ค่าของสัตว์อยู่ที่เนื้อในตน  ค่าของคนอยู่ที่ผลของงาน

**********

สัตว์  เขาเกิดมาเพื่อเป็นอาหาร.....ได้ยินนักเรียนอ่านหนังสือกัน 

แต่เมื่อโตขึ้นมา...ได้ยินว่า...  อย่าเบียดเบียนซึ่งกันและกันเลย..หลายท่านไม่กินเนื้อสัตว์เลย...ก็มีชีวิตอยู่ได้ 

และเราก็นับถือสัตว์  ..โททนต์เสน่งคงสำคัญหมายในกายมี....... ที่เราท่องกันสมัยเรียนมัธยม 

หลายๆคนไม่ให้อาหารแก่ช้างที่เดินท่อมๆใน กทม.ด้วยเหตุผล  เคยตัว  หากให้พวกเขาไป  เดี๋ยวก็พากันมาหากินใน กรุงให้เกลื่อนไป 

หลายๆคนก็ดีใจ มีความเมตตา ซื้อกล้วย ซื้ออ้อย เลี้ยงช้าง  ลอดใต้ท้องช้าง..อย่างอยากได้ความเป็นสิริมงคล 

บ้างก็ไม่ซื้อไม่หา  เครื่องของประดับที่ทำมาจากชิ้นส่วนของสัตว์  เนื่องจากจะเป็นการทำลายธรรมชาติทางอ้อม  

บ้างก็ศรัทธาในตัวของมัน...ดูซิ  มันเป็นเพียงควาย...ตายไปแล้ว  ยังมี่ประโยชน์แก่คนได้  นับประสาอะไร..เอ็งเป็นคนน่ะ  ไม่เห็นทำความดีอะไรเลย..อายควายบ้างไหม...นี่เป็นคำสอนของพระที่วัด..

ประโยชน์ของสัตว์  บ้างก็นำมาเปรียบเทียบกับคน...ที่เกิดมาแล้ว  ไม่ทำความดี  ไม่มีปรากฏแห่งความดี...จึงกำหนดด้วยข้อความไว้แล้วข้างต้น...

ค่าของสัตว์อยู่ที่เนื้อในตน  ค่าของคนอยู่ที่ผลของงาน