ชีวิตผมประสบความสำเร็จได้อย่างรวดเร็ว ความคาดหวัง ของครอบครัวที่อยากให้ลูกทำงานในวงข้าราชการ ผมก็สามารถทำได้อย่างที่ครอบครัวหวัง รวมทั้งตัวผมที่หวังด้วยเช่นกัน แม้จะหวังแรกที่เอ็นทรานซ์ไม่ได้ ผมผิดหวัง แต่การได้เรียนในรั้ววิทยาลัยการสาธารณสุข แล้วได้ทำงานในชนบทหมู่บ้าน อย่างที่วาดหวังไว้ก็ทำให้งานผมและชีวิตมีความสุขไปด้วยกัน
ความรักผม กับเธอ สมหวังครับ เราผูกพันเหมือนเพื่อนส่วนหนึ่ง เพราะเรียนห้องเดียวกันเลขที่ติดกันตอนเรียนในวิทยาลัยการสาธารณสุขภาคตะวันออกเฉียงเหนือ
เรายังไม่มีลูก แต่ก็ไม่ใช่ความคาดหวังของผมที่จะต้องมีลูก
ผมยังไม่ได้เรียนขั้นปริญญาโทที่พ่อคาดหวัง แต่ผมก็ไม่ได้หวังว่าจะจบปริญาโท
ผมยังไม่ได้ตำแหน่งทางบริหาร แต่ไม่ใช่สิ่งที่ผมคาดหวัง
ผมประสบความสำเร็จในชีวิตไปนานหลายปีแล้ว ในวันนี้และวันต่อ ๆ ไปของผมจึงเป็นรางวัล ถ้าหากจะหวังอะไรให้ชีวิตต้องดิ้นรนกังวลบ้าง ก็คือจะต้องหาเวลาให้มากที่จะได้กลับไปที่บ้านพาพ่อกับแม่ ไปเที่ยวบ้าง หรือนั่งกินข้าวล้อมวงกัน หรือไปเยี่ยมญาติผู้ใหญ่ วันสงกรานต์ขอให้ได้กลับไปรดน้ำดำหัว ญาติผู้ใหญ่และได้สาดน้ำในหมู่พี่น้อง ได้นิมนต์พระมาฉันอาหารทำบุญอุทิศส่วนกุศลให้ปู่ย่าตายาย ตามอัตภาพและ ประเพณีภาพ ที่เคยปฏิบัติมานาน
เกริ่นนำมาเยอะเพื่อจะเข้าเรื่องคู่ใจของผม ในวันที่ผมประสบความสำเร็จอย่างสูงในชีวิต
หนึ่งเธอคือคนที่กล่าวไปแล้ว หากแต่ตอนนี้ผมมีอีกหนึ่งครับ
เธอเป็นญีปุ่นครึ่งทางฝั่งอเมริกัน ชื่อของเธอคือ
Miss Honda Phantom ผมได้เธอมาด้วยสินสอด 5 หมื่นกว่านิดหน่อย แม้เธอจะเคยผ่านมือชายชาติยุโรปเยอรมันมาเวลาหนึ่งแต่ เธอยังดูสดใสน่ารัก และผมไม่แคร์ว่าเธอจะเป็นของใครมาก่อน วันนี้เธออยู่กับผมและผมตั้งใจดูแลเธอไปตลอด
ผมเคยเดินทางกับเธอ คู่ใจของผมทั้งสอง และผมไปพร้อมกันในวันฝนตกพรำ เราเป็นหนึ่งเดียวและฝ่าสายฝน ไปด้วยอิสระเสรี
เรามีแผนการจะเดินทางด้วยกันมากมาย ไว้ผมจะเล่าทีหลัง
แต่ในวันนี้ที่ผมประสบความสำเร็จในชีวิต ครับ ผม ผม ปลื้ม ! ปลื้ม Honda Phantom ..........

