ความสุขที่ลืมไม่ลง

ความสุขที่ลืมไม่ลง ในบ่ายวันนี้ฉันได้ลงพื้นที่ รพ.เด็ก อีกครั้งในการร่วมทำกิจกรรมกับเด็ก ซึ่งเป็นการเรียนรู้เรื่องของการให้ การเสียสละ แค่เสียเวลาเพียงน้อยนิดเข้าไปทำความสุขให้กับคนอีกหลายคนก็ภูมิใจและไม่เสียดายเวลา   ในวันนี้ได้ลงพื้นที่ ตึก ส.7B  เป็นครั้งที่ 2   แต่ในวันนี้เด็กป่วย  เข้ามาร่วมกิจกรรมน้อยเพราะเด็กป่วยบางคนขึ้นไปทำกิจกรรม เรียนรู้ที่ห้องสารสนเทศ ของ รพ.เด็กเอง ซึ่งกิจกรรมที่เด็กป่วยทำในห้องนั้น เช่น การเรียนคอมพิวเตอร์ สอนหนังสือ เล่านิทาน และเล่นของเล่น โดยส่วนใหญ่แล้วที่ห้องสารสนเทศ จะมีคุณครูประจำอยู่ แต่ละอาทิตย์จะเวียนมารับเด็กเพื่อขึ้นไปทำกิจกรรม ก็จะเหลือแค่เด็กป่วยที่ไม่สามารถขึ้นไปทำกิจกรรมได้ เพราะเด็กป่วยที่จะขึ้นไปทำกิจกรรมได้นั้นต้องดูแลตัวเองได้ระดับหนึ่ง   ถึงแม้เด็กป่วยร่วมกิจกรรมในวันนี้มีไม่กี่คน อาสาสมัครก็ยังดำเนินกิจกรรมไปเหมือนเช่นเคย  วันนี้มีกิจกรรมที่เตรียมมามีหลายรูปแบบมากมาย  มีทั้งระบายสี  ร้อยลูกปัด  ดูการ์ตูน  ระบายสีเจล  เกมส์เศรษฐีและยังมีกิจกรรมอีกมากมายให้เด็กเลือกทำ ถึงแม้ว่าเด็กหลายคนที่นอนอยู่บนเตียงไม่สามารถลงจากเตียงมาทำกิจกรรมได้ อาสาสมัครก็ได้เดินไปทำกิจกรรมกับเด็กป่วยถึงเตียงเลยทีเดียวกิจกรรมทั้งหมดนั้นมีแต่สร้างความสุขและความสนุกสนาน  เพลิดเพลิน  ทำให้ได้เห็นรอยยิ้มน้อยๆ  ของเด็กป่วย ในสายตาอาสาสมัครรู้สึกว่าเด็กมีความร่าเริง   ยิ้มได้ตลอดเวลา  ทำให้ตัวอาสาสมัครรู้สึกได้ว่าเด็กป่วย รู้สึกสนุกสนานในกิจกรรมที่อาสาสมัครจัดขึ้นให้ในวันนี้ อาสาสมัครเองรู้สึกดีใจที่เห็นเด็กป่วย ยิ้มได้  ในขณะที่ร่วมทำกิจกรรมโดยจะสังเกตว่าเด็กมีความสุขหรือไม่ดูที่ใบหน้าของเด็กป่วย  แ ละในวันนี้ตัวอาสาสมัครเองได้เหล่าดินสอสีให้กับเด็กป่วย ได้ใช้ระบายสีกัน  ในตอนแรก ก็รู้สึกเมื่อยและเหนื่อยเหมือนกันแต่ก็ยังสู้ต่อไปไม่ถอย  เป็นสิ่งที่ทำให้อาสาสมัครได้ฝึกความอดทน ได้ทำหน้าที่ของตัวเอง  และในวันนี้ได้ทำความรู้จักกับเด็กป่วยและผู้ปกครองของเด็กป่วยเพิ่มขึ้นอีกท่านและได้พูดคุยกันในขณะร่วมทำกิจกรรม  ซึ่งน้องเขาชื่อว่า “น้องหนุ่ม”เป็นเด็กที่กล้าแสดงออก  และมีความคิดที่ดีไม่ว่าพี่อาสาสมัครจะชวนทำกิจกรรมอะไรน้องก็ทำหมดไม่ปฏิเสธและร่วมทำกิจกรรมตลอด  ซึ่งน้องหนุ่มอัธยาศัยดีมากเข้ากับพี่อาสาได้ไวถึงจะมาเป็นวันแรกก็รู้สึกสนิทกันมีความเป็นกันเอง มีโอกาสได้คุยกับแม่ของน้องด้วยในสายตาของอาสาสมัครรู้สึกว่าเด็กมีความร่าเริง   ยิ้มได้ตลอดเวลา  ทำให้ตัวอาสาสมัครรู้สึกได้ว่าเด็กป่วย รู้สึกสนุกสนานในกิจกรรมที่อาสาสมัครจัดขึ้นให้ในวันนี้ อาสาสมัครเองรู้สึกดีใจที่เห็นเด็กป่วย ยิ้มได้            จากการเข้าร่วมโครงการอาสาสมัครในโรงพยาบาลมีสุขในครั้งนี้    อาสาสมัครเองรู้สึกประทับใจมากๆ และอยากอวยพรให้เด็กๆ  หายป่วยเร็วๆนะค่ะ  และพี่อาสาสมัครจะเป็นกำลังใจให้และได้รับความรู้ที่เป็นประสบการณ์ในหลายๆ  ด้านไม่ว่าจะเป็นในด้านการช่วยเหลือสังคม  การทำกิจกรรมร่วมกับผู้อื่นไม่ว่าจะเป็นทั้งเด็กและผู้ปกครองของเด็กเอง  สิ่งที่ได้รับและลืมไม่ได้ก็คงจะเป็นรอยยิ้มที่บริสุทธิ์จากเด็กป่วย และใบหน้าที่ยิ้มแย้มแจ่มใสอยู่ตลอดเวลา  ท่านสามารถเป็นส่วนหนึ่งของความสุขนี้ได้ เพียงแค่ท่านเสียสละเวลาเพียงน้อยนิดก็สามารถสร้างความสุขให้กับเด็กป่วยได้อีกหลายคน