ไม่ควรซื้อก็อย่าพร่ำพิไรซื้อ ไม่ควรซื้อก็อย่าพร่ำพิไรซื้อ ไม่ควรซื้อก็อย่าพร่ำพิไรซื้อ

แต่ไหน  ก็ไรที่ผู้เขียน ได้ชื่อว่าเป็น แม่กระชังก้นรั่ว ประจำบ้าน  ว่าด้วยเรื่อง  “ไอ้ที่คิดไม่ได้ซื้อ  ไอ้ที่ซื้อไม่ได้คิด เงินหวิดประจำ”  มีบ่อยครั้งที่ถังแตกจนย่ำแย่         โดนบ่นประจำ ..

        น้องสาวบังเกิดเกล้า สอนให้ท่อง คาถาอยู่คำ ๆ หนึ่ง เป็นคาถาแก้จน “ก่อนออกบ้านไป เพื่ออะไรก็แล้วแต่เนี่ย ต้องท่องแล้วค่ะ  ”ไม่ควรซื้อ ก็อย่าพร่ำพิไรซื้อ”  เวลาเจอสภาวะที่ต้องตัดสินใจ บางอย่างซื้อ ไม่ซื้อ  คาถานี้ก็จะลอยมา  ”ไม่ควรซื้อ ก็อย่าพร่ำพร่ำพิไรซื้อ”  ..เอิ้ก ๆๆ  ท่องจนเหนื่อย ล่ะค่ะ เพื่อสะกดกลั้น ความอยาก ...

          คิดมาปีหนึ่งแล้ว ว่าอยากได้จักรยาน ซักคัน เอาไว้ปั่นออกกำลังกาย ..เริ่มสูงอายุแล้ว วิ่งมากถ้าจะไม่ไหว ...ปีที่แล้วไปดูมาแล้วครั้งหนึ่ง ..ก็ดูไปท่องคาถาไป ค่ะ (เพราะมันแพง)...ระงับความอยากสำเร็จ ... ปีนี้เอาอีกแล้ว ...ถูกกระตุ้นเร้า จากความเจ็บป่วย ..ร่างกายส่งสัญญาณ  มาว่าชักจะดูแลตัวเองน้อยไปแล้วนะ ..ออกกำลังบ้างนะ  ...ผู้เขียนก็กลับไปนึกถึงจักรยานอีกครั้ง 

           ปั่นไม่เก่งหรอกค่ะ แต่ไหนแต่ไรแล้ว ...นึกถึงครั้งที่ไปฝึกปั่นได้ติดตา ...ฝึกแค่ขึ้นปั่นก็ลำบากหวุดหวิดท้อใจแล้ว ..ขึ้นปั่นไม่เป็น ..ท้ายสุดที่ทำให้ปั่นได้คือ ..ไปฝึกขึ้นจากบนเนินแล้วปล่อย ..ทั้งคนทั้งรถถลาลงเนิน  ..นู่นล่ะ ไปถลอกปอกเปิก  ในสุมทุมพุ่มไม้ โชคดีที่เมื่อก่อนรถราไม่เยอะเหมือนสมัยนี้  ไม่งั้นนึกภาพไม่ออกว่าจะรอดชีวิตมาได้ยังไง ...เอิ้ก ๆๆ ...พอรู้สึกขึ้นได้ปั่นได้จำได้ว่าปลื้มมาก  คุยโวโอ้อวด ไม่หลับไม่นอน (แทบจะมานอนกอดจักรยานค่ะ)  ภูมิใจในความหลักแหลมของตัวเอง (แต่ดูโง่ในสายตาคนอื่น เอิ้ก ๆๆ ) ...มันจะเหนือคนไปได้อย่างไรจริงไหมคะ .ก็แค่จักรยาน..

