วันนี้ไปธนาคาร มีฉันเป็นลูกค้าคนเดียวในสำนักงาน เจ้าหน้าที่ ยิ้มแย้มดี
เนื่องจากธนาคารนี้ ไม่ค่อยได้ไปบ่อย เจ้าหน้าที่เลยขอดูบัตรประชาชน
ส่วนบัตรของฉันก็เป็นเมื่อ สี่ปีที่แล้ว รูปกำลังอ้วนท้วน หน้าอืดกลมเป็นพระจันทร์ เพราะเพิ่งผ่าตัดมาใหม่ๆ ทานยา เพรสนิสโซโลน วันละ 5 เม็ด และยาอื่นๆด้วย ร่างกายเองก็อยู่ระยะปรับตัว
เจ้าหน้าที่ ดูบัตรของฉันและมองหน้า
" ทำไงถึงผอมลงได้ล่ะคะ " เธอคงคิดว่าฉันต้องมีเคล็ดลับอะไรแน่นอน และไม่รู้ที่มาที่ไปของบัตร
ก็เลยต้องเล่าเรื่องตัวเองอีก เธอก็ฟังแบบตั้งใจมากและเธอดูเหมือนจะมีเวลาคุยกับฉันยาวๆ
" อย่างนี้ก็ทุกข์มากเลยนะคะ "
ฉันนึกขอบคุณเธอ แต่ก็ไม่อยากให้บรรยากาศเศร้าเกินไป ฉันจึงว่า
" ผ่านมาแล้วคะ มีสนุกบ้าง ด้วยคะ "
" ดีนะ คิดได้แบบนี้ "
ฉันคิดว่า เธอนี่ดีจัง ชวนฉันคิดเรื่องแบบนี้
และแว่บหนึ่งฉันก็คิดได้ว่า มันเก๋มากเลย ถ้าเราทำได้
" พี่คิดว่า นะ คนเรามี 24 ช.ม. เขาให้มาเท่ากัน
แต่ถ้าเราทุกข์ นี่ ขาดทุน เลยนะ พี่ว่า..."
เธอหัวเราะ และเออออกับฉัน
เราก็จากกันด้วยรอยยิ้ม
นั่นสินะครับ คุณดอกแก้ว
บางคนทุกข์ 24 ชม. ทุกข์ไม่เว้นวันราชการอีกน่ะ อืม....คิดได้อย่างคุณดอกแก้วเยี่ยมมากครับ
ผมได้กำลังใจจากคุณดอกแก้วนะครับ นั่นสินะครับแม้ผมจะอยู่ในร่างกายที่แข็งแรงกว่า แต่บางทีผมอ่อนแอจริง ๆ
เป็นกำลังใจให้คุณดอกแก้วมีความสุขกับทุกวันครับ
แต่ถ้าเราทุกข์ นี่ ขาดทุน เลยนะ
ไม่อยากขาดทุนเลยค่ะพี่หน่อย แต่บางครั้งกำไรมันมากไป ก็เอามาแชร์กันขาดทุนบ้าง อิอิ
คิดถึงพี่หน่อยนะคะ รักษาสุขภาพค่ะ
อ่านแล้วทำให้นึกถึงรูปวาดที่พี่หน่อยเขียนไว้ในหนังสือ ที่เขียนรูปตอนหลังผ่าตัดเป็นตุ๊กตาหมีตัวกลมๆ อ้วนๆ เป็นลูกโป่ง แขนขากลมหมด แต่มีรอยผ่าเย็บให้เห็นด้วย น่ารักดีค่ะ อมยิ้มเลย
นึกแล้วจริง ไม่มีทุกข์ ก็ไม่ขาดทุนค่ะ อิอิ
นั่นสินะครับ คุณดอกแก้ว</div><div class="content">
บางคนทุกข์ 24 ชม. ทุกข์ไม่เว้นวันราชการอีกน่ะ
.................................................
ตลกดี สงสัย ลืมว่าเป็นวันหยุด
ขอบคุณคะ
</div>
</div><div class="info"> ใช่เลย รูปที่พี่หน่อยวาดไว้ ในบันทึก กลมๆ น่ารัก</div><div class="info">อย่างนั้นเลย หลังผ่าตัด</div>
อืม เนาะ
ทุกข์นี่ ขาดทุนเลยนะ คะ
จริง ๆ ด้วย