“ดูตนเองให้ออก บอกตนเองให้ได้ ใช้ตนเองให้เป็น”

          จะอย่างไรก็ตาม เมื่อพยายามเปลี่ยน(วิถี)ชีวิตของชุมชน/คนอื่นมาพักหนึ่งแล้ว ถึงจุดๆหนึ่ง(บางคนยังอาจมาไม่ถึง) บางทีเราก็อยากเปลี่ยนชีวิตของเราเองบ้างเหมือนกันนะ ว่าไหม?
          ผม... เห็นท่าจะมาถึงจุด ๆ นั้นแล้วกระมัง!!!
          จึงได้หยิบเอาคำคล้องจองบทหนึ่งซึ่งเคยใช้ประจำ ทั้งกับคนในชุมชนและนักศึกษาในศูนย์ฯ(การเรียนรู้แม่ออน) ขึ้นมาพิจารณา ทีนี้สำคัญ... พิจารณาเข้าหาตัวเอง ข้อความนั้นมีว่า
          “ดูตนเองให้ออก บอกตนเองให้ได้ ใช้ตนเองให้เป็น”
          “ดูตนเองให้ออก” ว่า เป็นใคร? เป็นอะไร? เป็น .............
          “บอกตนเองให้ได้” ว่า ดีอย่างไร? ด้อยอย่างไร?
          “ใช้ตนเองให้เป็น”  เอาที่เป็น + ดี = ไปพัฒนาสร้างเสริม
                                   เอาที่เป็น + ด้อย = ไปปรับปรุงแก้ไข
          เห็นตนเองชัดขึ้นเรื่อย ๆ ว่า เป็นอะไรตั้งมากมาย เป็นลูกของแม่(พ่อจากเราไปนานแล้ว) เป็นพ่อ เป็นสามี เป็น ผอ.ศูนย์ เป็นครู เป็นรองประธานชมรมผู้สูงอายุ เป็นรองประธานสภาวัฒนธรรมอำเภอ เป็นผู้ช่วยมัคนายกวัดพระธาตุ เป็น....อีกมาก นี่แค่เป็นอะไรนะ เป็นได้ตั้งมากมาย ทำได้ไงเนี้ยะ คง”ทำได้ไม่ดี ทำดีไม่ได้” เสียละมัง???
          เสร็จากเป็น... แล้วคงวิเคราะห์ดี/ด้อย จากนั้นก็ถึงคราวกำหนดบทบาทที่จะใช้ตนเองต่อไป
          หวังไว้ว่า คงจะทำให้ตัวเองเบาและพลิ้วไปในกระแสแห่งตน คือคนของสังคมต่อไปได้ อย่างไม่เครียด...