อุ้มทุกวัน เห็นทุกวัน

อุ้มทุกวัน เห็นทุกวัน เลยวาดออกมาจากใจ เป็นการวาดก่อนจากไปบวช 8 วันที่วัดไทยพุทธคยา ดูกันสบายๆ นะครับ
ด้วยความปรารถนาดี

อุ้มทุกวัน เห็นทุกวัน เลยวาดออกมาจากใจ เป็นการวาดก่อนจากไปบวช 8 วันที่วัดไทยพุทธคยา ดูกันสบายๆ นะครับ
ด้วยความปรารถนาดี
ห่วงสุดท้าย
ห่วงเจ้าเอ๋ย..........
เจ้าคงเคยเป็นห่วงรัดมัดแขนขา
ความพันผูกลูกหนอพ่อเมตตา
ไม่คลาดคราแลดูอยู่ทุกวัน
ถึงคราวหนึ่งที่พ่อจะขอเจ้า
อาจเงียบเหงา..พ่อไกลใช่เปลี่ยนผัน
จะไปสร้างบารมี นี้สำคัญ
บุญอนันต์เชื่อว่าเจ้าเข้าใจดี
จึงอวยพรสอนสั่งด้วยหวังว่า
เมื่อพ่อลาเจ้าจงสุขเกษมศรี
จะกินนอนสอนง่ายภัยไม่มี
แปดราตรีพบกันพ่อสัญญา
นะมัสเต้จะใช้กล่าวแทนเจ้าด้วย
เป็นคำช่วยอวยชัยให้หรรษา
เมื่อเจ้าสุขพ่อจะย้ำภาวนา
ปลีกวิเวกสักครานะลูกเอย.....
........ให้บอกน้องเต้ดังนี้นะคะ........
พี่พลเดช วาดรูปเก่งนะคะ น้องนะมัสเต้น่ารักนะคะ อย่าลืมส่งรูปจริงๆ ให้ พวกหนูและเพื่อนๆ SE1 ดูหน้าหลานคนเล็กกันบ้างนะคะ หวังว่าพี่ พี่หน่อย และน้องๆ ทุกคนคงสบายดีนะคะ :)
คุณป้าโยคีแต่งกลอนได้ไพเราะมาก น้องนะมัสเต้จะต้องภูมิใจแน่ๆ ที่มีกลอนที่กล่าวโยงถึงเขาตั้งแต่อายุ 10 กว่าวัน เป็นประวัติศาสตร์ที่ดีของเขา
นะมัสการนะครับ
น้องแนนครับ
ขอบใจมากสำหรับคำชมนะจ๊ะ สำหรับทั้งพ่อและทั้งลูก ทุกคนในครอบครัวสบายดีจ๊ะ
การได้อบรมหลักสูตรผู้นำตามแนวพระราชดำริและปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงของคลังสมอง วปอ.เพื่อสังคม โดยพวกเราเป็นรุ่นที่ 1 (SE 1) นับว่าเป็นประโยชน์และมีคุณค่าต่อชีวิตมาก รวมทั้งการที่ได้เจอพวกเราทุกคน ทั้งพี่ๆ เพื่อนๆ น้องๆ เป็นสิ่งที่ผมประทับใจมาก สิ่งหนึ่งที่เห็นได้ชัดก็คือพวกเราทุกคนมาอบรมด้วยใจ ใจที่จงรักภักดีต่อพ่อหลวงของแผ่นดินและต้องการจะทำความดีถวายในหลวง ซึ่งเอกลักษณ์นี้เองทำให้พวกเราต่างจากคนชาติอื่นๆ
ผมมั่นใจว่าปีนี้ ชาวไทยทุกคนได้ทำและจะได้ทำความดีเพื่อถวายในหลวงในรูปแบบที่เหมาะสมกับตนเอง ถือว่าเป็นแผ่นดินทองและหัวใจทองจริงๆ ครับ
แล้วเข้ามาสนทนากันอีกนะจ๊ะ
สวัสดีค่ะคุณพลเดช
ชอบกลอนของคุณตันติราพันธ์จริงๆนะคะ เพราะมากๆทุกครั้งที่แต่งเลย
น้องเต้น่ารักน่าเอ็นดูจริงๆแหละค่ะ เบิร์ดชอบภาพวาดเพราะสีที่เลือกใช้ เส้นสายที่ปรากฎจะแสดงถึงความรู้สึกล้ำลึกในใจของผู้วาดออกมาได้เป็นอย่างดี..คำพูดที่ว่าศิลปินจะถ่ายทอดคำพูด ความรู้สึกออกมาทางงานเขียนคงเป็นเช่นนี้เองนะคะ
" ห่วง " ก็มีแง่ดีในการพิจารณาให้เห็นถึง " ห่วง " นั้นๆนะคะ..ขออนุโมทนากับความก้าวหน้าทางธรรมค่ะ
เห็นด้วยกับคุณเบริ์ดครับว่าคุณหมอ นักกวี โยคีน้อย แต่งกลอนได้ดั่งใจหมายทุกครั้งไปครับ
ขอบคุณแทนน้องเต้ครับ เมื่อวันก่อนได้ใบเกิดของน้องเต้เป็นภาษาฮินดีมาแล้ว ดูเรียบง่ายดีครับ จากนั้นก็ต้องไปทำใบเกิดของไทยอีกหนึ่งใบโดยเจ้าหน้าที่กงสุลเป็นผู้ออกใบเกิดให้คนไทยที่เกิดในต่างประเทศ
ห่วง ก็เพราะใจให้คุณค่าของความรักนั้น
นึกถึงตรงนี้ ต้องซาบซึ้งในพระกรุณาธิคุณขององค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้านะครับ เพราะพระเมตตาและห่วงใยต่อสัตว์โลกจริงๆ ที่ทำให้เราได้มีธรรมะที่พระองค์ทรงค้นพบและเผยแพร่มาจนถึงทุกวันนี้ เป็นหน้าที่ของเราครับที่จะตอบแทนบุญคุณของพระองค์ท่านโดยเป็นมนุษย์ที่พัฒนาเพื่อความหลุดพ้น
ผมชอบวาดภาพครับ เพราะจินตนาการในใจนั้นมีเยอะ เคยคิดอยากจะเรียน แต่พอถึงเวลา มือกับใจมันก็ไปกันเอง เป้นเช่นนั้นเองหนอ
ด้วยความปรารถนาดี
ขอขอบคุณ
และคุณ
การแต่งกลอนนี้ ได้มองภาพทำใจนิ่งๆ ก็จะเห็นความรู้สึกที่ถ่ายทอด ติดมาด้วย แล้วก็แปลงความรู้สึกนั้นเป็นอักษร เท่านั้นเองค่ะ ส่วนที่ผู้อ่าน อ่านแล้วรู้สึก ชื่นชอบ เพราะ ท่านเองก็มีจิตที่ละเอียด พอๆกัน สายความรู้สึกที่ถ่ายทอดกันได้นี้ เรียกว่าสายสัมพันธ์ แห่งความเป็นมิตรค่ะ กัลยาณมิตรแต่อดีต