บทสรุป จากคำพิพากษาศาลฎีกา ศาลจังหวัดธัญบุรี จังหวัดปทุมธานี นั่งบัลลังค์อ่านคำพิพากษา คดีการล่วงเกินทางเพศต่อเด็ก ของอดีตสมาชิกวุฒิสภา ส.ว. อดีตรองประธานวุฒิสภา ผู้กระทำการณ์อันผิดที่ผิดทาง ผิดหลักอันควรอันมิพึงประพฤติปฎิบัติ ให้เป็นหนึ่งอุทาหรณ์ต่อการตัดสินใจ ของผู้หลักผู้ใหญ่ในบ้านเมือง เพื่อให้เกิดศรีศักดิ์ และหลักการอันพึงคิดพึงไตร่ตรอง ก่อนจะกระทำสิ่งหนึ่งสิ่งใดที่ละเมิด ต่อสิ่งอันดีงามในสังคมไทย

เสพเมถุนไม่เลือกที่ ฎีกา 36 ปี

อ้างอิง - ภาพ http://www.lomography.com/folkways

มิได้คิดจะเยาะเย้ยถากถาง

หรือสร้างให้เกิดความเจ็บช้ำน้ำใจต่อผู้เป็นข่าว

แต่เป็นเพราะคิดถึงอนุสติแห่งชีวิต ยามคิดยามกระทำ

เมื่ออ่านข่าวเรื่องราวของ คุณเฉลิม พรหมเลิศ อดีตสมาชิกวุฒิสภา จังหวัดสุราษฎร์ธานี และอดีตรองประธานวุฒิสภา เมื่อศาลจังหวัดธัญบุรี จังหวัดปทุมธานี ออกนั่งบัลลังค์อ่านคำพิพากษาศาลฎีกา วันที่ 13 พฤศจิกายน 2550 ในคดีที่พนักงานอัยการ และโจทก์ร่วม 5 ราย เป็นโจทก์ยื่นฟ้อง 21 มีนาคม 2544 เป็นจำเลยในข้อหาพรากผู้เยาว์ ไปจากบิดามารดาเพื่ออนาจาร

โดยโจทก์ได้แจ้งความไว้

ที่สถานีตำรวจภูธร อำเภอคลองหลวง จังหวัดปทุมธานี

เมื่อวันที่ 4 มกราคม 2544

จำเลยได้ต่อสู้คดีความมาจนถึงวันที่ 30 กันยายน 2545 คดีดังกล่าว ศาลชั้นต้นได้ตัดสินจำคุกจำเลย เป็นเวลา 16 ปี แต่จำเลยได้อุทธรณ์ และศาลอุทธรณ์ได้ตัดสินจำเลยเพิ่มอีก เมื่อวันที่ 19 มกราคม 2548 คดีละ 4 ปี ซึ่งมีผู้เสียหาย 5 ราย เป็นเวลา 20 ปี รวมของเดิมเป็น 36 ปี

ศาลฎีกาพิจารณาเห็นว่า

การกระทำของนายเฉลิมเป็นการกระทำของบุคคลที่มีชื่อเสียง

และรู้ว่าการกระทำความผิดนี้มีความผิด และยังได้กระทำ

ซึ่งศาลเห็นว่าเป็นการกระทำความผิดชัดเจน และจำเลยได้นำพยานมาสืบ แต่ไม่มีน้ำหนักเพียงพอ ซึ่งศาลเห็นว่าให้พิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ โดยจำคุกเพิ่มอีกกระทงละ 4 ปี เป็น 20 ปี รวมกับศาลชั้นต้นอีก 16 ปี เป็น 36 ปี

หากนับจากปี 2550

คุณเฉลิม พรหมเลิศ จะเริ่มต้นการเดินทางไกลครั้งใหม่

เป็นระยะเวลา 36 ปี จนกระทั่งถึงปี 2586 หรืออาจมีความเปลี่ยนแปลง เพื่อลดหย่อนโทษตามพระราชประเพณี หรือพิธีการทำบุญแผ่นดิน ก็สุดแต่อนาคตจะเป็นผู้กำหนดความเปลี่ยนแปลงเหล่านั้น

 

