จันทร์ข้างแรมค้างฟ้ายามค่อนแจ้ง

 ลมหนาวกระโชกกราดเกรี้ยว

พัดต้องเต้นท์นอนโยกไหว

เสียงใบไม้ส่ายสะบัดกราวซู่

วิหคราตรีกู่เสียงเปลี่ยวกล่อมไพร

ดวงดาวประดับฟ้าดารดาด

จันทร์ข้างแรมค้างฟ้ายามค่อนแจ้ง

แสงนวลอ้างว้างราวเสน่ห์ม่ายสาว

หอมกลิ่นดอกไม้ราตรีรัญจวน

หนาวน้ำค้างพร่างพรมยามดึก

หนาวสายลมกรีดแทรกผิวยามค่อนรุ่ง

หนาวหัวใจเปลี่ยวเหงาสุดคะนึง

หนาวคิดถึงคนคู่ใจเมื่อไกลใจ 

อ่างฯห้วยไผ่๒ พ.ย. ๕๐