เวลาเหมือนติดปีกบินจริงๆค่ะ เทียบกับ 6 ปีที่อยู่เมืองนอกซึ่งเหมือนไม่มีวันสิ้นสุด

ความจริงตรงกับวันศุกร์ที่ผ่านมา แต่เนื่องจากทำงานคุมเครื่องวิเคราะห์อัตโนมัติเลยไม่ค่อยได้เขียนวันที่ พอวันนี้ทำหน้าที่ verify ผลแล็บที่ออก ก็เลยได้เห็นวันที่ตลอดเวลาทำให้นึกได้ว่า นี่ครบ 2 ปีที่เรากลับมาทำงานแล้วนี่นา เมื่อตอนกลับมาครบ 1 ปีได้เขียน After Action Review ไปแล้วครั้งหนึ่ง ทำให้ได้ย้อนกลับไปดูว่า อีก 1 ปีนี้เราได้ทำอะไรไปถึงไหนแล้วบ้าง

ความคาดหวัง
ปีที่แล้วตั้งใจไว้ 3 ข้อ ซึ่งก็ยังเป็นเป้าหมายหลักเช่นเดิมค่ะ ขอยกมาทั้งแผงดังนี้ แต่ข้อ 3 นั้นเพิ่มเติมขึ้นเพราะมีสิ่งที่ได้จากการเขียนใน GotoKnow จนมีคนรู้จักมากขึ้น ทำให้มีโอกาสได้ทำประโยชน์ในเรื่องอื่นๆได้ด้วย ซึ่งน่าดีใจเป็นอย่างยิ่งค่ะ

  1. ทำงานให้หน่วยเคมีคลินิกให้มากที่สุดที่จะทำได้ เพราะรู้ว่าสมาชิกของเราทุกคนรับภาระหนักจากการที่เราหายไปเรียนนานตั้ง 6 ปี โดยที่ทางหน่วยไม่ได้มีคนเพิ่มขึ้นเลย ในขณะที่งานเพิ่มมากขึ้นเป็นหลายเท่า
  2. ใช้ความรู้ที่ร่ำเรียนมาให้เป็นประโยชน์เท่าที่จะทำได้ (คาดไว้แล้วว่าน่าจะเป็นไปได้ยาก เพราะสิ่งที่ได้เรียนรู้มาเป็นวิทยาการที่ยังไม่ได้มีที่ใช้แพร่หลายนักในบ้านเรา)
  3. ถ่ายทอดสิ่งที่ได้รับระหว่างการใช้ชีวิตอยู่ต่างบ้านต่างเมือง ที่คิดว่าน่าจะเป็นประโยชน์กับคนไทยให้ได้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ และเผยแพร่ความรู้ความคิดในการให้คุณค่าของคนทำงานผ่านทางบล็อกใน GotoKnow และการรับเชิญไปเป็นวิทยากรที่ต่างๆ

สิ่งที่ได้ตามคาดและเกินคาดรวมทั้งยังไม่ถึงที่คาด

ก็คล้ายๆกับปีที่แล้ว ก็คือข้อ 2 และข้อ 3 ที่มีโอกาสได้ทำเพิ่มขึ้น และข้อ 1 คืบหน้าไปบ้างแล้ว 

  • สำหรับข้อ 3 นั้นต้องขอบคุณ GotoKnow ที่ทำให้ได้มีโอกาสไปร่วมเป็นวิทยากรเกี่ยวกับงาน KM ทั้งหลายแหล่ รวมแล้ว 11ครั้ง เฉลี่ยก็คือเดือนละครั้ง (นี่ยังไม่รวมที่ขอมาแล้วไม่สามารถไปได้ด้วยเหตุต่างๆนะคะ) ทุกครั้งที่ไปก็รู้สึกว่าได้สื่อสารสิ่งที่เราต้องการให้เกิดประโยชน์ ส่วนประสบการณ์ในต่างแดนในชุด“ย้อนรอยPhD” ในวารสารสายใยพยา-ธิ ก็ยังคงลงต่อเนื่องกันมา พร้อมทั้งนำมาลงในบล็อกไปด้วย 
  • ส่วนข้อ 2 ก็ได้ส่ง paper ตีพิมพ์อันเนื่องมาจากงานใน thesis ไปแล้วอีก 1 เรื่อง และกำลังส่งเพิ่มอีก 1 เรื่อง (ต้องขอบคุณอาจารย์ที่ปรึกษา ซึ่งท่านยังคงติดตามไม่หยุดยั้ง เพราะอยากให้งานที่ทำได้เผยแพร่) แล้วก็ได้เริ่มทำงานโครงการวิจัยกับอ.หมอเสาวรัตน์ที่ใช้เทคโนโลยีที่ร่ำเรียนมาให้เป็นประโยชน์
  • สำหรับข้อ 1 นั้นสิ่งที่ตามคาดก็คือ เราได้น้องใหม่น่ารัก ทำงานเก่งมาร่วมงานเพิ่มขึ้นอีก 2 คนแต่หน่วยเราก็ต้องให้การพัฒนาคนด้วยการอนุญาตให้ไปเรียนต่อ 2 คนเช่นกัน แต่"นายดำ"ของเราไปครั้งละเพียง 2 เดือนเท่านั้น ก็ถือว่าโหลดของงานของเรายังคงใกล้เคียงของเดิม
  • งานเอกสาร ISO15189 เสร็จสิ้นแล้ว และระบบเอกสารต่างๆในแล็บค่อนข้างลงตัว สมาชิกของเราได้ทำงานในส่วนของการพัฒนาตนเองมากขึ้น
  • สิ่งที่ยัง"ไม่ถึงไหน"ก็คือระบบการลงทะเบียนที่ล้าหลังของหน่วย ซึ่งในปัจจุบันที่มีปริมาณมากขึ้นเป็น 800 - 900 ราย (วันนี้เกิน 1 พันรายด้วยซ้ำ) เรายังคง"ทำอะไรไม่ได้" ผู้ที่เราต้องพึ่งพายังคงให้ความสำคัญกับเรื่องนี้น้อยมากจริงๆ รู้สึกท้อแท้เป็นอย่างยิ่งค่ะ อธิบายอะไรไม่ได้แล้ว หลังจากที่พูดและเขียนมา 2 ปีเต็มๆแล้ว

จะทำอะไรต่อไป....ก็ยังคงรอความเมตตาและปาฎิหาริย์ให้หน่วยของเรามีระบบลงทะเบียน online เพื่อที่เราจะได้ปรับเปลี่ยนระบบ ให้คนทำงานอย่างสร้างสรรค์มากขึ้น ถึงตอนนั้น (เราได้รับการบอกว่าภายในปีนี้...) คงจะได้มีเวลาส่วนหนึ่งทำงานวิชาการวิเคราะห์วิจัยข้อมูลต่างๆที่หน่วยของเราเก็บสะสมมาใช้ให้เกิดประโยชน์ เขียน/แปลหนังสือที่คิดว่าจะเป็นประโยชน์กับคนในวงการแพทย์ของเราได้บ้างต่อไป และจะมีเวลาส่วนหนึ่งเพื่อการจัดการความรู้ทั้งในหน่วยและภาควิชา ผ่านทาง Share.psu และ GotoKnow อีกด้วย