.........เวลาเป็นสิ่งเดียวในโลกที่ทุกคนได้รับเสมอกัน
ไม่มีใครได้เปรียบเสียเปรียบกันเลยแม้แต่คนเดียว
แต่ใครจะใช้เวลาในแต่ละวินาทีอย่างมีค่าและคุ้มค่ากว่ากัน
นี่แหละเป็นเรื่องน่าคิด.......
..........เราเป็นมนุษย์ต้องเป็นผู้มีใจสูง ด้วยคุณธรรม เป็นเครื่องค้ำจุนจิตใจ จิตของบุคคลใดมีความละอายบาป มีความกลัวบาป มีความอดทน มีความสงบเสงี่ยม ผู้นั้นชื่อว่ายกฐานะขึ้นสู่ความเป็นมนุษย์ มีใจสูงพ้นจากความชั่วร้ายเหมือนดอกบัวที่โผล่พ้นน้ำ.......
................พระพุทธเจ้าสอนว่าในกาลไหน ๆเวรไม่เคยระงับด้วยการจองเวร........แต่เวรจะระงับได้ด้วยการไม่จองเวร ดังนั้น เลิกโกรธ เลิกเกลียด เลิกพยาบาทกัน เลิกถือเขาถือเรา ให้ถือว่าทุกคนเกิดมาร่วมทุกข์กันอยู่กันฉันท์พี่น้อง หันหน้าเข้าหากัน ก็อยู่กันสบายไม่มีปัญหาอะไร
......ชาวโลกชอบแต่งกายให้สูงค่าด้วยอาภรณ์ ต่าง ๆ แต่ถ้าไม่มีการแต่งใจให้สูงขึ้นด้วยแล้วเขาก็เป็นเช่นลิงที่ถูกจับมาประดับด้วยเครื่องทรงเท่านั้น แต่งสักเท่าใด ๆ ความเป็นลิงก็ยังคงอยู่เสมอ ฉะนั้นจะทำตนให้ดีกว่าลิงหน่อย โดยเพิ่มการแต่งใจเข้าไปอีกอย่างหนึ่ง.....
.........ธรรมะเป็นอาภรณ์ของใจ ทำใจให้ดีงามสมส่วน ขาดธรรมะแล้วก็หมดคุณค่ากันเท่านั้น ....
....ราคาของคนมิได้อยู่ที่ทรัพย์สินเงินทอง หรือเกียรติยศที่ชาวโลกยกย่องกัน แต่อยู่ที่ความเป็นผู้มีใจสูงเท่านั้น......
.....ถ้าเราใช้เวลาให้เป็นประโยชน์มันก็มีคุณมีค่าแต่ถ้าไม่ใช้ให้เป็นประโยชน์เวลาก็ฆ่าเราทำให้เราแก่เปล่า ตายเปล่า เพราะฉะนั้นจงขยันในการทำหน้าที่....
.....จงเพาะนิสัยตื่นแต่เช้าก้าวไปข้างหน้าทำงานแข่งกับเวลาเพื่อพัฒนาตนเองให้เจริญไว้เสมอเถิด...........
คิดได้ ทำไม่ได้ จะทำยังไงดี
ทำให้ดีที่สุด
ชีวิตนี้ก็มีค่าแล้ว