นี่คือโฉมหน้าและรูปร่าง เธอทั้งสองที่เป็นคู่ใจผมครับ

สวัสดีครับคุณมิตร
สบายดีไหมครับ เข้ามาดูคู่ใจครับผม...ดีใจที่คุณมิตรประสบความสำเร็จในสิ่งที่หวังและต่อไปชีวิตคือความสุขความสบายใจ ไม่อยากจะเรียกว่ากำไร เพราะชีวิตไม่มีขาดทุน
ผมเคยค้นหาดูอยู่เหมือนกันครับ คู่ใจลูกครึ่งของคุณมิตรนะครับ แต่เป็นเพียงฝันนะครับ ยังไม่ถึงวันเวลานะครับ
ขอบคุณมากครับ
สวัสดีครับคุณสุมิตรชัย
ผมมีเพื่อนทำงานสาธารณสุขหลายคนเลยครับ วันก่อนผมยังแนะนำ blog ของคุณมิตรให้เพื่อนรู้จักเลย อยากให้เขามารู้จักมิตรภาพและการแบ่งปันเพื่อสังคมแบบ G2K บ้าง
บันทึกนี้มีหลายแก๊กนะครับ
แก๊กแรก เห็นว่าอยู่ในหมวดกีฬาฯ ผมเดาว่า 2 คู่แหงๆ
พอคลิกเข้ามาเห็น...."เธอเป็นญี่ปุ่นครึ่งทางฝั่งอเมริกัน" ยังไม่ทันอ่านรายละเอียด นึกในใจ โห...มีแฟนเป็นลูกครึ่งด้วย...พอเห็นรูป Miss Honda Phantom ผมนั่งขำอยู่คนเดียว...โอ้ พระเจ้าจ๊อด มันยอดมาก ฮ่าๆๆ
ยินดีด้วยครับกับคู่ใจทั้งสอง
มาชื่นชมคู่ทั้งสองครับ
น้องสุมิตรชัย พี่น่ะเคยขับมอเตอร์ไซด์แข่งขันมาแล้วนะ อิ อิ วันหลังจะเล่าให้ฟัง
สวัสดีครับ
สวัสดีครับ...
ยินดีด้วยครับ...ยินดีด้วยครับ..
การได้ทำงานในหมู่บ้านชนบท ... ผมเองก็เฝ้าฝันเช่นนั้น แต่เมื่อมาอยู่ในมหาวิทยาลัย การพานิสิตไปออกค่ายก็เป็นส่วนหนึ่งในการเติมเต็มความฝันนั้นได้เหมือนกัน
ขอบคุณครับ
ครับ ที่จริงผมก็ไม่อยากพูดถึงกำไร-ขาดทุนเลย เปลี่ยนดีกว่าครับ เป็น "ของขวัญหรือรางวัล" ได้ไหมครับ เคยดูหนัง American beauty ตัวเอกของเรื่อง พูดว่า "นี่คือวันแรกของการมีชีวิตที่เหลืออยู่ของผม" มันรู้สึกเหมือนเป็นการเริ่มต้นที่ดีและเริ่มต้นอยู่ตลอดเวลา แล้วชีวิตที่เหลืออยู่นี่สิครับ ผมก็เลยมีตีความทางผมว่า มันคือของขวัญและรางวัลที่เราได้จากโลกนี้
ผมชอบมอไซด์ครับ และฝันมานานในสไตล์แบบฝั่งอเมริกา หาก อ.เม้งฝันเช่นกัน ผมเป็นกำลังใจและยินดีให้ อ.เป็นหัวหน้าแก๊งค์ ครับ
ก็อยากจะอำ ๆ กันเล่นน่ะครับ พอดีว่าเข้า concept คู่ใจพอดีน่ะครับ
ขอบคุณนะครับที่คุณกบอุตส่าห์ประชาสัมพันธ์ให้ ดีใจครับที่มีคนเห็นงาน ที่เล็ก ๆ น่ะครับ
