เรื่องราวความเรียงชิ้นนี้ เขียนขึ้นด้วยความคิดถึง มอบแด่พี่เปาว์ คุณเปาว์ของน้องๆ ภายในร้านเฮมล็อค ถนนพระอาทิตย์ แด่การเดินทางไกลครั้งสุดท้าย การเดินทางไกลครั้งสำคัญของ คุณเปาว์ พิชัยรณรงค์สงคราม ด้วยผืนภาพอันยิ่งใหญ่ของภู แห่งเทือกหิมาลัย ด้วยความคิดถึงของน้องๆ ในร้านแห่งนี้ มอบแด่ เปาว์ พิชัยรณรงค์สงคราม

ชายชื่อ เปาว์ พิชัยรณรงค์สงคราม

อ้างอิง - ภาพ http://burabhawayu.multiply.com/photos

หากใครแวะเวียนร้าน Hemlock

ร้านสีขาวติดกระจก ถนนพระอาทิตย์

หากใครแวะเวียนร้านนึ้บ่อยครั้ง โดยเฉพาะใกล้เที่ยงคืน

มักจะได้พบเห็นชายคนหนึ่ง ซึ่งยืนอยู่หน้าเคาท์เตอร์เป็นประจำ เป็นที่ประจำอย่างคุ้นเคย อาจจะยืนคุยกับคนที่นั่ง ยืนฟังเสียงเปียโน รอเด็กในร้านยกแก้วน้ำ ยืนมองผู้คน หรือยืนฟังเรื่องราวจากโต๊ะรอบข้างที่ต่างรู้จักมักคุ้น

คนส่วนใหญ่ที่เดินเข้าร้านยามดึก

มักนึกเสมอว่าชายคนนี้ คือเจ้าของร้านตัวจริงเสียงจริง

ท่ามกลางเสียงหัวเราะ หรือเสียงปรบมือยามเปียโนจบเพลง 

คนในร้านมักเรียกนามนำหน้าชื่อแตกต่างกันไป บ้างเรียกพี่ บางคนเรียกคุณ แต่ส่วนใหญ่ใครที่เรียกคำนำหน้าได้ หรือมีโอกาสนั่งคุยกับชายคนดังกล่าวได้ ส่วนใหญ่ล้วนรับรู้ถึงน้ำคำ ในความเป็นพี่ชายของร้านนี้ ชายผู้ชื่นชอบเสียงเพลง งานศิลปะ รูปวาด ดนตรี ต้นลั่นทม และกีฬาเทนนิส

ชายคนนี้ไม่ใช่เจ้าของร้าน

แต่เป็นเพื่อนเจ้าของร้าน และเป็นเพื่อนของแขกในร้าน

เป็นชายที่ไม่ชอบให้ใครเรียกคำนำหน้า ไปไกลกว่าคำว่าพี่

ไม่มีใครซึ่งสนิทสนมด้วย จะเรียกคำนำหน้าเกินกว่าคำว่าพี่ เพราะส่วนใหญ่รู้ดี และเข้าใจในอารมณ์สนุกสนาน บ่อยครั้งอาจมีการแซวข้ามโต๊ะ ยามแขกในร้านเริ่มเข้าที่เข้าทาง เหลือเพียงขาประจำยามดึก บ่อยครั้งที่หลายโต๊ะเริ่มรวมเป็นโต๊ะใหญ่เพียงโต๊ะเดียว เหมือนมีประธานหัวโต๊ะ

เวลาอารมณ์ดี เรื่องราวถึงการเดินทาง

เพื่อเรียนสถาปัตย์ที่ดุสเซนดอฟท์

มักจะเป็นเรื่องสนุกสนานที่ถูกเล่าขาน

เท่ากับเรื่องราวการเดินทางในวัยเด็ก เรื่องเมืองเชียงใหม่เมื่อห้าสิบปีก่อน จากพระนครสู่เชียงใหม่ด้วยรถจี๊ฟ หรือเรื่องเล่าความสนุกสนานของบางกอก หัวหิน และชีวิตวัยหนุ่ม รายละเอียดการเดินทาง จากพระนครสู่ดุสเซนดอฟท์ ด้วยเครื่องบินใบพัด หลังเยอรมันแพ้สงครามโลกครั้งที่สอง ท่ามกลางทหารจีไอซึ่งเดินเต็มเมือง สนุกสนานเหมือนไปนั่งเรียนเองในเมืองแห่งนั้น

ความสนุกสนาน

จากความชื่นชอบส่วนใหญ่

ล้วนวนเวียนอยู่กับมิตรรุ่นน้องรุ่นลูก

หลายครั้งชายคนนี้นั่งสอนเรื่องราวในชีวิตแบบบางเบา บางครั้งเอาจริงเอาจังกับการทุ่มเถียง แย้งบ้าง กวนบ้าง บางครั้งแซวเสียงดังเพราะไม่ชอบใจ แต่ส่วนใหญ่คนในร้านจะรู้ถึงสิ่งที่พอดีกับเรื่องราว บางครั้งก็เกิดอาการงอนเจ้าของร้าน โกรธบ้างไม่พึงใจบ้าง จากเพราะเรื่องเถียงกัน พอข้ามคืนทุกอย่างก็จบลง

