กระจกส่องใจ
กระจก... ไม่เลือกที่จะสท้อนภาพทุกชนิด ฉันใด
จิตใจ.... เอาเยี่ยงอย่างกระจก
กระจก... รับรู้ แต่ไม่ยึดถือครอบครอง
ดังนั้น... จึงไม่มีภาพใดๆหลงเหลือติดอยู่ใจกระจก
สายฝน... ในกระจก หาได้เปียกกระจกไม่
เปลวไฟ... ในกระจก ก็หาได้เผาลนกระจกเช่นกัน
ทั้งนี้... เพราะกระจกไม่ได้ให้อำนาจแก่สายฝน และเปลวไฟ
ดังนั้น... จงทำจิตใจของท่านให้เป็นดุจการรับรู้ของกระจก เพราะถ้า
หากจิตของท่าน หลงยึดถือหรือตกเป็นทาสของกิเลสเมื่อ
ใด ความทุกข์ ความเศร้าหมองใจย่อมตามมา เมื่อนั้น