ขอบคุณมากครับ ที่แสดงความยินดีด้วย ยอมรับครับว่าผมกำลังปลื้มจริง ๆ อยากจะสัมผัสเธอทุกวัน แต่บางทีก็ต้องห้ามใจครับ บางทีอันตรายเกินไปสำหรับการพาเธอไปในบางที่ บางทีมันร้อนน่ะครับ ไม่ใช่เธอไม่ชอบ แต่ผมที่ไม่ไหวเหมือนกันครับ
ฮ่า ๆ ขอบคุณที่มาหัวเราะด้วยกันครับ
รถรุ่นนี้ขับแล้วห้ามล้มครับ ถ้าหากฝ่าฝืนก็จะเจอเหตุการณ์อย่างที่อ.ขจิตว่าน่ะครับ มันหนักอ่ะดิ
แต่บังคับไม่ยากครับ ขับแล้วรู้สึกปลอดภัยกว่ามอไซด์คันเล็ก ๆ อีก แต่พูดถึงความคล่องตัวในเมืองก็สู้คันเล็กไม่ได้ครับ
ขอบคุณครับที่มาเยี่ยม
เยี่ยมจริง ๆ อ่านแล้วรู้สึกดีมาก ชอบประโยคที่ว่า "ผมเคยเดินทางกับเธอ คู่ใจของผมทั้งสอง และผมไปพร้อมกันในวันฝนตกพรำ เราเป็นหนึ่งเดียวและฝ่าสายฝน ไปด้วยอิสระเสรี" ขอบคุณครับ
ขอบคุณมาก ๆ ครับสำหรับคำชม และหัวเราะครับ
ยินดี ดีใจมากครับที่ อ.นมินทร์ฝันเหมือนผม ทำตามฝันเลยครับ มันแค่สิ่งเล็ก ๆ แต่ฝันมีค่ามากครับ ในความฝันที่มีมานาน สำหรับผมมันเติมเต็มได้จริง ๆ ครับ
ตอนแรกผมก็จะไปดู kawa boss เหมือนกันเพราะราคาถูกกว่า และแต่งได้สวยด้วย แต่เพื่อน ๆ ที่เคยใช้ ก็บอกนะครับว่า Phantom จะเหมาะมือและได้ใจมากกว่า แต่เรื่องแบบนี้ก็แล้วแต่คนชอบอีกน่ะครับ
ส่วนการใช้งานผมว่าความจุกระบอกสูบที่ใกล้ 200 cc. กับอัตราการสิ้นเปลืองที่ ประมาณ 40 กม./ลิตร ผมว่าประหยัดยอดเลยครับ เรื่องการทรงตัวเยี่ยมมาก น้ำหนักและสมดุลเยี่ยม ความแรงยอด เรื่องความปลอดภัยผมว่ารู้สึกปลอดภัยกว่าขับมอไซด์คันเล็ก ๆ ในขณะถูกแซงหรือเราแซงรถใหญ่ ๆ จะรู้สึกได้ชัดเลยครับ แต่ว่าขับในเมืองรถเยอะ ๆ อาจไม่คล่องตัวนัก แต่กระนั้นก็คล่องกว่ารถเก๋งเยอะเลยครับ ผมขับเข้าเมืองขอนแก่นรถติดเหมือนกัน รู้สึกไม่เครียดเหมือนขับรถยนต์ เพราะยังมีที่ว่างสำหรับมอไซด์เสมอครับ
อ.นมินทร์ลองมองหาดูนะครับ แต่ถ้าจะรอรถมือสอง ต้องรู้แหล่งจริง ๆ ครับ รู้จักเครือข่ายด้วย เพราะจะมีคนบอกเราว่าที่ไหนมีจะขาย อย่างผมรอมานานแต่โชคดีที่ ไปเห็นคันนี้ในเงื่อนไขที่ดีมากครับ
ขอบคุณที่เป็นห่วงครับ เข้าใจว่าเนื้อหุ้มเหล็กย่อมอันตรายครับ ก็ต้องใช้ทักษะเยอะมากครับ ต้องสังเกตสิ่งรอบตัวตลอด ดูเส้นทางและกระจกมองหลังตลอด .....แต่ มันรู้สึกอิสระสุดยอดเลยครับ
