เมื่อวานนี้ ผู้เขียนมีโอกาสย่างเท้าเข้าไปในร้านหนังสือ กะว่าจะหาหนังสือติดมือไว้อ่านยามว่างสักเล่มหนึ่ง เห็นแล้วลานตา น่าอ่านไปหมด ที่สุดไปสะดุดที่ "ธรรมะนำชีวิต...ข้อคิดแบบเซน" โดย คณาจารย์ซิงหวิน ..เขียน อุษา โลหะจรูญ ..แปล และ ภิกษุณีอัมพิกา..เรียบเรียง จัดพิมพ์โดยสำนักพิมพ์ใยไหม
( ไม่ได้ค่าโฆษณาแต่ประการใด )
อ่านบางบทแล้ว มีข้อคิดดี ๆ มากมาย ครั้นจะหยิบยกมาทั้งหมดก็เกินกำลังความสามารถของผู้เขียน จึงคิดแยกย่อยร่ายเป็นคำกลอน จากซอกส่วนเล็ก ๆ ของบทที่ว่า "ชั่วขณะกับชั่วชีวิต" มาฝาก ให้ลองอ่านกันดู ครับผม
.............................................................................................................................................
"ชั่วขณะ"กับ"ชั่วชีวิต"
...............................
ชั่วขณะ หรือว่า ชั่วชีวิต
เปรียบให้คิด อย่างใด ไหนยาวกว่า
ชั่วขณะ เปลี่ยนผัน วันเวลา
ประทับตรา ชั่วชีวิต แลติดตรึง
ชั่วขณะ พันพัว ชั่วชีวิต
จักตามติด เลวดี มีผลถึง
ชั่วขณะ ทำอะไร ใจคำนึง
ย่อมฉุดดึง ชั่วชีวิต นิจนิรันดร์
ความเด่นดัง ภาพลวง ช่วงจังหวะ
ชั่วขณะ ดีแน่ กลับแปรผัน
อนิจจัง ตรองดู รู้เท่าทัน
หากยึดมั่น ชั่วชีวิต ผิดครรลอง
รักกันสู่ วิวาห์ ชั่วขณะ
ช่วงจังหวะ ชื่นสุข ไร้ทุกข์หมอง
ดื่มรสผึ้ง พระจันทร์ วันลิ้มลอง
จักสมปอง หรือไม่ ฝากให้คิด
ชั่วขณะ ฝากไว้ ให้ตระหนัก
แจ้งประจักษ์ ตอกย้ำ ไม่ทำผิด
ชั่วขณะ พันพัว ชั่วชีวิต
อาจออกฤทธ์ ส่งผล จนวางวาย๚
..............................................
....................................................
ความซาบซึ้ง กาลล่วง ช่วงจังหวะ
"ชั่วขณะ" ยามพบ ใจอบอุ่น
สั่งสมกรรม ดีไว้ ได้แรงบุญ
สำนึกคุณ "ชั่วชีวิต" นิจนิรันดร์
ความลำบาก เป็นเพียง "ชั่วขณะ"
เกาะติดมิ ลดละ เพียรขยัน
"ชั่วชีวิต" สำเร็จ เสร็จสมพลัน
เกิดสร้างสรรค์ ดังหวัง ยั่งยืนนาน
วัยรุ่นกล้า ทำตัว "ชั่วขณะ"
เพื่อความสะ-ใจกร้าว เหมือนห้าวหาญ
ท้าแข่งรถ มุ่งชนะ ต่างระราน
เจ็บพิการ "ชั่วชีวิต" คิดตรองดู
ผู้บำเพ็ญ ธรรมมี วิริยะ
มุ่งชนะ ภายใน ไม่อดสู
ความลำบาก "ชั่วขณะ" ระลึกรู้
บรรลุสู่ ธรรมปิติ "ชั่วชีวิต"