เมื่อวานผู้เขียนไม่ได้มีเวลาเขียนบันทึก เสียใจจัง เพราะกะว่าจะบันทึกเรื่องราวในแต่ละวัน (ยกเว้นวันอาทิตย์)
เช้าวันนี้พอมีเวลาก็เลยนั่งระลึกว่า ทำไมเราไม่ได้เขียนบันทึกกัน???
- เช้าวานนี้เป็นวันเปิดเทอมวันแรกของเด็กๆ
- ได้รับโทรศัพท์อยู่เวรเช้าอย่างไม่ทันตั้งตัว
- ช่วงกลางวัน ไม่มีสติ และสมาธิพอ เพราะนายดำบอกว่า พี่ชาย(นายดำ)จะมา ผู้เขียนต้องไปส่งพี่ชายให้ไปเอารถที่ฝากไว้บ้านผู้เขียน จึงได้แต่นั่งรอ....
- ช่วงเย็น(ก่อนกลับบ้าน) พี่ชาย(นายดำ) มาจริง ๆ ผู้เขียนต้องไปส่ง แล้วไปรับเด็ก ๆ กลับจากโรงเรียน
สรุปว่า... ไม่มีเวลาพอในการบันทึก แต่จำได้ว่ามีสิ่งดี ๆ ที่น่าประทับใจอยู่มาก เพราะเมื่อวานผู้เขียนได้ฟังเทป "การถ่ายทอดการบรรยายของ อ.ธีระ" เกี่ยวกับ "ตับ" ซึ่งมีประโยชน์มากทีเดียวสำหรับผู้เขียนเพราะได้ทั้ง "ความรู้" และ "ข้อคิด" เสียดายที่ไม่ได้มีโอกาสฟังตลอด เพราะงานเยอะทีเดียว และยังจำคำพูดของอาจารย์ที่ว่า...
'ผมต้องขอบคุณคนฟังที่ให้โอกาสผม เพราะผมเป็น"ครู" ผมได้ใช้ "ความรู้" ที่มีถ่ายทอดให้กับผู้ที่ฟัง เหมือนเป็น "วิทยาทาน" เพื่อให้เกิดประโยชน์กับประเทศชาติ เพราะอาจารย์ไม่ได้เป็น ทหารหรือตำรวจที่จะไปป้องกันประเทศ แต่สิ่งที่ทำได้ก็คือการถ่ายทอดความรู้.....ฯ และรวมทั้ง การป้องกันมีประโยชน์มากกว่าการเป็นโรคแล้วมารักษา' --(ประมาณนี้ค่ะ ก็มันตั้งแต่เมื่อวาน เพราะใช้ความจำล้วน ช่วงนี้ยิ่งความจำสั้นอยู่ค่ะ)
แต่ "คำพูด" เหล่านี้ ทำให้ผู้เขียนประทับใจไม่ได้ แม้จำไม่ได้ทั้งหมด เอาเป็นว่าทั้งประทับใจ และได้ข้อคิดสำหรับตัวเองว่า "สิ่งใดที่เรารู้ ที่เราได้ยิน หากคิดว่าดี มีประโยชน์ ก็จะเก็บเอามาเขียนบันทึกถ่ายทอดแม้ไม่มีประโยชน์ต่อใคร แต่นั่นแหละสิ่งนั้นเป็นประโยชน์ต่อตัวเองมากที่สุด"
อีกทั้งคิดอีกว่า... "ความรู้" ต้อง "เปิด" ต้อง "เผยแพร่" ต้อง "ถ่ายทอด" ต้อง...ฯ เอาเป็นว่า ตัวผู้เขียนเองนั่งเขียนบันทึกด้วยความอิ่มเอมใจสุด ๆ