จริงหรือครับนี่ ไม่น่าเชื่อครับจะได้รู้จักและพบกับอดีตสิงห์นักบิดระดับสนามแข่งขัน คงต้องไต่ถามถึงเทคนิควิธีแล้วครับ
ผมชอบมอไซด์เป็นจิตใจตั้งแต่เด็ก ๆ น่ะครับ อิทธิพลคงได้จากได้มดแดงทั้งหลาย
ไม่พลาดแน่นอนครับ ผมอยากคุยกับพี่เรื่องนี้เป็นเรื่องแรก ๆ ครับ
ยังไงผมว่าพี่ก็อยู่กับความฝันน่ะครับ เพราะงานของมหาวิทยาลัยและนักศึกษาจะยิ่งใกล้กับชุมชนเข้าไปทุกขณะแน่นอนครับ
แม้ที่ผ่าน ๆ มาแค่การออกค่าย แต่ผมเชื่อว่าในภายหน้า คงมีเรื่องการศึกษาชุมชนมากขึ้นแน่นอนครับ ขอบคุณมากครับที่มาเสมอครับ
ขอบคุณมากครับที่ชมชอบ จะบอกว่ามันรู้สึกเช่นนั้นจริง ๆ ครับ
วันนั้นผมต้องขับรถไปโอนที่ต่างอำเภอไกลออกไปจากตัวเมืองขอนแก่น ประมาณ 80 กิโล แล้วผมไม่เคยขับมอไซด์ไปกับแฟนในระยะทางไกลขนาดนั้นด้วย ฝนก็ริน ๆ บ้างตกแรงบ้าง บางทีต้องหยุดพักข้างทาง
แต่วันนั้นแฟนผมเธอเชื่อมั่นในรถและผมรวมทั้งเธอว่าจะไปกันได้ และพวกเราก็ปลอดภัยกันดีครับ
ครับผม ก็แปลก ๆ เหมือนกัน ยังบ่นกะ อ.เม้งแต่แรกว่า คงไม่มีหญิงสาว โสด ไม่โสด มาสนใจบันทึกนี้ และอาจจะแบนบันทึกนี้ไปเลย เหตุที่จั่วหัวไม่สร้างสรรค์ครอบครัว สังคม อะไร...คู่ใจมี 2
ที่จริงเคยโม้ให้คุณฟัง(อ่าน)ไปหนแล้วว่าผมชอบเจ้ามอไซด์คัน big แต่บุญญาวาสนาคงได้แค่ น.ส. ฮอนด้า แฟนทอม ก็โอครับ เธอก็เหมาะกับผมสไตล์ไทยguy นี่จะว่าไปหากคุณไม่มาดูรถผม ก็ว่าจะไปที่ "เที่ยวคนเดียวฯ" แล้วฝากคำชวนไว้
ขอบคุณที่มาดูครับ ส่วนเรื่องคนซ้อนท้าย แหมมันพูดยากครับ ส่วนหนึ่งผมก็เอาตังค์เธอมาซื้ออะครับ
ความหลังกับหนุ่มนักบิดหรือครับ เศร้าด้วยครับ ไม่เป็นไรนะครับ บางทีความเหมือนก็อาจไม่เหมาะกันน่ะครับ
อื้ม.....จักรยาน ผมก็ชอบครับ ตอนนี้ในหมู่บ้านผมใช้จักรยานตลอด บางทีไปหมู่บ้านขนาด 2 กิโลเมตรผมก็ขี่จักรยานครับ ช่วยโลกกันครับ ที่จริงช่วยตังค์ในกระเป๋าผมน่ะมากกว่า
ขอบคุณที่เป็นผู้หญิงคนแรกในบันทึกนี้ครับ ประทับใจจริง ๆ
สวัสดีค่ะท่านมดเอ็กซ์ฯ
มาชมพาหนะคันงามของซุปเปอร์ฮีโร่พร้อมยิ้มขำๆกับการเปิดบันทึกได้อย่างน่ารักผิดสไตล์่ที่เคยเป็นมา..
