ในแต่ละวันที่อาตมาบิณฑบาตรและพิจารณาอาหารมาฉันเพื่อการดำรงได้แห่งอัตภาพนี้นั้น ก็ได้แต่เฝ้าถามและคิดอยู่ในใจว่า วันนี้โยมพ่อกับโยมแม่กินข้าวกับอะไรหนอ...?
ที่บ้านอาตมานั้น โยมพ่อจะเป็นคนทำกับข้าว ถ้าอาตมากลับบ้านก็จะเป็นหน้าที่ของอาตมา แต่ตอนนี้โยมพ่อต้องวิ่งออกไปขายของตามตลาดนัด อาตมาก็มาบวช แล้วตอนนี้ใครจะทำกับข้าว และโยมพ่อโยมแม่กำลังกินอะไร...?
เห็นอาหารที่ตนเองอยู่หน้าตนก็อยากให้โยมพ่อโยมแม่ได้กินด้วย
ปกติโยมพ่อกับแม่โยมก็จะกินข้าวกันสายเพราะช่วงเช้างานยุ่ง
เมื่อก่อนบวชครั้งที่ทำงานอยู่ที่อุตรดิตถ์ บางครั้งอาตมาโทรไปหาตอนเที่ยงโยมพ่อกับโยมแม่ยังไม่ได้กินข้าวกันเลย..
ตอนนี้ก็ได้แต่ส่งจิตส่งใจ ผ่องถ่ายบุญและกุศลที่ได้ทำให้หนุนส่งให้โยมพ่อโยมแม่อุดมสมบูรณ์ด้วยอาหาร อย่าให้ขาดตกไปด้วยข้าว น้ำ และอาหารต่าง ๆ นะโยมพ่อโยมแม่...
