ภาระกิจขยายพันธุ์ KM รูปแบบปลาทูไทยสายพันธุ์แม่เมาะสู่อุตสาหกรรม
ผมเองเดินทางไปก่อนในวันที่ 10 โดยขับรถไปเองจากลำปาง ไปถึงระยองราว 5 โมงเย็น แต่กว่าจะได้เข้าที่พักที่โรงแรมที่ทาง UBE จัดไว้ให้ที่โนโวเทลริมเพซึ่งอยู่นอกตัวเมืองไปราว 30 กม. ก็เป็นเวลาเกือบ 1 ทุ่ม ซึ่งมืดสนิทแล้ว ก็เลยไม่เห็นบรรยากาศ มาเห็นเอาอีกทีในตอนเช้าก่อนออกไปทำงานว่าบรรยากาศหาดทรายริมทะเลหลังโรงแรมนั้นสวยงามมาก แต่ก็มีเวลาดูไม่นานนักเพราะพนักงานขับรถมารอรับตั้งแต่ยังไม่ 7 โมงเช้า ช่วงเดินทางไปนั้นพนักงานขับรถมีน้ำใจพาขับเลียบชายทะเลหาดสวนสน ดูคนกำลังลากแหจับกุ้งเคยตามชายหาด ก่อนที่จะพามาที่โรงแรม Golden City ระยองอันเป็นสถานที่จัดงาน
เวลา 8.30 น. ประธานของกลุ่มบริษัท UBE Group คือ ดร. จรัญญา (ต้องขออภัยหากสะกดชื่อผิด) ได้มาเปิดการสัมนาด้วยตนเอง ซึ่งจากคำกล่าวเปิดสั้น ๆ นั้นผมจับทางได้ว่า ท่านเข้าใจเรื่อง KM อยู่พอสมควรแล้ว และท่านยังได้นังฟังการบรรยาย KM Concept อยู่ด้วย ซึ่งตามกำหนดการที่ผมทราบมาก่อนหน้านั้นท่านมีธุระต้องไปทำตอน 10 โมงเช้า แต่เอาเข้าจริงท่านนั่งฟังจนจบ ซึ่งกินเวลาไปถึง 11 โมง ส่วนทีมแกนนำ KM ของบริษัทก็อยู่ด้วยตลอดทั้งสองวัน ระหว่างการบรรยายผมได้เห็นพนักงานที่เข้าร่วมตั้งใจรับฟังเป็นอย่างดี ผมเองรู้สึกทึ่งมากที่มีบางคนสามารถจดเนื้อหาที่บรรยายออกมาเป็น Mind Map สีสันสวยงาม
<div style="text-align: center">
</div>
บรรยากาศการบรรยายในวันแรก
</span><p>ตอนเย็นทางบริษัทฯ พาไปเลี้ยงอาหารเย็นที่ร้าน “ตำนานป่า” ซึ่งจัดบรรยากาศในร้านไว้ดีมาก ห้องน้ำของที่ร้านได้รับรางวัลชนะเลิศ (เข้าใจว่าจากกรมอนามัย ใช่ไหมครับ ? คุณ “กบนอกกะลา” จากกรมอนามัยช่วยยืนยันให้ด้วยครับ) โดยทางบริษัทฯ ได้พาคุณอำนวยประจำกลุ่มสำหรับตลาดนัดที่จะจัดในวันรุ่งขึ้นไปร่วมรับประทานอาหารกับทีมเราจากแม่เมาะเป็นการสร้างความคุ้นเคยกันไว้อีกชั้นหนึ่ง <div style="text-align: center">
</div> </p> <p align="center">บรรยากาศ ร้านตำนานป่า</p><p align="center"> 
</p><p align="center">ป้ายรางวัลชนะเลิศ และสภาพในห้องน้ำ อย่าเข้าใจผิดว่าเป็นสวนสนุก </p>วันรุ่งขึ้นตอนเช้าเป็น Workshop ตลาดนัดความรู้ ซึ่งเราได้เอากรรม หนู หมี อินทรีย์ วัว ของ อ.