ชีวิตที่พอเพียง : 406. วันแรกในนิวยอร์ค


อพาร์ตเม้นท์ของลูกเขยและลูกสาวอยู่ในบริเวณที่เรียกว่า Midtown บนเกาะแมนฮัตตั้น บนถนน 34th Street ระหว่าง 2nd กับ 3rd Avenue ในบริเวณที่เรียกว่า Murray Hill ถือเป็นอพาร์ตเม้นต์ระดับหรู มี doorman มีเจ้าหน้าที่เฝ้า มีห้องรับแขก มีดอกไม้ มีอาหารเช้าให้กิน (และขนกลับมาที่ห้อง) เจ้าหน้าที่เอารถไปเก็บ เมื่อต้องการใช้รถก็โทรศัพท์ไปแจ้ง เขาขับออกมาให้ บนชั้น ๒๔ มีทางขึ้นไปดาดฟ้า สำหรับคนไปนั่งตากอากาศ มีลู่วิ่งรอบๆ สวนบนดาดฟ้าด้วย จากดาดฟ้ามองเห็น East River อยู่ไม่ไกล

อาบน้ำ เอาของฝากให้กัน และพักผ่อนสักครู่พอเที่ยงก็ออกไปขึ้นแท็กซี่ไปย่านโซโห ไปกิน brunch ที่ภัตตาคาร Zoe เรากินขนมปังหน้าไข่ดาว รสดีทีเดียว รสจัดคล้ายอาหารเม็กซิกัน มีคนมากินมาก และตกแต่งร้านสวยงามน่านั่ง

แล้วออกไปเดินเล่นดูวิวย่านโซโห ซึ่งถือเป็นย่านแฟชั่นสำหรับคนทั่วไป มีร้านแผงลอยขายเครื่องประดับราคาถูก น่าจะมาจากไทย อินเดีย หรือประเทศโลกที่สาม มีคนเดินพลุกพล่าน เดินดูและถ่ายรูปบรรยากาศสักครู่จึงนั่งแท็กซี่กลับ

ตรงกันข้ามกับอพาร์ทเม้นท์ของลูกเขยเป็นอพาร์ตเม้นท์ใหม่บางส่วนสร้างเสร็จแล้ว และมีคนเข้าอยู่แล้ว แต่ชั้นบนๆ ยังสร้างไม่เสร็จ ลูกเขยบอกว่าเขาประกาศขาย 2-3 bedroom apartment ราคา 1.5 – 2 ล้านเหรียญ ลูกสาวบอกว่าค่าเช่าอพาร์ตเม้นท์ห้องนอนเดียวในย่านนี้ไม่ต่ำกว่า 3 พันเหรียญ ส่วนของลูกสาวเป็นชนิด 2 ห้องนอน 2 ห้องน้ำ มีห้องนั่งเล่นใหญ่ ครัว และห้องซักผ้าพร้อมเครื่องซักและเป่าแห้ง

ตอนบ่ายนอนพัก เพราะทุกคนจะยังปรับเวลาไม่ได้ ตอนค่ำลูกสาว (ชื่อใต้ - มุขยา) พาไปเดินดูสถานที่รอบๆ ที่พัก สำหรับให้เราไปสถานีรถใต้ดินเที่ยวกันเองได้ ไปดูร้านหนังสือ ซื้อแผนที่นิวยอร์ค และแว่นขยาย สำหรับให้คนแก่อ่านแผนที่ แล้วไปซื้อของสดมาทำอาหารเย็นกินกันที่ห้อง

