คำว่า"ครู"เป็นคำที่หนักและน่ากลัวในความรู้สึกของนักเรียนโดยทั่วไปอยู่แล้ว จะเป็นไปได้ไหม?ที่เพื่อนครูเราจะทำให้คำนี้ "เบา อ่อนหวาน และอบอุ่น"ในหัวใจน้อยๆของลูกศิษย์ ...สมัยก่อน ครูเราถูกเปรียบให้เป็น"เรือจ้าง" สมัยนี้ ถ้าเรายังเป็นเรือจ้างอยู่อีก ก็จะล่าช้า คร่ำครึ ไม่ทันสมัย เรามาเปลี่ยนบทบาทกันเสียใหม่ดีไหมคะ?เรามาป็น "เรือยอร์ช"กันดีกว่า เป็นอย่างไรหรือ?เคยอ่านประวัติของ"โอนาสซิส"มหาเศรษฐีสามีคนที่สองของ "แจ๊คเกอรีน เคนเนดี้"ไหม เรีอยอร์ชของเขาเอนกประสงค์จริงๆ สระน้ำ พอกดปุ่มก็จะมีแผ่นเลื่อนมาปิดกลายเป็นสนามฟุตบอล กดปุ่มอีกครั้งกลายเป็นฟลอร์เต้นรำเลื่อนออกมาสรุปว่า เอนกประสงค์นั่นเอง ครูเอนกประสงค์ คือครูที่เป็นทั้ง พ่อ แม่ ครู พี่ และเพื่อนได้ในสถานการณ์ที่เหมาะสม โดยเฉพาะในภาวะการณ์ปัจจุบันที่หัวใจหัวจิตของเด็กปั่นป่วน ระเหระหน ต้องการใครสักคนที่เข้าใจและให้อภัย ความจริงปัจจุบันนี้ ครูเราก็เป็น"ผู้รับเหมา"อยู่โดยปริยายแล้ว จะเป็น"เรือยอร์ช"อันแสนจะหรูหราทันสมัยอีกสักตำแหน่งจะเป็นไรไป จริงไหมคะ? เดี๋ยวนี้ครูเป็นนักการก็เป็น ตำรวจก็เป็น นักสืบก็เป็น แม่ครัวก็เป็น...เก่งจะตายไป เพราะฉนั้นจะเป็นไรไปถ้าเราจะมาเป็น.."จงมาเป็นเสาให้นักเรียนเกาะ... มาเป็นเบาะให้นักเรียนซบ...มาเป็นทำนบไว้กางกั้น...มาเป็นความฝันช่วยให้ไขว่คว้า...มาเป็นที่ปรึกษาเวลาร้อนรุ่ม...มาเป็นแม่คอยโอบอุ้มเวลาว้าเหว่ ฯลฯ ดีไหมคะ? ใครเห็นด้วย ยกมือขึ้น!นั่นแน่อย่าอายในการเปลี่ยนแปลงรูปโฉมเราไหมเลยค่ะ เค้ารู้นะว่าตัวก็ชอบ แต่ไม่กล้ายกมือใช่ไหมล่ะ!ฮะแอ้ม!แล้วเจอกันใหม่นะเจ้า
บ้าย...บาย
ว่าว ๆ ๆ ๆ ......
คุณเขียนได้ตรงใจมาก ๆ เลยคะ....
เพราะดิฉันเป็นคนหนึ่งที่ไม่เห็นด้วยกับคำที่ว่า "ครูคือเรือจ้าง"....เพราะครูเป็นได้มากกว่านั้นเยอะ และเยอะมาก จึงเรียกได้ว่าอเนกประสงค์จริง ๆ ....
สำหรับดิฉันตอนนี้ก็เป็นครูเหมือกันคะ..แม้จะเรียกตัวเองไม่ได้เต็มปากกะเค้าเพราะเรานะแค่ครูฝึกหัดและยังทำงานสอนได้ไม่นาน แต่ก็ภูมิใจที่ได้ทำหน้าที่ครูตรงนี้ และพร้อมที่จะเป็นได้ทุก ๆ อย่าง ไม่ใช่เพราะรักเด็กหรอกคะ(ไม่ได้หมายความว่าไม่ชอบนะ) แต่เป็นเพราะเราอยากเป็นและอยากช่วยเด็ก..อยากให้เด็กไทยเจิรญ อิอิ