ห่วงสุดท้าย

              ห่วงเจ้าเอ๋ย..........

เจ้าคงเคยเป็นห่วงรัดมัดแขนขา

ความพันผูกลูกหนอพ่อเมตตา

ไม่คลาดคราแลดูอยู่ทุกวัน

   ถึงคราวหนึ่งที่พ่อจะขอเจ้า

อาจเงียบเหงา..พ่อไกลใช่เปลี่ยนผัน

จะไปสร้างบารมี นี้สำคัญ

บุญอนันต์เชื่อว่าเจ้าเข้าใจดี

  จึงอวยพรสอนสั่งด้วยหวังว่า

เมื่อพ่อลาเจ้าจงสุขเกษมศรี

จะกินนอนสอนง่ายภัยไม่มี

แปดราตรีพบกันพ่อสัญญา

    นะมัสเต้จะใช้กล่าวแทนเจ้าด้วย

เป็นคำช่วยอวยชัยให้หรรษา

เมื่อเจ้าสุขพ่อจะย้ำภาวนา

ปลีกวิเวกสักครานะลูกเอย.....

    ........ให้บอกน้องเต้ดังนี้นะคะ........