ดูแล้วเมืองนิวยอร์คไม่น่าอยู่ เมืองไม่สะอาด คนมีฐานะต่างกันมาก มีคนตกงานที่มีความเครียดและแค้นสังคมในจิตใจ และค่าครองชีพสูงอย่างไม่สมเหตุสมผล สู้แคลิฟอร์เนียไม่ได้ เมืองนิวยอร์คเป็นเมืองที่อัดแน่น เนื่องจากที่พักแพง จึงมีแต่ที่พักแคบๆ คนจึงมีของมากไม่ได้ นี่ก็คล้ายที่ญี่ปุ่น ใต้บอกว่าชีวิต และธุรกิจ ในอเมริกา มีลักษณะ outsource คือไม่ทำอะไรเอง จ้างเขาหมด อาหารอยากกินอะไรโทรศัพท์ไปสั่ง เขาเอามาส่งถึงที่ ตอนไปซื้ออาหารสดที่ร้าน ตอนจ่ายเงินใต้ใช้วิธีรูดบัตรแล้วเซ็นชื่อลงไปในจอ เป็นชีวิตที่ไม่ต้องแตะเงินเลย ยกเว้นจ่ายค่าแท็กซี่และค่าขับรถยนต์ผ่านทาง toll way

ห้องพักอยู่บนชั้น 9 ของอาคาร การก่อสร้างไม่ดีนัก ไม่เก็บเสียง ได้ยินเสียงรถยนต์ เสียงแตรรถ เสียงหวอ เสียงเจาะซ่อมถนนชัดเจน ผมให้ชื่อนิวยอร์คว่านครแห่งเสียงหวอเสียงแตร ดึกๆ ก็ยังใช้แตร บางครั้งกดแตรแบบกวนโมโห และแต่ละวันได้ยินเสียงสารพัดหวอกว่าสิบครั้ง บนถนนเต็มไปด้วยแท็กซี่

เรากินอาหารเย็นฝีมือแม่อมรา กินข้าวหอมมะลิ มีกับข้าว 3 อย่าง เป็นอาหารเจ 2 อย่าง คือผัดดอกกระหล่ำ กับผัดเต้าหู้กับต้นกระเทียมยักษ์ที่ฝรั่งเรียก lic ต้นกระเทียมทำให้ผัดเต้าหู้มีรสหวานอร่อยมาก อาหารอีกอย่างเป็นปีกไก่ทอดตำรับแม่อมราที่ลูกๆ เล่าลือกันไปทั่ว แม่ครัวเขามีสูตรปรุงและทอดทำให้หอมและนุ่ม

เอาเข้าจริงฝันที่จะไปเที่ยวมหาวิทยาลัยพริ๊นซตั้นและคอร์เนลก็ต้องล้มเลิก เพราะอยู่ไกล คอร์เนลอยู่ห่างออกไปถึง 8 ชั่วโมงโดยรถยนต์ รัฐนิวยอร์คกว้างใหญ่มาก

ทุกคนมีอาการ Jet lag ยังปรับเวลาไม่ได้

วิวจากหน้าต่างห้องนั่งเล่นของอพาร์ตเม้นท์ชั้น 9 E 34th Street ระหว่าง 2nd - 3rd Avenue เช้าวันเสาร์

วิวถ่ายจากหน้าต่างเดียวกัน เวลาเกือบเที่ยง มีรถมากขึ้น เห็นความไม่สะอาด และกนนปุปะของนิวยอร์ค

Union Square ถ่ายจากรถแท็กซี่

กิน brunch ในภัตตาคาร Zoe ย่าน Soho

ริมทางเดินย่านโซโหมีแผงลอยขายของราคาถูก มีคนมาเดินดูและซื้อของคับคั่งในวันเสาร์

ลูกสาวขอชักรูปกับตึกสวยงาม มีคนพลุกพล่านเป็นฉาก

เป็นครั้งแรกที่เห็นพระพุทธรูปปางอุ้มสาว

รูปหมู่หน้าอพาร์ตเม้นท์ คนยืนข้างหลังด้านขวาคือ door man

บน roof garden ของอพาร์ตเม้นท์

ถนน 34 ถ่ายจาก roof garden ยามบ่าย

วิจารณ์ พานิช
21 ต.ค. 50
นิวยอร์ค

หมายเลขบันทึก: 146572เขียนเมื่อ 15 พฤศจิกายน 2007 09:51 น. ()แก้ไขเมื่อ 25 เมษายน 2021 08:54 น. ()สัญญาอนุญาต:


ความเห็น (4)

