ชีวิตเด็กหอ

“ชีวิตในเด็กหอ” <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">                เด็กบ้านนอกในเมืองฟ้าเดินมาตามหาความฝันหวังว่าสักวันคงได้ดีด้วยความตั้งใจเต็มที่เดินทางจากจังหวัดน่านเมืองที่บรรยากาศดีมากๆสวยงามทั้งภูเขาสายน้ำม่านหมอกที่สำคัญอากาศบริสุทธิ์และมีแหล่งท่องเที่ยวที่สวยงามที่น่าทึ่งที่สุดคือมีบ่อเกลืออยู่บนภูเขาด้วยและที่อุทยานแห่งชาติดอยภูคาแหล่งท่องเที่ยวที่ลือชื่อมีต้นไม้ชนิดหนึ่งชื่อว่า ต้นชมพูภูคา มีที่นี่เป็นแห่งเดียวในโลกแต่ผมก็ไม่เคยเห็นสักทีชมจังหวัดตัวเองมาพอสมควรแล้วขอเล่าประสบการณ์ในเมืองกรุงซะทีเดินทางมาตามความฝันเมื่อปี พ.ศ. 2542 เด็กหนุ่มคนหนึ่งมาเพียงคนเดียวมาถึงประตูสู่กทม. คือหมอชิต2 พอลงจากรถบ่นอยู่ในใจว่าคนเยอะมาดูแล้ววุ่นวายด้วยความอยากรู้อยากเห็นถามผู้คนว่ารถไปวงเวียนใหญ่สายอะไร สาย 3 ค่ะ หญิงสาวคนหนึ่งตอบด้วยความยินดีไปถึงวงเวียนใหญ่ไปอยู่กับญาติที่นั่นอยู่ที่นั่นได้ 1 ปีย้ายมาอยู่ที่หน้ารามลืมบอกไปว่าผมมาเรียนที่มหาวิทยาลัยรามคำแหง คณะศึกษาศาสตร์ มาอยู่หอพักชายกมลทิพย์ ซอยรามคำแหง 37 ใกล้เมเจอร์รามได้เจอเพื่อนเยอะในคณะเดียวกันและต่างคณะทั้งชายหญิงชีวิตเด็กหอต้องประหยัดช่วยพ่อแม่ไม่ฟุ้งเฟ้อบางวันอาจจะไปเที่ยวกับเพื่อนบ้างแต่ไม่บ่อยครั้งเป็นประสบการณ์อยู่มาได้สักพักหนึ่งได้ไปทำงาน part time หารายได้พิเศษที่ร้านอาหารแห่งหนึ่งแถวเลียบทางด่วนเอกมัย-รามอินทราชื่อร้าน ผักสด หมูอร่อย ที่นี้สอนให้ผมหลายอย่างเช่น ความเป็นระเบียบ ความอดทน และการดิ้นรนต่อสู้ชีวิตเป็นอย่างดีและได้ข้อคิดที่นี่หลายๆอย่างที่สำคัญเจ้านายใจดีมาก</p>