 

หลายครั้งเรื่องราวการใช้ชีวิต

ได้รับคำตักเตือน กล่าวเปรย หรือบ่นแกมหยอก

อาจมีแซวบ้างเพียงให้ถามไถ่เรื่องอื่นได้สะดวกขึ้น

เรื่องราวบางอย่างสำหรับสิ่งอันควรพูดหรือไม่ควรพูด ชายคนนี้จะมีคำน่ารักไว้เสมอ และมักจะกล่าวด้วยรอยยิ้มมากกว่าพูด หากคิดว่าจะไม่ตอบ บางครั้งก็เริ่มต้นพูดตรง หรืออธิบายถึงสิ่งที่คิดว่าจะอธิบายได้ บ่อยครั้งที่สรุปความในน้ำเสียง

เรื่องนี้พี่ไม่พูดนะ พี่ว่ามันไม่ดี

หลายครั้งที่ชายคนนี้ นั่งปลอบใจรุ่นน้อง ทั้งอาจารย์ ศิลปิน เจ้าของร้าน คนวาดภาพ นักข่าว นักวิจัย คนเขียนโปรแกรม นักเขียน นักธุรกิจ คนออกแบบเสื้อผ้า หรืออีกหลายคนที่แวดล้อมในร้านนั้น หากแบกเรื่องทุกข์ใจเข้ามาในค่ำคืน

บางครั้งอธิบายความหมายของชีวิต

บ่อยครั้งมีเรื่องแปลกตามานั่งเล่าเรียงให้ฟัง

ซิการ์ประหลาดกลิ่น เหล้าขิงจากเยอรมัน และอีกมากมาย

ความปกติของร้านนี้ จากคนคุ้นเคยซึ่งเริ่มคุ้นชิน หากวันใดมาร้านยามดึกแล้วไม่พบ ส่วนใหญ่จะเริ่มถามหาเจ้าของร้านถึงชายผู้ยืนอยู่ประจำ บางครั้งรู้สึกว่ามาช้าไป มีบ้างอาจคิดไปว่า เดินทางไปหัวหินหรือบินไปต่างประเทศ แต่ไม่นานเกินสัปดาห์ทุกอย่างจะกลับมาปกติ จะมีชายคนนี้ยืนอยู่ประจำที่เดิม

บางครั้งเรื่องเล่าสนุกสนาน

จากเพียงบทแซวเมื่อพบเห็นรุ่นน้อง

ที่ไม่ค่อยได้แวะเวียนมา จนต้องนั่งเล่าเรื่องยาวข้ามคืน

หลายครั้งชายคนนี้นั่งปลอบคนรุ่นน้องรุ่นลูก ตบไหล่หรือโอบกอดยามสบายอกสบายใจ หรือมีประโยคถามไถ่ว่าชีวิตเป็นอย่างไร เปลี่ยนงานไปหรือยัง ยังคบคนรักคนเดิม หรือเริ่มต้นจะแต่งงานเมื่อไร หลายครั้งสะท้อนในแต่ละคำแต่ละประโยคถึงความเอ็นดู และแนะนำถึงก้าวย่างชีวิต

วันนี้มีเพียงเสียงบอกเล่า

มีเรื่องราวบอกกล่าวผ่านโทรศัพท์

ว่าชายคนนี้เริ่มต้นเดินทางไกลครั้งสำคัญ

หลังจากสัปดาห์ที่ผ่านมา ห่างหายและไม่ได้ยืนที่เดิมในร้านแห่งนี้ วันนี้มีความเปลี่ยนแปลงเกิดขึ้น กับเรื่องราวความเคยชินของร้านแห่งนี้ และชายใจดีที่ยืนประจำที่ ที่เดิมและที่ประจำในชีวิตใครหลายคน

วันนี้

ชายคนนี้ เดินทางไกลครั้งสุดท้ายในชีวิต

ภาพ             Machhapuchhre Napal  ภูเขาหางปลา เทือกหิมาลัย

ผลงาน         สมิทธิ ธนานิธิโชติ

 

หมายเหตุ     เรื่องราวความเรียงชิ้นนี้ เขียนขึ้นด้วยความคิดถึง มอบแด่พี่เปาว์ คุณเปาว์ของน้องๆ ภายในสถานที่แห่งเรื่องราวของร้านเฮมล็อค ถนนพระอาทิตย์ แด่การเดินทางไกลครั้งสุดท้าย การเดินทางไกลครั้งสำคัญของ คุณเปาว์  พิชัยรณรงค์สงคราม ด้วยผืนภาพอันยิ่งใหญ่ของภู แห่งเทือกหิมาลัย ด้วยความคิดถึงของน้องๆ ในร้านแห่งนี้

มอบแด่ เปาว์ พิชัยรณรงค์สงคราม