เรียน ท่าน ศ.วิจารณ์ พานิชย์ ที่เคารพ

          ผมขอฝากเนื้อฝากตัวเป็นศิษย์ของอาจารย์สักคน ผมอยู่อุบลฯ จังหวัดชายแดนติดลาวตอนใต้ เป็นครั้งที่สองที่เข้ามาเยี่ยมชม/ติดตามเว็บไซต์นี้ ได้รับความรู้ที่ดีมากเลย ขอขอบคุณท่านอาจารย์ที่นำเอาประสบการณ์ที่หลายๆคนไม่มีโอกาสได้เห็น ได้พบมาให้เกิดความรู้ใหม่

         New York คงไม่ใช่เมืองสำหรับคนจน ไม่น่าอยู่เท่าเมืองไทย เมืองสวรรค์สำหรับคนมีกะตังค์..มีด้วยหรือครับท่านอาจารย์ พระพุทธรูปปางอุ้มสาว ครั้งแรกที่ผมได้เห็น ต้องขอขอบพระคุณท่านอารย์มากที่ถ่ายรูปมาฝาก

       ขอฝากความเห็นแค่นี้ก่อนครับ ขอให้ท่านอาจารย์และครอบครัวมีสุขภาพแข็งแรงตลอดไป

                            เคารพและนับถืออาจารย์

                                    ศิษย์ใหม่อุบล

 

 

 

 ตั้งแต่ไปแลกเปลี่ยนเรียนรู้กับองค์กรทางการศึกษา 5 องค์กร ปี 2546 ท่โรงแรมรามาการ์เด้น ดิฉันก็ระลึกถึงพระคุณของท่านอยู่เสมอ  ครูอุปกรณ์ แสนทวีสุข นักร้อง(ครูผีบ้า)ตอนนี้ได้ คศ.3แล้ว  ภุมิใจอยากบอกให้ท่านทราบเพราะท่านเป็นแรงใจอีกแรงท่ส่งเสริมให้ครูผีบ้าได้ไปร้องเพลงบนท่ทำงานของท่านและดิฉันก็แต่งเพลงสอนเด็กมาโดยตลอด ตอนนี้แต่งเพลงส่งเสริมคุณธรรม 2 แผ่นแล้วแจกให้โรงเรียนในเขตพื้นท่การศึกษาอุบลราชธานีเขต 5  คิดว่าจะส่งให้ท่านฟังด้วย

           ดิฉันจะพัฒนางานต่อไปเพื่อเด็กไทยและเพื่อความเป็นครูไทย

       กราบขอบพระคุณท่าน ณ โอกาสนี้ด้วยนะคะ

             ถ้ามีโอกาสอยากไปแลกเปลี่ยนประสบการณ์กับครูทุกภาคอีกครั้งและอยากไปกราบคารวะท่านอีกครั้ง

                                ครู ผีบ้า คนอุบล

                                   อุปกรณ์ แสนทวีสุข

                                  

 

เรียน อ. อุปการณ์

ขอแสดงความยินดีด้วยครับ     ผมเอาเรื่องของอาจารย์ไปเล่าอยู่บ่อยๆ

ฝากความระลึกถึง อ. มยุรี ด้วยนะครับ

วิจารณ์

เรียน อ.วิจารณ์ ครับ

ของผัด ของทอด ทำให้ nitric oxide ที่ RBC และ endothelium ลดลง    ได้ครับ

หลอดเลือดจุลภาค  หดตัว  ความดันโลหิตสูงตามมา  การไปวิ่ง nitric oxide หลั่งเพิ่มขึ้น ก็จริง  แต่ภาวะเครียดoxidative stress  ก็เพิ่มขึ้นตาม

โดยรวมกินของผัดทอด ประจำ ถึงอร่อย ก็จริงครับ  แต่ก็จัดว่า ไม่ดีกับสุขภาพ  ครับ

ลองกิน แกงขมิ้น ต้มยำ ยำผักสมุนไพร   nitric oxide  ในเลือดเพิ่มขึ้นได้ดีกว่าครับ

ด้วยความเคารพ

 

พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี