อาชีพครูเป็นอาชีพที่น่าภูมิใจและน่ายกย่องมาก ขอยกนิ้วให้เลย ไม่ได้ยอตัวเองน่ะ แต่พูดถึงอาชีพครูทั้งหมด และขอแสดงความยินดีอย่างน่าสรรเสริญยิ่งกับทุกคนที่ก้าวเข้ามาในวงการการศึกษาโดยเฉพาะครู
ผู้เขียนก็เป็นหนึ่งในหลายคนที่เข้ามารับใช้ชาติของความเป็นครู (น้องใหม่ครับ ประสบการณ์ไม่ถึง 5 ปีเลย) ขอฝากเนื้อฝากตัวด้วยน่ะครับ
เริ่มแรกก่อนจะมาเป็นครู
ผู้เขียนเรียนสายอาชีพที่อาชีวะสงขลา เอกการบัญชี พอจบระดับ ปวช.ใหม่ ๆ ก็เริ่มค้นพบตัวเองว่าไม่ชอบด้านนี้ จึงคิดที่จะเปลี่ยนสาย ตอนที่เรียน ปวช. อยู่ก็ชอบภาษาอังกฤษน่ะ จนอาจารย์เอาเป็นตัวแทนของค่ายภาษาอังกฤษ และบอกว่ารอบหน้าจะให้เป็นวิทยากรภาษาอังกฤษให้กับเพื่อน ๆ ในค่าย แต่จบแล้วก็ออกไปเรียนที่อื่นซะก่อน ตอนนั้นมีความคิดว่าเราเรียนที่สงขลาแล้วเราคงไม่ลงไปเรียนที่ 3 จชต.แน่ ต้องเรียนใน จ.ขาขึ้นเท่านั้น สุดท้ายก็ไปเรียนที่ยะลาจนได้ ที่ มรภ.ยะลา เอกภาษาอังกฤษ (ศศ.บ.) ตอนนั้นมีความรู้สึกไม่ชอบอาชีพครู ไม่อยากทำงานเป็นครู ยังไง ๆ ก็ไม่เป็นครูเด็ดขาด (เค้าว่ากันว่าเกลียดอะไร มักจะได้สิ่งนั้น แต่ผู้เขียนไม่ถึงขั้นเกลียดน่ะ)จริง ๆ ปีนั้นที่ มรภ.สงขลา ก็เปิดเอกภาษาอังกฤษแต่เป็นสายครู ก็ไม่เลือก จึงเลือกยะลา เพราะใกล้ที่สุดแล้ว แต่ไม่วายที่จะเรียนวุฒิครูด้วย คิดว่าเรียนไปก็สแปร์เผื่อไว้ไม่เสียหลาย
แต่พอจบมาปุ๊บ ก็ได้งานทำปั๊บเลย รู้หรือเปล่าว่างานอะไร ก็หนีไม่พ้นกับครูนี่แหล่ะ ตอนนั้นประจวบเหมาะมากที่โรงเรียนเดียวกับคุณ Lioness_ann สอนอยู่ เกิดต้องการครูภาษาอังกฤษด่วนเพื่อเข้ามาแทนครูภาษาอังกฤษคนเก่าที่เออร์ลี่ไป ก็เลยตัดสินใจรับงานนี้ทันทีในตำแหน่งครูจ้างสอน ซึ่งถือว่าเป็นก้าวแรกและก้าวสำคัญของการเป็นครูของผู้เขียน เข้ามาใหม่ ๆ ก็ไม่ค่อยจะรู้เรื่องรู้ราวมากนัก เพราะไม่เคยมีประสบการณ์โดยตรง พอได้ทำตรงนี้ทุกวัน เรื่อย ๆ นานวันเข้า ก็เริ่มทำอะไรเป็นมากขึ้น ต้องพยายามเรียนรู้และตักตวงประสบการณ์ครูให้มากที่สุด ซึ่งประสบการณ์จะสอนเราไปเอง (Learning from experience) ทีแรกก็ไม่อยากเป็นครู แต่พอได้เข้ามาในวงการนี้แล้วก็รู้สึกภูมิใจ
ตำแหน่งครูจ้างสอนที่ตัวเองทำอยู่ตอนนั้นก็ไม่ง่ายนักที่จะฟันฝ่ามาได้ มีบ้างที่บางครั้งเหนื่อยล้าและท้อแท้ แต่ก็ไม่ท้อถอยน่ะ ต้องเดินหน้าต่อไป (Fighting..!) อาจเป็นเพราะอ่อนประสบการณ์ในตัวงาน และเด็กนักเรียน
ประสบการณ์ครูจ้างสอนที่ผู้เขียนได้รับมานี้ ถือว่าเป็นประสบการณ์ที่หาซื้อไม่ได้ คุ้มค่ากับการเริ่มต้นในอาชีพครูตลอดเวลา 1.5 ปี แล้วผู้เขียนก็สอบบรรจุครูได้ที่ สพท.ปัตตานี เขต 2 เอ้...! ได้ในสิ่งที่ไม่ชอบ เป็นจริงซะด้วยแฮะ (ชีวิตการเป็นครูจะเป็นอย่างไร รอบหน้าผู้เขียนจะเล่าประสบการณ์ครูในปัตตานีน่ะ)
แวะทักทายน้องใหม่
วงการอาชีวศึกษาหมือนกันเนาะ
น้องอยุ่ใต้
พี่อยุ่เหนือจ้า
แวะมาสวัสดีคุณครู เช่นกันคะ
จะเหนื่อย หรือหนักยังไง ขอเป็นกำลังใจให้ เป็นครูที่ดีตลอดไป
หวัดดีครับน้องครับ
ขอบคุณมาก ๆ ทุกคน (คุณ tip-in, คุณสร้อยสุมาลัย, คุณ naree suwan และคุณ Lioness ann) ที่เข้ามาให้กำลังใจ ตอนนี้กำลังใจดีมาก เต็มเปี่ยมเลย