เขาบอกว่า คนหนุ่มๆ คุยกันเรื่องอนาคต คนแก่ๆ คุยกันเรื่องอดีต ฮิฮิฮิ(แซวครับแซว)

ขอบคุณอาจารย์ที่แวะไปร่วมงานครับ

[อ.อาลัม]

• อืม..นั่นนะซิครับ เภสัชกรท่านหนึ่งที่แวะเวียนมาคุยกับผมบ่อยๆ เขาเรียกผมว่า สว. ครับ แต่เป็นคนละ สว. ที่ไปรัฐสภานะครับ สว.นี้ เขาบอกว่า สว. สูงวัย ครับ
• นั่นนะซิครับ พักนี้นึกถึงเรื่องเก่าๆ เพื่อนเก่าๆ ชีวิตที่ผ่านมา แต่ไม่ใช่เรื่องที่ผ่านมาเท่านั้นนะครับที่ "คนแก่" ชอบพูดคุยเล่าเรื่องให้ลูกหลานฟัง คนแก่ยังมีความพิเศษอยู่ข้อหนึ่งครับอาจารย์ นั่นคือ แม้ว่าสายตาจะเริ่มฝ้าฟาง แต่กลับมองเห็นอนาคตที่ชัดเจนนะครับ หูแม้จะไม่ได้ยินชัดอย่างคนหนุ่มคนสาว แต่ก็ได้ยินเสียงแห่งอนาคตชัดแจ๋ว แม้ร่างกายของคนแก่เริ่มอ่อนล้า ไม่อาจทรงตัวสง่างามเช่นสมัยหนุ่มสาว แต่ "คนแก่" กลับแข็งแรง และอดทนยิ่ง
• ลองสังเกตดูซิครับ ณ ศาสนสถานทุกแห่งของทุกศาสนา เราจะพบกับ "คนแก่" จำนานมากที่นั่น
• และโดยเฉพาะในอิสลามกำหนดให้ละหมาดที่มัสยิดวันกับคืนหนึ่ง 5 เวลา ผมพบว่าคนที่แก่กว่าผม 55-65 ปี เดินตัวปลิวขึ้นบันใดมัสยิดกลางยะลา กว่า 50 ขั้นสบายๆ
• ในขณะที่คนหนุ่มสาว ที่ยังแข็งแรง นานๆขึ้นมัสยิดทีเดินขึ้นรีบๆ กว่าจะละหมาดได้ยืนหายใจหอบอยู่เป็นนาน
• อาจารย์ครับวันนั้นลืมบอกไปว่า "ข้าวแกงแพะอร่อยมากครับ" ญาซฺกัลลอฮฺฮูค็อยร็อน