ความรู้มาก แต่อยากไจรรยาบรรณ
เมื่อได้อยู่ ลำพัง นั่งขบคิด
โอหนอชีวิตคน เกิดมาเป็นฉไน
โลภ มาก อยากไม่หยุดเรยหรือไร
ของข้า ของใคร ไม่สำคัญ
คิดๆ ก็น่าอนาถนัก
เฝ้าฟูมฟัก ใฝ่เรียน ให้ถึงฝัน
ความรู้มาก แต่ยากไร้จรรยาบรรณ
ความคิดสร้างสรรค์แต่ใช้ผิดวิธี
เพราะ สังคมตอนนี้มันย่ำแย่
เอาแต่คิดถึงผลประโยชน์ สิ้นศักดิ์ศรี
นี่ละหนา กิเลส ราคะ ราคี
เติบโตอยู่บนโลกใบนี้ อย่างน่ากลัว
เฉี่ยววี่ // www.jj-book.com
แวะมาอ่าน...แล้วค่ะ
อยากต่อบทกวี..แต่คิดไม่ออก
ไว้โอกาสหน้าแล้วกันเนาะ
เห็นด้วยคับ...
สังคมไทยทุกวันนี้เลยแย่ลงทุกวัน
โลกเปลี่ยนแปลง สังคมเปลี่ยนไป
หลายๆคนให้ความสำคัญของวัตถุมากกว่าจิตใจ
แค่หวังไว้ ต่อไป จิตใจจะอยู่เหนือวัตถุ
โลกนี้คงจะสวย ด้วยมือเรา