โอยยยเห็นเราเป็นศิราณี ไปด้ายยย
อย่าเพิ่งตกใจกับชื่อเรื่องของดิฉันนะคะแค่อยากจะบอกว่า( เหมือนชื่อเพลงของนักร้องหญิงบางคน ) ชื่อเรื่องอันนี้เป็นสิ่งที่เป็นประสบการณ์ที่ผ่านมาในสายการทำงานด้านอาชีพครูของฉัน ไม่ว่าจะเรื่องของงาน เรื่องของคน และโดยเฉพาะอย่างยิ่งกับเด็กนักเรียน ดิฉันเจอเด็กมาเกือบจะทุกวัยค่ะ ตั้งแต่ปฐมวัยจนถึงม.ต้นก็สอนมาหมดแล้วทั้งสิ้น เหลือก็แต่ม.ปลายคะ ( อยากสอนอยู่เหมือนกันค่ะ แต่ขอฝึกวิทยายุทธ์ก่อน ) จากที่อารัมภบทมานานก็ขอเล่าความประทับใจเกี่ยวกับการสอนเด็กวัยต่างๆให้ฟังก็แล้วกันนะค่ะ เอาเป็นว่าเด็กน้อยอนุบาลก่อน โอ้โห! เป็นวัยที่แสนจะน่ารักของครู และพ่อแม่ค่ะเค้าสดใสน่ารักอย่างกับผ้าขาวเปรียบเสมือนกับลูกสุนัขและลูกแมวเหมียวที่ต้องได้รับการดูแลทุกอย่างแต่ถ้าพูดถึงความซนก็ซู้ดดด..ยอดค่ะ ซนมั่กมากเลยแต่เราก็รักเค้า วัยต่อมาก็วัยประถมคะ นี่ก็อีกแบบนึง น่ารักเหมือนกันแต่น่ารักแบบลูกลิงคะ คงไม่ตรงบรรยายพยาธิสภาพนะคะลิงจิงๆๆแต่ก็มีความน่ารักของเค้าอยู่อีตรงช่างประจบ ขี้อ้อน ชอบช่วยเหลือและแย่งกันเป็นที่รักของครูค่ะ มาถึงวัยที่ดิฉันประทับใจมากกกกเป็นที่สุดที่จะเล่าต่อไปนี้ก็คือ เด็กมัธยม อ่ะคะ เราเปลี่ยนสรรพนามให้เค้าหน่อยละกันว่า วัยใสใสดีก่าน๊ะ ไอ้วัยนี้หล่ะที่เราอยากกลับไป 14 อีกครั้งที่สุดไม่ว่าจะองค์ประกอบของวัย รูปร่าง ฮอร์โมนล้วนแล้วแต่สดใสจิ๊จ๊ะวัยจิ้นค่ะ เหมือนเค้าจะร้ายแบบร้ายบริสุทธิ์เค้าเป็นวัยที่พร้อมจะเรียนรู้ ( เรื่องส่วนตัวตัวเองและคนอื่น ) พร้อมที่จะเปิดใจมองคนรอบข้างและเรื่องที่สนใจที่สุดก็คือ ความรักรักได้รักดี โดยเฉพาะรักเพศตรงข้ามค่ะคุณ เขาจะกุ๊กกิ๊กๆ เรื่องส่วนตัวของเขาบางทีคิดไม่ตกก็มาปรึกษาเรา โดยส่วนมากเป็นนักเรียนหญิงคะ เดี๋ยวมาและ " ครูค่ะครูขา.. หนูอย่างนั้นหนูอย่างนี้กะคนนี้ค่ะ " โอยยยเห็นเราเป็นศิราณี ไปด้ายยยเด็กพวกนี้นิ่ ไอ้ครูมันยังหาไม่ได้เล้ย พวกเขาเนี่ยเปลี่ยนเป็นว่าเล่นค่ะ งองู 4 ตัวเลย อย่างไรก็ตามงานของครู ( ครุ = หนักมาก ) ก็ไม่ได้มีเท่านี้นะค่ะยังมีอื่นๆจิปาถะมากมาย แต่การดูแลลูกคนอื่นก็ยังคงเป็นภาระที่ยิ่งใหญ่ของคนเป็นครูต่อไป จนกว่าเรากะเจ้าตัวแสบต่างวัยทั้งหลายจะตายกันไปข้างนึงเลยทีเดียว เพราะฉะนั้นคุณทั้งหลายจงเข้าใจคนเป็นครูกันด้วยนะค่ะ และโปรดมองอาชีพเราในทาง +++ ด้วยล่ะ เพื่อที่เราจะได้มีกะลังใจในสายงานของเราต่อไปอิอิอิ เรื่อง--วัยซนแสบใส