วันนี้มีเรื่องดีใจ ๒ เรื่องคือ

๑. เรื่องคณะเพลงอีแซวของครูพิสูจน์ พิสูจน์แล้วว่ามีฝีมือจริง  รักษาและครองระดับ ๑ ของเพลงพื้นบ้านไว้ได้ 

๒. รื่องพบคนดีที่สมควรแก่ทุนการศึกษา เรื่องนี้ต้องบอกว่าเป็นความหวังของครูพรรณา เลยก็ว่าได้  >>>> เช้าวันนี้ขณะที่ครูพรรณาและนักเรียนม. ๖ กำลังนั่งคุยกันถึงเหตุการณ์เมื่อวาน และลุ้นว่าครูคนใดจะเป็นคนเล่าเรื่องตื่นตระหนก ที่บอกไม่ได้ พลันเราก็เห็นครูพิสูจน์ ถือโล่เกียรติยศลงจากรถของท่าน  .... ครูและนักเรียนก็เริ่มลุ้นต่อว่า เช้านี้ใครจะได้จับไมค์โครโฟน ........ยังไม่ทันจบ  ......>>>> พลัน ก็มีเสียง ครูพรรณา ขา ช่วยลงชื่อใบนี้ให้หน่อยค่ะ  ...ทำอะไรคะ.... หนูจะขอรับทุนค่ะ...ครูรับมาเปิดอ่านรายละเอียด เด็กหญิงจามรี  แสงอรุณ  ได้รับทุน ยุวพัฒน์  ........สอบถามได้ความว่าเป็นทุนต่อเนื่องตั้งแต่ชั้น ป. ๖ ให้ครูรับรองผลการเรียน  และค่าใช้จ่าย  .....ครูตรวจดูค่าใช้จ่ายขอรับทุนในภาคเรียนนี้เพียงแค่หนึ่งพันกว่าบาท....ดูรายละเอียดอีก ......เห็นขอค่ารถ และค่าอุปกรณ์การเรียนรวมกัน .....จึงถามว่า ทำไมขอแค่นี้ล่ะ  .>>>>สิ่งไหนที่แม่ออกค่าใช้จ่ายเองได้หนูก็ให้แม่ออกเองค่ะ  หนูไม่อยากขอของเขามาก ๆ  <<<  ดีแล้วนะที่หนูคิดได้แบบนี้ เราต้องช่วยตัวเองก่อน  ขอเขาน้อย ๆ เขาจะได้มีเงินเหลือไปช่วยคนอื่นอีก  ขอให้รักษาคุณสมบัติข้อนี้ไว้ตลอดไปนะคะ  ....บอกแม่หนูด้วนะที่มีคุณสมบัติน่าชื่นชมในข้อนี้>>>>> ????  ผ่านไป...นักเรียนที่นั่งอยู่ด้วยถามว่า ..อาจารย์คะ แบบนี้ก็มีด้วยเนอะ  ครูจึงบอกว่า  เป็นแบบอย่างที่ดีมากนี่แสดงว่าครอบครัวของเขาไม่ ง...ก... ของคนอื่น  และแสดงว่าครอบครัวของเขาก็ต้องดีด้วย เพราะเด็ก ๆ ยังต้องอยู่ภายใต้ความคิดของพ่อแม่ใช่ไหม.....ใช่ค่ะหนูเห็นด้วย..... ขอปรบมือให้กับครอบครัวแสงอรุณ กองทุนยุวพัฒน์ และสังคมไทย.........