            นึกถึงร้านแถว ๆบ้าน  เจ้าของร้านมิตรจิต มิตรใจ อัธยาศัย น่ารัก ..ของแพงไปนิดแต่เทียบสิ่งที่ได้มาพร้อมกับสินค้า คือบริการ ..นับว่าน่าประทับใจค่ะ ..ไปดูมาของมีไม่กี่ยี่ห้อ ...ไอ้ที่ราคาถูก ก็มี ราคา สมเหตุสมผลก็มี  ราคาไร้เหตุผล(แพงเกินไป)  ก็มี ..สุดแต่จะเลือกสรร  ไอ้ที่ราคาแพง ตัดออกไปได้เลยค่ะ  ไม่สน ...เอิ้ก ๆๆ  ไอ้ที่ราคาต่ำเกินไป ก็นึกถึงว่าไปปั่นปางมะผ้า ..โอ้โห พระเจ้าช่วยกล้วยทอด..ชะรอยจะต้องได้ลงแบก ลงจูงรถ ซะทุกเนิน ...ไม่ไหวแน่ ...ไอ้ที่ option ดี ๆ ก็ตามสภาพราคา ..ละค่ะ ...

           เจ้าของร้านใจดี  ขนมาให้ลอง  ปั่น สุภาพสตรี สูงช่วง 150-160 อย่างเราก็ต้อง 15”  size คนไทยแล้วนะ  ล้อก็ 24 นิ้ว .. 24 เกียร์ โลหะอัลลอยด์ อื้มมม ถึงต้องแบกก็ไม่ลำบาก มากนะ ..ลองปั่นดู  ก็ต่างกันไม่มาก ถึงตอนนี้ คัดออกแล้วก็เหลือ 3 choice  ให้เลือก มี WHEELER , GIANT และ JAMIS  …ในที่สุดมาก็ลงเอยที่เจ้า WHEELER  สีเทาดำ ...ไอ้ตอนจะจ่ายตังค์ คาถามันก็แว่วขึ้นมาในหู

“ไม่ควรซื้อ ก็อย่าพร่ำพิไรซื้อ”

”ไม่ควรซื้อ ก็อย่าพร่ำพิไรซื้อ” 

 ”ไม่ควรซื้อ ก็อย่าพร่ำพิไรซื้อ” 

 ”ไม่ควรซื้อ ก็อย่าพร่ำพิไรซื้อ”  

               เอาน่ะ  ขอฉันพักจากคาถานี่ซักทีเถอะ อันนี้มันคงจำเป็นต้องซื้อแล้วล่ะ ...ไม่งั้นไอ้ที่ป่วย ๆ อยู่นี่ไม่หายนา ... ไอ้ตัวดี กับไอ้ตัวร้ายเถียงกันเต็มหัว ...อิอิอิ ...(ไอ้ตัวร้าย ..ที่ทำให้ใช้ชีวิตไม่มีเหตผล ชนะเกือบทุกที เอิ้ก ๆๆๆ )

               เดี๋ยวคงได้ตั้งชื่อให้ละ ...รถของเจ้าเอกมันชื่อ “แม่มะลิ” แล้วของเราละ จะชื่อไรดี ..ขอเวลา ไปคิดก่อนนะคะ  ...มัวแต่ตั้งชื่อไม่ได้ปั่นซะที ..เดี๋ยวคาถาตัวดี มันจะย้อนมากัดคอค่ะ ...หลอนเลยล่ะ ...

”ไม่ควรซื้อ ก็อย่าพร่ำพิไรซื้อ”

                           ท่องไว้นะคะ  ท่องไม่เป็น  กระเป๋าฉีกไม่รู้ด้วย

Note : วันนี้ลองจักรยานมากไปหน่อย ...แบบไม่ได้ warm up หรือ cool down ...กรดแลคติก คงจะคั่ง แล้วพรุ่งนี้คงจะปวดขา ...กว่าจะได้ปั่นจริง  คงอีก 2-3 วัน เฮ้อ กรรมจริง ๆ ยายกัน-นิ-กา