ดร. วรภัทร ภู่เจริญ มาใช้สำหรับสร้างบรรยากาศก่อนเริ่มการใช้เรื่องเล่าด้วย แล้วจึงทำ AAR ในช่วงบ่าย โดยทาง UBE ได้ลงทุนจ้างคนมาถ่าย Video ไว้ทุกกลุ่มตั้งแต่ต้นจนจบ ซึ่งผมได้สังเกตุเห็นว่า คุณอำนวยประจำกลุ่มของ UBE มีทักษะการเป็นคุณอำนวยที่เยี่ยมยอดมาก สามารถควบคุมประเด็น ช่วยสร้างบรรยากาศและกระตุ้นการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ได้เป็นอย่างดี ผมมาได้ทราบในภายหลังว่าบรรดาคุณอำนวยเหล่านี้ได้ผ่านการอบรมหลักสูตรด้านการสร้างวัฒนธรรมองค์กรมาก่อนแล้ว ซึ่งเป็นพื้นฐานสำหรับการเป็นคุณอำนวยได้เป็นอย่างดี และจาก AAR รวมทั้งจากคำถามในช่วงสุดท้าย ทีมงานเราได้เห็นชัดว่า ที่เราตั้งเป้าหมายมานั้นน่าจะบรรลุความสำเร็จ โดยบรรดาผู้เข้าอบรมเหล่านี้เริ่มมองเห็นช่องทางว่าจะนำ KM ไปปรับใช้ในหน่วยงานของตนได้อย่างไร บางคนสะท้อนถึงตนเองว่าต่อไปจะกลับไปรับฟังลูกน้อง(และคนในครอบครัว)ให้มากขึ้น ซึ่งผมได้ขอให้ UBE ช่วยบันทึก Video ช่วง AAR ลงแผ่น CD ส่งให้ผมด้วย และผมตั้งใจไว้ว่าจะส่ง CD นี้ต่อให้กับทาง อ.หมอวิจารณ์ ได้รับทราบว่า แนวทางการใช้ KM ด้วยเรื่องเล่าที่ทาง สคส. ได้สร้างไว้ ได้แพร่กระจายสู่ภาคอุตสาหกรรมทางภาคตะวันออกด้วยแล้ว (ส่งปลาทู คืนถิ่นระยองของ อ.ประพนธ์ ผู้พัฒนาสายพันธุ์ครับ) <div style="text-align: center">
</div>
บรรยากาศการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ในกลุ่ม
</span><p>หลังจากจบ Workshop แล้ว ทีมแกนนำ KM ของ UBE ได้ดำเนินการ AAR ทันที แต่ทีมแม่เมาะเราไม่ได้เข้าร่วมด้วยเพื่อเปิดโอกาสให้วิจารณ์กันได้เต็มที่ ซึ่งทีมแกนนำของ UBE ได้ออกมาบอกในภายหลังว่า ได้คุยกันถึงรูปแบบที่จะใช้ KM กันต่อไปสำหรับระดับพนักงานหน้างาน โดยทีมแกนนำมองเห็นว่า KM จะเป็นเครื่องมือที่สนองกับวัฒนธรรม C6 (Change, Continuous improvement,….. ผมจำได้ไม่หมด) และสอดคล้องกับวิสัยทัศน์ของบริษัทเป็นอย่างดี ผมมาได้ทราบในภายหลังว่าจริง ๆ แล้ว UBE มีคนที่เคยไปอบรมหรืออ่านตำราเรื่อง KM/LO กันมาบ้างแล้ว แต่ยังมองไม่ออกว่าจะเอามาใช้อย่างไร พอได้เข้า Workshop นี้แล้วทำให้รู้จัก KM ดีขึ้น เห็นช่องทางว่าจะใช้ KM กันอย่างไร เป็นการยืนยันได้อีกทางหนึ่งว่า KM นั้น “ไม่ทำไม่รู้” (ควรพูดว่า “ไม่ใช้ไม่รู้” จะถูกต้องกว่า) พวกเราทีมแม่เมาะเองรู้สึก อิ่มใจ ที่ทำงานได้สำเร็จตามที่ตั้งเป้าไว้ และได้ขยายสิ่งดี ๆ เหล่านี้ให้แพร่หลายมากขึ้น เป็นการตอบแทน สคส. อีกทางหนึ่งด้วย นอกจากนี้ เรายังได้เรียนรู้อะไรอีกหลาย ๆ อย่างจากการมาจัด Workshop ครั้งนี้ เพื่อนำไปปรับปรุงการดำเนินการ KM ของโรงไฟฟ้าแม่เมาะต่อไปอีกด้วย ส่วนในมุมมองเรื่องส่วนตัว ผมได้พาภรรยาและลูกไปพักผ่อน ซึ่งเด็ก ๆ สนุกสนานกับการเล่นน้ำทะเลกันมาก เรียกว่าตัวผมเองได้กำไรมากกว่าคนอื่นจากงานนี้ครับ</p>
ถ่ายรูปส้วมมาแล้ว แต่ไม่กล้าเอามาลงครับ คุณหมอนนทลี กลัวมีกลิ่นติดบล็อก ครับ... อิอิ ลงได้แค่รูปห้องน้ำก็มีกลิ่นโชยนิด ๆ ละ
ไว้กินปลาทูน้ำพริกกะปีด้วยกันที่งานมหกรรมฯ นะครับ