คุณครูที่นี่เก่ง สามารถเข้าถึงเด็ก ๆ แต่ละคนได้ในเวลาเพียงไม่กี่วัน เพราะไม่ถึงสัปดาห์ เสียงร้องของเด็ก ๆ ที่ไปโรงเรียนลดลงอย่างรวดเร็ว รวมถึงน๊อตด้วย

                          ดูจะเป็นภาพที่เห็นจนชินตาสำหรับเด็กเล็กที่เริ่มไปโรงเรียนเป็นครั้งแรกที่จะต้องมีน้ำหูน้ำตากันบ้าง                                 

                         เช้าวันแรกของการไปโรงเรียน  น๊อต  ตื่นขึ้นมาด้วยความยินดีปรีดา  กระโดโลดเต้น  ปากพูดไม่หยุด                                 

                         น๊อต  ไปเรียน                  

                        น๊อต  ไปเรียน

                       แต่พอไปถึงโรงเรียนเริ่มเห็นว่ามีเด็กอื่น ๆ ที่ร้องให้  อาการลิงโลดหายไปหมด  ชักมองทางโน้นที  ทางนี้ที  พ่อกับแม่เลยอยู่เป็นเพื่อนด้วยสักพักแล้วออกอุบายบอก

                     น๊อตครับ  ให้พ่อพามาไปหาหมอก่อนนะ  แม่ถูกกิ้งกือกัด 

                     เจ้าตัวพยักหน้ายอมแต่โดยดีเพราะเห็นแม่โดนพิษกิ้งกือจริง ๆ  ตอนเช้าก่อนที่จะมาโรงเรียนยังเข้ามาช่วยเป่าให้พร้อมกับถาม 

                     แม่เจ็บไหม

                    พ่อกับแม่ก็แว๊บหายไปด้วยดีในวันไปโรงเรียนวันแรก  พอตอนเย็นไปรับเห็นหน้าพ่อแม่เท่านั้นเองเจ้าตัวดีร้องให้วิ่งมาหาเลยแล้ววันไปโรงเรียนในวันที่สอง  สาม  สี่  ก็เริ่มมีอาการร้องให้เมื่อถึงโรงเรียน  (ตอนแต่งตัวออกจากบ้านไม่ร้อง  ร้องเฉพาะตอนที่รู้ว่าจะต้องถูกปล่อยให้อยู่ที่โรงเรียนกับคนแปลกหน้า)

                    คุณครูที่นี่เก่ง  สามารถเข้าถึงเด็ก ๆ แต่ละคนได้ในเวลาเพียงไม่กี่วัน  เพราะไม่ถึงสัปดาห์  เสียงร้องของเด็ก ๆ ที่ไปโรงเรียนลดลงอย่างรวดเร็ว  รวมถึงน๊อตด้วยกลับมาถึงบ้าน  น๊อตเริ่มเล่าถึงโรงเรียน

                    ที่เรียนน๊อตมีหนมด้วย  (ที่โรงเรียนน๊อตมีขนมด้วย)

                    มีนก  มีปู  มีโจ๋  (โจ๋คือลูกสุนัข)

                    ครูอุ้มทาแป้งให้น๊อต  หอม  แม่ดม  ดม  พลางยื่มแก้มกลม ๆ มาให้

                    ป้าอรมีทาน  มีโต  มี...  ทำท่านับนิ้วแล้วก็หยุดลากเสียงนึก  คนฟังก็ต้องเดา ๆ กันไปว่ามีอะไรบ้าง 

                    แต่เรื่องตลกสำหรับคุณพ่อก็คือ  ตั้งแต่วันแรกที่ลูกชายไปโรงเรียน  พ่อก็จะไปแอบดูบ้าง  โทรศัพท์มาหาแม่วันละหลาย ๆ รอบให้แม่หมั่นไปดูลูกบ้าง  แต่ถูกแม่ห้ามหมด  ห้ามไปแอบดู  ห้ามไปให้ลูกเห็นในช่วงที่ลูกกำลังปรับตัวเข้ากับโรงเรียน  เราต้องไว้ใจคุณครู  เพราะเราเลือกโรงเรียนที่ดีที่สุดให้กับเขาแล้ว

                   ริง ๆ แล้วในช่วงก่อนเข้าเรียน  น๊อตจะอยู่กับพ่อมากกว่า  เนื่องจากพ่อเลี้ยงมาตั้งแต่อายุ  1  เดือน  เนื่องจากแม่ต้องทำงาน  ส่วนพ่อนั้นอดีตเคยทำงานที่บริษัทที่ทำเกี่ยวกับน้ำมัน  และน้ำมันหล่อลื่นแห่งหนึ่งเงินเดือนเลขห้าหลักมากกว่าแม่ซึ่งเงินเดือนแค่เลขสี่หลัก 

                   แต่งานในหน้าที่ของพ่อต้องเดินทางบ่อย  ตั้งแต่น๊อตยังอยู่ในท้องก็เลยตกลงและตัดสินใจกันว่าต้องเลือก  แล้วก็ได้ข้อสรุปว่า  พ่อต้องออกจากงานเนื่องจากงานของพ่อต้องเดินทางไปต่างจังหวัดตลอด  เดินทางบ่อยเหมือนครอบครัวไม่ได้อยู่ด้วยกัน  ประกอบกับ  ปู่  ย่า  ของน๊อตไม่อยู่แล้ว  และเห็นว่าการที่เราจะออกจากงานหนึ่งคนเพื่อที่จะมาดูแลลูกคงจะดีกว่าการจ้างคนอื่นมาดูแล  ซึ่งพอลูกเข้าเรียนได้แล้ว  พ่อก็ค่อยออกไปทำงานอีกคน 

.........................................................................................