วันนี้ได้ยินเสียงคึกคักกันตั้งแต่เช้า แม้อากาศจะไม่แจ่มใสเท่าที่ควร มีฝนตกปรอย ๆ ในช่วงสาย ๆ ส่วนผู้เขียนวันนี้รู้สึกไม่สบายเนื้อไม่สบายตัว อาจเพราะนอนน้อย กินกาแฟมากด้วยความรีบเร่ง เพราะต้องมาอยู่เวรเช้า เลยทำให้ประสาทช้าไปกว่าปรกติ เพราะแรก ๆ ไม่เข้าใจว่าพี่ ๆ เขาปล่อยมุขอะไรกัน ตามไม่ทันเลย ทั้งที่โดยปรกติ ค่อนข้างจะล้ำเส้น เอ๊ย ! ล้ำหน้าเป็นนาน ๆ ถี่
ชาวสมาชิกเคมีเรานับว่ามีความลับต่อกันน้อยมาก เราคุยได้(เกือบ)ทุกเรื่องจริง ๆ ไม่ว่าไม้จิ้มฟันยันเรือรบ วันนี้ไม่รู้คุยไปอีกท่าไหนพี่บุญเลิศแกเล่าถึงเรื่องสมาชิกในบ้านที่ไม่ยอมเปลี่ยนแปรง (มากกว่า 3 เดือน) ทำให้พี่ประจิมที่กำลังปั่นแยก serum ก็ลอยหน้าลอยตามาแซวไม่ได้ว่า "รักไม่ยอมเปลี่ยนแปลง(แปรง)" สงสัยเพราะวันนี้พี่แกถือดอกไม้หน้าวัวมาด้วย อารมณ์โรแมนซ์ไม่หาย พูดไปเรื่องความรักโน่น แต่ก็ไม่แปลกหรอก ดอกไม้กับควมรักเป็นสิ่งที่คู่กันอยู่แล้ว อาจจะแปรผันตรงหรือแปรผกผัน อันนี้ขึ้นอยู่กับชนิดของดอกไม้
ส่วนตัวผู้เขียนก็เบลอ ๆ อย่างที่บอกกำลังเหม่อลอยนึกไปถึงเพลง "รักไม่ยอมเปลี่ยนแปลง" ซึ่งเป็นเพลงโปรดอยู่ช่วงหนึ่งเพราะเนื้อหามันน่ารักดี และอดฮึมฮัมในใจไม่ได้...(ฟ้ายังมีเปลี่ยน ฝนยังมีวันแล้ง สลากยังมีกินแบ่ง....ฯ)
พี่ผอบที่ติด Lab. No. ก็อดแทรกไม่ได้ว่า "รักไม่เปลี่ยนแปลง ก็บานปลายและ"(ภาษาใต้)
พี่พินิจที่อยู่ตรงข้ามกำลังเขียน Cup ก็ต่อให้อีกว่า "เหมือนสร้างบ้านเลย"
ผู้เขียนก็ปล่อยก๊ากเลย และตั้งแต่นั้นก็หายเบลอ หายจากอาการไม่สบายเนื้อไม่สบายตัวเป็นปลิดทิ้ง ไม่น่าเชื่อก็ต้องเชื่อนิ...จากเรื่องแปรงสีฟันยันไปสร้างบ้าน (อันที่จริงก็บานปลายจริง ๆ แหละ) ว่าแล้วก็ขอตัวไปทำการทดสอบ Protein electrophoresis ต่ออย่างสบายอกสบายใจ สัปดาห์นี้มีตั้ง 9 ราย ผู้เขียนเลยต้องเลือกทำรายที่ส่งมาแรก ๆ เพียง 7 ราย บวกกับ control ก็เป็น 8 รายพอดิบพอดี
