ความยั่งยืนของแผนแม่บทชุมชน คือ วิสาหกิจชุมชนและการพึ่งตนเอง

"เมื่อนิยายของการพัฒนาจบลง  เราต้องสร้างเศรษฐกิจท้องถิ่นพึ่งตนเองขึ้นมาแทน"  เป็นคำกล่าวของ อมาตยา  เซน   นักเศรษฐศาสตร์ชาวอินเดีย ที่ได้รัลบรางวัลโนเบล สาขาเศรษฐศาสตร์...ท่านผู้นี้เคยมาบรรยายในประเทศไทยเมื่อต้นปีนี้ โดย สถาบันเศรษฐกิจพอเพียง เป็นผู้เชิญมา....

นิยายของการพัฒนา คือ การฝันหวานว่า ทุนนิยมจะเจริญรุ่งเรืองไปอย่างไร้ขีดจำกัด การพัฒนาชนบทเพื่อให้ชุมชนจัดทำสินค้าเพื่อการส่งออกมาก ๆ ไม่เป็นจริง เป็นเพียงนิยายครับ  นิยายเรื่องให้ชาวบ้านผลิต เยอะ ๆ แล้วจะได้รำรวย ก็เป็นนิยายครับ เพราะความจริงคนที่รวยคือ พ่อค้า และนายทุนเงินกู้(เถ้าแก่โรงงานต่าง ๆ ).............วันหนึ่งเมื่อทุกอย่างเข้าสู่ กลยุทธ์น่านน้ำสีคราม ทุกอย่างถูกฮุบโดยบรรษัทค้าส่งและค้าปลีก ถึงวันที่พ่อค้ายี่ปั๊ว...ไปจนถึงร้านค้าในหมู่บ้านก็เจ๊งกันระนาว เพราะบรรษัทเหล่านี้เข้าเทคโอเวอร์สินค้าเกือบทุกอย่าง โดยระบบทุนที่มากกว่าและนานกว่า

ตอนนี้ก็ใกล้เวลานั้นเข้ามาทุกที  เราจะยังไม่เริ่มคิดแก้ปัญหาอีกเหรอ???.......หนทางที่เดินมีอยู่ เพียงแค่ดำเนินตามแนวเศรษฐกิจพอเพียงเป็นแนวทางสำคัญที่ในหลวงท่านทรงคิดให้พวกเรา เพื่อนำไปสู่ "เศรษฐกิจท้องถิ่นพึ่งตนเอง"