เช้าวันนี้ได้ยินเสียงพี่พินิจเล่าถึงเรื่องราวการไปเมืองเซียงไฮ้ ประเทศจีนมา โดยเฉพาะเรื่องอาหารที่เน้นกับ ทำเอาผู้เขียนหิวก่อนเวลาอย่างรวดเร็ว รวมทั้งเรื่องราวอื่น ๆ ทั่ว ๆ ไป พี่พินิจเล่าว่าข้าราชการที่นั่นพักเที่ยง 3 ชม. (อดตาลุกไม่ได้ แต่ไม่อิจฉาหรอก เพราะถ้าเป็นเช่นนั้นจริง คงยุ่งน่าดู เพราะเวลาเลิกงานก็เลื่อนออกไปเช่นกัน) ที่นั่นภาษีรถแพงมาก สมมติราคาซื้อ 800000 ภาษีก็ประมาณ 800000 เพราะเขาส่งเสริมให้ใช้รถสาธารณะ ไม่ว่าจะเป็นรถไฟฟ้า ประมาณนี้ และอีกหลาย ๆ เรื่องราว ผู้เขียนเก็บรายละเอียดได้บ้างไม่ได้บ้าง ฟังคนอื่นเล่าก็ดีน๊ะ เพราะมันไม่เสียตังค์สักกะบาท อิ อิ
พี่พินิจซื้อของที่ระลึกมาฝากพวกเราทุกคนด้วย จะว่าไปก็กลายเป็นวัฒนธรรมของห้องเราไปแล้ว ใครไปไหนมาไหน จะใกล้หรือไกลเป็นต้องมีของฝากหรือของที่ระลึก
ผู้เขียนเกรงใจ เกรงใจ แต่ไม่ปฏิเสธกลัวพี่เขาจะเสียน้ำใจ สำหรับตัวเองเลือกกล่อง??? เรียกว่ากล่องประดับ ก็แล้วกันข้างในมีกระจกด้วย และเลือกพวงกุญแจให้นายดำ แม้เจ้าตัวไม่อยู่ แต่อยากได้อ่ะ (พวงกุญแจสัญลักษณ์กีฬาโอลิมปิคเชียวนา) เอาล่ะได้เรื่องเขียนบันทึกมั๊ยล่ะวันนี้
ส่วนใหญ่พวกผู้หญิงจะเลือกกล่องประดับ บ้างก็ว่าจะเอาไปใส่ลิปติก บ้างก็ว่าจะเอาไปใส่ต่างหู ข้างในมีกระจกด้วย
กล่องประดับ มีหลายสีให้เลือก
กล่องประดับ ข้างในมีกระจกด้วย
ของที่ระลึกกีฬาโอลิมปิก
พวงกุญแจหลากหลายสี
ผู้เขียนเลือกพวงกุญแจสีฟ้าให้นายดำ
ไว้ผู้เขียนคงมีจะได้มีโอกาสซื้อของฝากมาฝากทุกคนบ้างเด้อ --แต่คงอีกนาน น๊าน นาน
