กระบวนการกลายเป็นละคร นำไปสู่ ความคิดที่จินตนาการ

   คณะหุ่นสายเสมา  นำทีมโดย คุณหนืด มาเยี่ยมเด็กรักป่า งานเลี้ยงที่ผ่านมาจึงพิเศษขึ้น

         

    ก่อนที่เราจะได้ชมละครหุ่น  คุณใหม่  ( คนที่อยู่หน้าเวที เสื้อสีน้ำตาล ) พาเราร้องเพลง...

          จำ จำ จำ  บอกให้จำ   ทำไมถึงลืม

          ลืม ลืม ลืม บอกให้ลืม ทำไมถึงจำ

          คิดไป คิดมา แล้วช่างน่าขำ

         ฮ่า ฮ่า

         บอกให้จำ ทำไม ถึงลืม

         บอกให้ลืม ทำไมถึงจำ

.............................

         มีท่าประกอบด้วย   ท่าจำ ให้เอามือทั้งสอง แตะ ที่ หัว   ส่วนท่าลืมให้แบมือออก

         ประโยค ที่ร้องว่า คิดไป คิดมา...ให้ชี้นิ้ว

         ประโยค ฮ่า ฮ่า  ...ให้ทำมือป้องปาก

         นอกจากนั้น คนนำ จะให้เรา นึกว่าเป็นสัตว์ที่เล็กที่สุด...มด เราก็ทำเสียงเล็กๆ  และท่าทาง โดยใช้นิ้ว แตะ

        พอบอกให้เรา นึกว่า เป็นสัตว์ที่ใหญ่ที่สุด ...ช้าง ก็เบ่งกล้าม ยืดอก  เปล่งเสียงดังๆ ฝึกพลังเสียง

         ฉันก็ลุกขึ้นมาเต้น และ ร้อง กับเด็กๆ  กระบวนการลักษณะนี้ เป็น

กระบวนการกลายเป็นละคร นำไปสู่ ความคิดที่จินตนาการ ทำให้เราหลุดจากความเป็นจริง คิดถึงสิ่งใหม่ๆ และ กลายเป็นอื่น

       

         หุ่นอาแปะ  และ เสมา ตัวพระเอก ของเรื่อง

                             

        น้องดวงดี  เล่นกับแมว หลังเวที