วันนี้รู้สึกใจมันหายไปยังไงไม่รู้

แค่รู้ว่าต่อไปจะไม่ได้พบเจอกับเธออีก

เธอคนที่ฉันหอบความรักมาเต็มหัวใจ

คอยวิ่งตามไปมอบให้เธออยู่ตลอดเวลา

เหมือนมีแม่น้ำสายใหญ่มาขวางเส้นทางรักอยู่ตรงหน้า

ทั้ง ๆ ที่มีภูเขาลูกใหญ่มหึมาขวางอยู่ก่อนแล้ว

รู้สึกท้อแท้ และสิ้นหวัง ไร้เรี่ยวแรง

แต่ก็ยังขอเดินตามรักเธอต่อไป แม้รู้ว่ามันเป็นไปไม่ได้

เพราะไม่รู้ว่าจะหมดแรงวิ่งตามเธอเมื่อไหร่

จึงอยากไปพบไปหา อยากเห็นหน้า อยากพูดคุย

อยากเก็บภาพของเธอไว้ในใจ ให้มากที่สุด

เพราะเรื่องราวของเรา คงต้องใช้ใจเท่านั้นจดจำ

อยากจะหน้าด้านไปพบไปเจอเธอน่ะ

แต่ก็รู้ว่ามันจะทำให้เธอลำบากใจที่จะพบกัน

เพราะรักเธออยากให้เธอมีความสุข

คงทำได้แต่พยายามหักห้ามใจไว้เท่านั้น

ต่อไปคงทำได้แต่คุยกันโดยไม่เห็นหน้าตา

เหมือนยิ่งห่างกันไปมากขึ้นทุกวัน ๆ

มันอาจจะเป็นทางออกของเรื่องระหว่างเราก็ได้น่ะ

แต่ยังไงเราก็ยังไม่หยุดวิ่งตามเธอหรอก

แม้รู้อยู่เต็มอกว่าไม่มีทางวิ่งทันเธอ