ขาหมูเยอรมันหลอนความคิด

ห้าโมงครึ่งของเย็นวันที่ ๑๕ มีงานเลี้ยงวันเกิดของเพื่อน สมาชิกนัดหมายไปรวมกันที่โรงเลี้ยงแห่งหนึ่งแถวรามอินทรา อันที่จริงวิถีแบบนี้ ครั้นจะปฏิเสธเจตนารมย์ของผู้ร่วมโลกคงกระไรอยู่ ดังนั้น ผมจึงไมได้ยินคำปฏิเสธจากเพื่อน ทั้งที่เราสอนเด็กว่า วันเกิด สิ่งสำคัญคือแม่และพ่อ ดังนั้น สิ่งที่ควรกระทำคือการกลับไปหาแม่และพ่อผู้ให้กำเนิดและทำอะไรบางอย่างให้สมกับที่ท่านให้ชีวิตเรามา

ระหว่างทางมีร่องรอยฝนตกห่าใหญ่ รถจึงติด เสียงพูดคุยในรถว่า "ปกติถ้าขับรถถนนนี้ เหยียบได้เลย ๑๐๐ แต่นี่รถติดเพราะฝนแน่ๆ" กว่าจะไปถึงก็ใช้เวลานานพอสมควร

สมาชิกจับจองโต๊ะที่ ๑๓ ซึ่งอยู่หน้าเวทีการแสดง มีการสั่งอาหารมาเยอะมากจำนวน ๔ ชุดเพื่อให้เพียงพอกับจำนวนคน (แต่มันเกินพอดีเมื่อแต่ละคนกิน กินจนเหลือ ยังดีสิ่งที่เหลือสมาชิกของเราขอให้พนักงานนำใส่ถุงให้ เพื่อนำกลับไปบ้านให้ผู้เฝ้าบ้านได้อิ่มหนำด้วย) ในอาหารเหล่านั้น "ขาหมูเยอรมัน" จานเด็ดอยู่ด้วย

แต่ละคนกิน กิน และกิน ขณะที่การแสดงบนเวทีก็แสดงไปด้วย ไม่นานของที่สั่งมาก็เหลือเยอะ ทุกคนยอมแพ้ จึงหันไปดูการแสดงบนเวที ซึ่งมีทั้งกายกรรม ร้องเพลง มายากล ดนตรีไทย ดนตรีฝรั่ง บทบาทสมมติตลกๆ ยอมรับว่าการแสดงไม่เบือเลยทีเดียว

ภายใต้แสงสลัวระหว่างที่การแสดงดำเนินอยู่นั้น มีจานขาหมูเยอรมันที่ผ่านการกินแล้วจานหนึ่งวางอยู่ตรงหน้า ดูไปดูมามันจะแตกต่างอะไรกับกระดูคนละเนี่ย

มองดูเถิดกรัชกาย ขาหมูจะแตกต่างอะไรกับขาเรา ขาหมูมาจากชีวิตหมูตัวหนึ่ง หมูตัวหนึ่งนี้คือหมูที่มนุษย์เลี้ยงไว้เพื่อหวังฆ่าเป็นอาหาร อาจจะไม่ใช่เพื่อประทังชีวิตเพื่อการมีชีวิตต่อไปอีกวันหนึ่งแล้ว หากแต่เป็นความเอร็ดอร่อยลิ้นของมนุษย์ต่างหาก หมูเจ้าของขา คงถูกจับมัดแล้วถูกเชือดคอด้วยมีดที่คมกริบ แผลใหญ่ที่คอของเจ้ามีเลือดพุ่งปริ๊ด ย้อยลงสู่ภาชนะที่เขาวางไว้ หมูตัวนี้สิ้นชีวิตลงเป็นศพหมู จากนั้นมีการชำแหละเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยแล้วนำส่งไปให้สถานที่ต่างๆ เพื่อนำไปปรุงเป็นอาหารอันโอชะให้ความเพลิดเพลิดกับมนุษย์ผู้มีอันจะกิน ดูกระดูของหมูตัวนี้สิ เมื่อถูกตัดเนื้อออกไปแล้ว กระดูกสีขาว หากชำแหละเนื้อขาของกรัชกายออก จะแตกต่างอันใดกับกระดูกที่วางอยู่ตรงหน้านี้ ข้อต่อของกระดูกหนึ่งกับอีกกระดูกหนึ่งที่พับอยู่บนจาน จะแตกต่างอะไรกับกระดูกขาอ่อนและหน้าแข้งของเรา หากเรานำขาของเราไปทำอาหารเช่นเดียวกับขาหมู หรือจะแตกต่างกัน มนุษย์ผู้กินศพ ศพนั้นก็คือศพสิ่งมีชีวิตที่ไม่แตกต่างจากมนุษย์เลย ขาหมูคือขาฉัน กระดูกหมูคือกระดูกฉัน ชีวิตหมูคือชีวิตฉัน