เมื่อเข้าไปอ่านบันทึกอาจารย์หมอ JJ  P ที่ได้พูดถึงชีวิตที่หนีกงกรรมกงเกวียนไม่พ้น เลยขอเล่าต่อ...จากที่ได้พูดคุยกับเจ้าของอุปกรณ์ดังกล่าว..เขาเล่าว่า

ชีวิต

 ชีวิต

ปลาที่เห็นเขาบอกว่า คือปลาบู่...

ที่จับมาไม่ได้มีไว้กินแต่เอาไว้ให้คนที่แวะมาเที่ยวทำบุญ คือเอาไว้ปล่อยปลาค่ะ

และที่เลือกเอาปลาบู่เพราะว่าปลาบู่ทน ตายยาก

ณ ตอนนั้น รู้สึกว่าเอ..ถ้าเราเป็นคนเอาปลาไปปล่อยนั้นได้บุญหรือบาปหนอ

ถ้าซื้อปลาไปปล่อย....คนแถบนั้นมีรายได้ ปลาถูกปล่อยลงน้ำอีกครั้ง เหมือนให้ชีวิตเขา

แต่ถ้าคิดมุมกลับกัน...เมื่อมีคนนิยมมาปล่อยปลาเรื่อยๆ  ก็ต้องมีคนไปจับมันอยู่เร่อยไป และอาจจะมากขึ้นด้วย