ผู้เขียนถูกน้องสาว ที่น่ารัก คุณครูแอน (นิตยา หล้าพรม) ทวงภาพกิจกรรมที่ภาษาอังกฤษของโรงเรียนบ้านเมืองแปงและโรงเรียนแม่นาเติง รู้สึกผิด เลยรีบเอามาลงให้ดู
ช่วงนี้อาการไข้หวัดหายแล้ว แต่มีงานวิทยานิพนธ์ปริญญาเอกต้องแก้ไขและเพิ่มเติมอีกมาก ท่าทางแย่ๆๆเลยต้องรีบทำงาน ตอนนี้ติดต่อ สกอ เรื่องทุนไม่ได้ เจ้าหน้าที่ที่ดูแลเรื่องเงินทุนผู้เขียนไม่อยู่ งง งง ว่าเกิดอะไรขึ้น
มาดูกิจกรรมค่ายภาษาอังกฤษของนักเรียนดีกว่า อาหารภาพแรกเป็นอาหารที่น้องคุณครูแอนให้เจ้าหน้าที่จัดมาให้ทาน ดูแล้วระวังน้ำลายไหล อาหารน่าทานมากสมกับเป็นค่ายภาษาอังกฤษเพราะเป็นอาหารฝรั่ง
มีชาวต่างประเทศสองท่านคือ Bob and Risa Whiting เป็นวิทยากรสอนภาษาอังกฤษเกี่ยวกับอาหารเริ่มตั่งแต่ส่วนประกอบข้าวต้ม เครื่องปรุงข้าวต้ม ไปจนจบกระบวนการ ดูเด็กๆๆมีความสุขดี

กิจกรรมอีกอย่างหนึ่งคือนักเรียนทำอาหารฝรั่งเอง เรียกว่าเรียนรู้จากการปฎิบัติ มีแม่ครัว คอยสอนวิธีทำ Bob and Risa Whiting คอยสอนภาษาอังกฤษ นักเรียนได้เรียนการทำ สลัด( salad) การทำแซนวิช(sandwich) (กิจกรรมนี้ผู้จัดค่ายไม่ต้องสอนเอง แค่วางแผน ใช้วิทยากรในท้องถิ่นให้เป็นประโยชน์ นักเรียนได้ฝึก ฟัง พูด อ่านและเขียนภาษาอังกฤษจริงๆจากชาวต่างประเทศ)

กิจกรรมที่นักเรียนได้ฝึกการฟัง พูด อ่านและเขียนภาษาอังกฤษน่าจะป็น การทำ mind mapping ผู้เขียนประทับใจเพราะนักเรียนเขียนออกมาได้ดี นำเสนอได้ชัดเจน กล้าที่จะนำเสนอ ไม่เขินอาย

ภาพสุดท้ายน้องคุณครูเอามาให้ทาน ผู้เขียนเพิ่งเคยเห็น เลยอยากทายว่าเรียกว่าอะไร ที่แหว่งไปเพราะผู้เขียนกัดไปหนึ่งคำ(ย้ำหนึ่งคำ) ใครอยู่ทางภาคเหนือช่วยบอกด้วยครับ… (ขอไปทำวิทยานิพนธ์ต่อ ก่อนที่อาจารย์ที่ปรึกษาท่านจะทวงงานอีก อิอิอิๆๆ)
ข้าวเงี้ยวหรือเปล่าคะ? http://gotoknow.org/blog/naepalee/117285
ใช่ป่ะๆ ๆ ....
บางที่ก็เรียกข้าวเงี้ยวบางที่ก็เรียกข้าวคั้นจิ้น(ห่อใบตอง)แล้วแต่ว่าบางจังหวัดทางภาคเหนือจะเรียกอะไร แต่ความอร่อยคงเหมือนกัน ถ้ามีโอกาสไปคงต้องขอชิม
รอยกัดของอาจารย์ขจิต ผ่านการฆ่าเชื้อแล้วยังครับ จะกัดต่อก็ไม่แน่ใจว่า มีเชื้อหรือเปล่า ฮาฮาฮา
สวัสดีค่ะ อ.ขจิต
เด็ก ๆ ทำข้าวจิ้นได้น่าทานมากค่ะ
เคยทานสมัยที่เรียน ม.ต้น (ไม่นานมานี่เอง ..อิอิ...) ที่จ.แพร่ เป็นแบบห่อใบตองนึ่ง หอมมาก ยิ่งได้เคี้ยวเม็ดพริกทอดด้วยแล้วจะช่วยทำให้อร่อยมากยิ่งขึ้น เห็นภาพนี่แล้วคิดถึงตอนเด็ก ๆ ค่ะ ขอบคุณมากนะคะ สำหรับบันทึกดี ๆ ที่นอกจากจะได้เห็นกิจกรรมสร้างสรรค์แล้ว ยังมีความรู้สึกดี ๆ ที่แฝงอยู่ในบันทึกด้วย
น่าจะกินให้หมดน่ะพี่ชาย...น่าเสียดายไปต่างประเทศจะได้กินอีกมั๊ยนี่..ขอบคุณที่มาช่วยจัดค่ายค่ะ...เด็กๆ ฝากความระลึกถึงมาด้วยค่ะ