ชื่อเรื่อง… อย่างนี้ก็มีด้วย ( ทำดีแต่ไม่ได้ดี )

          เรื่องนี้เป็นเรื่องจากประสบการณ์จริงของดิฉัน  ซึ่งไม่เคยเปิดเผยมาก่อนเลยนะแต่อาจจะเป็นข้อคิดสำหรับครูโรงเรียนเอกชนอย่างเรา และผู้บริหารได้บ้าง   ดิฉันเรียนจบการศึกษาระดับปริญญาตรีเมื่อประมาณ 5 ปีที่แล้ว   และได้เข้าทำงานที่โรงเรียนเอกชนแห่งหนึ่งซึ่งทุกคนมองว่าโอ้โฮ…ดูดี     แต่เมื่อได้ทำงานที่นั่นยอมรับว่าช่วงแรกๆมีความสุขดีมากเพราะลูกสาวเขาบริหาร …แม่ไปเรียนต่อ     ดิฉันตั้งใจทำงานตั้งแต่เป็นครูประจำชั้นธรรมดา  และอีก 2 ปีต่อมาก็ได้เป็นหัวหน้ากลุ่มสาระฯ  และได้เป็นผู้ประสานงานวิชาการฝ่ายวิชาการในปีต่อมา  ซึ่งตอนนั้นมีทีมงานอยู่ 3 คน   คือผู้ช่วยฝ่ายวิชาการ และพี่อีกคนและตัวดิฉัน   งานเหนื่อยมากทั้งเครียดและเยอะแต่เราก็ทำไดเพราะเรามีหัวหน้าที่ดีมากๆ  คอยให้คำแนะนำ   ทำงานแบบว่าสละเวลาจริงๆ   แต่อย่างว่าผู้บริหารหูไม่ค่อยหนัก   และไม่เคยรู้ความจริงในโรงเรียนเลย   ฟังแต่คนที่ไม่ทำงานเอาแต่พูด…ก็คือคนที่อิจฉานะแหละ   และสุกท้ายผลกระทบก็มาถึงหัวหน้าของดิฉัน   ซึ่งข้อมูลที่ผู้บริหารได้รับมาไม่ตรงกับความจริงเลย…เขาบีบคั้นให้คนที่ตั้งใจทำงานและแสนดีอย่างหัวหน้าของดิฉันลาออก   ดิฉันและพี่ที่ทำงานด้วยกันอีกคนทนไม่ได้หรอกที่คนเก่งและแสนดีแบบนี้ถูกทำอย่างนี้..เพราะคิดว่าอยู่ไปก็มีแต่ทางลบ  ขอไปเริ่มต้นใหม่ดีกว่า..                 ***นี่แค่ย่อๆนะเนี่ย  เกิดมาก็เพิ่งเคยเจอทำดีถึงจะยังไม่ได้ดีทันทีก็ไม่ว่า  แต่ยังพบกับความเลวร้าย   เพราะคนแท้ๆ                    เรื่องนี้จึงเป็นข้อคิดให้สำหรับฉันว่า …  จะทำงานที่ใดก็ตามถ้าผู้บริหารไม่หูเบาและรับความจริงบ้างก็จะมีความสุขในการทำงาน