ภายใต้คำพิพากษาศาลฎีกา

ท่ามกลางคำร้องถึงการเสพเมถุนอันไม่เหมาะสม

สิ่งอันไม่ควรสิ่งอันไม่งาม ของผู้หลักผู้ใหญ่ในบ้านเมือง

ในท่ามกลางข่าวสาร ของผู้ใหญ่ในบ้านเมืองเช่น คุณสมัคร สุนทรเวช ซึ่งกล่าวถามผู้สื่อข่าวรุ่นหลาน ถึงการเสพเมถุนเมื่อคืนที่ผ่านมา ในสถานที่แถลงข่าวสารอย่างเป็นทางการ จากเรื่องราวการอธิบายสอบถาม ถึงการกระทำผิดกฎหมายเลือกตั้ง ของคุณเนวิน ชิดชอบ และคุณสุดารัตน์ เกยุราพันธ์ ซึ่งเข้ามามีส่วนกำหนดตัวผู้สมัครรับเลือกตั้ง ส.ส.ของพรรคพลังประชาชน

ความเข้าใจในเนื้อคำถาม

กับความพยายามเบี่ยงเบนประเด็น

กระทั่งคำพูดคำจาผิดที่ผิดทาง ไม่เหมาะทั้งตนเองและผู้อื่น

ไม่ใช่เพียงลมปากของการผ่านเลยจากปากคำนักการเมือง แต่กลับเป็นภาพสะท้อนที่ดีต่อสังคมไทย ทั้งจากความเหมาะสม จากทั้งวุฒิภาวะ การควบคุมอารมณ์ การปฏิบัติตน หรือกระทั่งการไม่รู้ควร เพื่อกระทำสิ่งดีดีต่อแผ่นดิน ไม่ใช่เพียงจะประกาศนามว่านี้คือตัวตน แต่ต้องรู้ด้วยว่า สิ่งที่กระทำนั้นเป็นสิ่งผิด สิ่งไม่ควรกระทำ ทั้งที่รู้ยังกระทำนั้น คือสิ่งสำคัญที่สุดสำหรับความจริงในความผิด

แต่ต้องเข้าใจความสำคัญ

ถึงบทบาทหน้าที่การยอมรับในฐานะผู้หลักผู้ใหญ่ของบ้านเมือง

ว่าสิ่งที่ประชาชนผู้คนยอมรับนั้น

ไม่ใช่ได้มาเพราะกินข้าว หรือแก่เฒ่าเพราะอยู่นาน หรือกระทั่งจะมาอ้างเอ่ยว่าได้กระทำคุณงามความดีเพื่อบ้านเมือง จนกระทั่งเมื่อมีความผิด จะนำคุณูปการครั้งอดีตมาหักลบกลบหนี้ ในความผิดพลาดจากการไม่รู้กาลอันควร หรือกระทั่งว่ารู้ว่าตนเป็นผู้มีชื่อเสียงในบ้านเมือง แต่ยังดึงดันจะกระทำผิด

ผมเพียงอ่านข่าว

จนเกิดสติขึ้นในท่ามกลางคำพิพากษา

สำหรับความไม่เหมาะไม่สม

สำหรับความไม่ควรของนักการเมืองชั้นผู้ใหญ่ในบ้านเมือง จึงอยากนำเสนอในบทประชดประชัน ถึงพฤติกรรมอันไม่ควรไม่งามของ คุณสมัคร สุนทรเวช แค่ลำพังถามว่า เมื่อคืนคุณเสพเมถุนหรือไม่ ยังไม่สาแก่ใจเพียงพอ

หากวันหน้าวันหลังจะถามไถ่ใคร

ผมแนะนำให้คุณสมัคร สุนทรเวช ถามไปเลยว่า เมื่อคืนคุณเสพเมถุนที่ไหน เสพกับใคร หรือเสพอย่างไร ถามไปให้หมดใจความสำคัญ หากจะอยากถามเรื่องการเสพเมถุนของผู้อื่น ก็ควรให้เกิดคุณูปการกับสังคมไทย  โดยรบกวนให้คำถามดังกล่าว กับนักการเมืองรอบข้างคุณสมัครด้วย

จึงจะเป็นการเท่าเทียมทางการเมือง

โดยเฉพาะถามไปยัง นักการเมือง ณ มหานครลอนดอน

จึงจะนับว่าเป็นคุณูปการต่อการให้ข่าว