เบิร์ดไม่ทราบเรื่อง " คู่ใจ ( 2 ล้อ ) " ของท่านมด ฯมากนักหรอกค่ะ แต่ยอมรับว่าสวยจัง ! ( หมายรวมถึงคู่ใจ คู่กายของท่านมด ฯ ด้วยนะคะ ^ ^ )
เค้าบอกว่าลาภ ยศ สรรเสริญ และสาวงามจะเป็นของผู้่กล้าเท่านั้น...มิน่าซุปเปอร์ฮีโร่ถึงมีพร้อมปานนี้..
ดีใจครับที่เห็นคุณเบิร์ดที่นี่วันนี้ เพราะอยากให้สาว ๆ เข้ามาดูบ้างอะครับ ดีใจ ๆ
หู..ชมเกินไปแล้วครับ ที่จริงสไตล์ที่ดูสบาย ๆ ผมอยากจะเขียนนะครับ แต่เกรงว่าจะไม่ได้สาระ ก็เอาแบบอย่างคุณเบิร์ดน่ะครับ เขียนทีไรเป็นต้องมีประเด็นกว้างใหญ่หลากหลายทุกที แต่ก็ไม่สามารถลอกเลียนแบบได้น่ะครับ
รถรุ่นนี้ก็ไม่ถือว่าแพงและบิ๊กไบค์ แบบนักนิยมรถใหญ่นักน่ะครับ แต่มันแค่อัพจากรุ่นในท้องตลาดทั่ว ๆ ไป ในวงการบิ๊กจริง ๆ เขาก็มองว่าแค่เด็ก ๆ น่ะครับ แต่ผมก็โอเคแล้ว เพราะกำลังพอของเราก็แค่นี้และไม่ได้บ้ากับรูปแบบของนักบิดอเมริกันขนาดนั้น
ที่จริงอิทธิพลเริ่มแรกของผมก็ได้จากบรรดาซุปเปอร์ฮีโร่ญี่ปุ่นที่ผมดูตอนเด็ก ๆ แล้วคุณเบิร์ดจับความรู้สึกนึกคิดของผมได้น่ะครับ ใช่ผมชอบซุปเปอร์วันมาก ๆ จำได้ติดตาติดใจจริง ๆ ครับ
อืม...อีกคำครับ "สาวงามย่อมคู่กับขุนพล" แต่ท่านแม่นางจอมยุทธ์ยกย่องข้าฯ เกินไปแล้ว "ลาภ ยศ สรรเสริญ รวมทั้งสาวงามเป็นสิ่งภายนอก เพียงได้มา รักษาและเพียงพอ สุดท้ายก็ต้องเตรียมใจแห่งการร่ำลาจากสิ่งเหล่านี้"
"การเขียนอักษร วาดภาพ เดินหมาก และดีดพิณต่างหาก ที่ผู้ค้นหาความจริงอย่างข้าฯพึงปฏิบัติ"
ขอคารวะ..................ขอบคุณนะครับ
ผมครึ่งไทย - มาเล คับ ตั้งใจ มาหาคนลูกครึ่งด้วยกันครับ ว้า เป็นอย่างอื่นไปซะนี่….ก็เลย มาชื่นชมแทน….อีกอย่างผมมาตามหาคนพิเศษของผมที่ชื่อคล้ายๆผมที่นี่ครับ เธอไม่ยอมเปิดโอกาสพิจารณาผมสักที ผมว่า คุณช่วยได้ เพราะเธอชอบมาเยี่ยมบล็อกของคุณบ่อยๆ………ขอบคุณมากๆครับ
ขอบคุณที่แวะมาชื่นชมครับ...........แต่เอ.... ไหง ผมกลายเป็นคนกลางเชื่อมต่อการตามหาหัวใจของใคร ๆ ไปได้ไงล่ะครับ
ก็ยินดีจะช่วยนะครับ แต่ผมจะช่วยได้ไงล่ะครับ