บุญมากที่สุดในโลก

ผลบุญที่ได้รับจากการฝึกสมาธิมีมากเท่าไร? การที่เรานั่งสมาธิเจริญภาวนาในแต่ละครั้งนั้น ถึงแม้ว่าเราจะนั่งด้วยใจรักและไม่ได้มุ่งหวังต้องการที่จะได้รับผลอะไรตอบแทนจากการนั่งเลยก็ตามที แต่อานิสงส์ผลบุญ ที่เกิดขึ้นมาจากการปฎิบัติสมาธิภาวนานั้นเป็นสิ่งที่เราจะได้รับโดยไม่สามารถที่จะหลีกเลี่ยงได้เลย อุปมาประหนึ่งว่าเราได้ปลูกต้นมะม่วงไว้ต้นหนึ่งและหมั่นรดน้ำดูแลรักษาพรวนดินใส่ปุ๋ยป้องกันไม่ให้มีโรคไม่ให้แมลงมารบกวน ต้นมะม่วงนั้นก็ย่อมจะต้องเจริญเติบใหญ่ขึ้นมาตามธรรมชาติของมันและเมื่อถึงเวลาก็ให้ดอกออกผลไปตามวาระของต้นไม้นั้นให้เราได้เก็บกิน จิตใจของเราก็เช่นเดียวกัน ในเมื่อเราได้หมั่นฝึกหมั่นฝนปฎิบัติธรรมนั่งสมาธิโดยไม่เคยขาดเลยแม้สักวันเดียว ผลบุญหรืออานิสงส์ก็จะต้องเกิดขึ้นและเราก็ต้องได้รับอย่างแน่นอน และนอกจากเราจะได้รับผลในปัจจุบันทันตาเห็นแล้วเรายังจะสามารถสะสมอานิสงส์หรือผลบุญนั้นติดตัวข้ามพบข้ามชาติไปได้อีกด้วย ผลบุญจากการนั่งสมาธิมีเท่าไรนั้นข้าพเจ้าจะนำมาเล่าดังต่อไปนี้...              

               มีเรื่องเล่ากันว่าสมัยเมื่อครั้งที่พระบรมศาสดาองค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้ายังทรงมีพระชนม์ชีพอยู่นั้นได้มีพราหมณ์คนหนึ่งชื่อ “พราหมณ์เวลามะ” ท่านได้มีจิตศรัทธาเลื่อมใสโดยได้สร้างโรงทานขึ้นมาแล้วประกาศให้คนทั้งหลายทั่วไปให้มารับเอาทานคืออาหารเครื่องนุ่งห่มและมีที่พักที่อาศัยให้หลับนอนได้ทั้งตลอดเจ็ดปีเจ็ดเดือนเจ็ดวัน พระบรมศาดาองค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าพระองค์ท่านได้ทรงทราบเรื่องนี้และได้ทรงตรัสให้บรรดาสาวกได้ทราบถึงอานิสงส์ที่        “พราหมณ์เวลามะ” กระทำนั้นได้อานิสงส์ผลบุญจากการให้ทานนี้ถึงอสงไขยภพ แต่อานิสงส์ที่ว่านี้ก็ยังต่ำกว่าอานิสงส์ของผู้ที่ถวายเลี้ยงภัตตาหารแด่พระโสดาบันบุคคลเพียงองค์เดียวและเพียงครั้งเดียว ส่วนอานิสงส์ที่ถวายเลี้ยงภัตตาหารแด่พระโสดาบันบุคคลร้อยองค์ยังสู้อานิสงส์ของการถวายเลี้ยงภัตตาหารแด่พระสกิทาคามีบุคลเพียงองค์เดียวและครั้งเดียวไม่ได้ อานิสงค์ที่ถวายเลี้ยงภัตตาหารแด่พระสกิทาคามีร้อยองค์ก็ยังสู้อานิสงส์ของการถวายเลี้ยงภัตตาหารแด่พระอนาคามีบุคคลเพียงองค์เดียวและครั้งเดียวไม่ได้  อานิสงส์ที่ได้จาการถวายเลี้ยงภัตตาหารแด่พระอนาคามีร้อยองค์ยังสู้อานิสงส์ที่ถวายเลี้ยงภัตตาหารแด่พระอรหัติบุคคลเพียงองค์เดียวและครั้งเดียวไม่ได้  อานิสงส์ที่ได้จากการถวายเลี้ยงภัตตาหารแด่พระอรหัติร้อยองค์ยังสู้อานิสงส์ของการถวายเลี้ยงภัตตาหารแด่พระปัจเจกพุทธเจ้าเพียงพระองค์เดียวและครั้งเดียวไม่ได้  อานิสงส์ที่ได้จาการถวายเลี้ยงภัตตาหารแด่พระปัจเจกพุทธเจ้าร้อยองค์ยังสู้การถวายเลี้ยงภัตตาหารแด่องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าเพียงพระองค์เดียวและครั้งเดียวไม่ได้ อานิสงส์ในการถวายเลี้ยงภัตตาหารแด่องค์สมเด็จพระสัมพุทธเจ้าพระองค์เดียว ยังสู้อานิสงส์ในการถวายเลี้ยงภัตตาหารแด่พระภิกษุสงฆ์ทั้งหลาย  อันมีพระพุทธเจ้าเป็นประมุขไม่ได้ อานิสงส์ที่ถวายเลี้ยงภัตตาหารแด่พระภิกษุสงฆ์โดยมีพระพุทธเจ้าเป็นประมุขยังสู้อานิสงส์ของการสร้างวิหารทานถวายแด่พระภิกษุสงฆ์ที่อยู่ทั่วทั้ง๔ ทิศ หรือ ๘ทิศไม่ได้ (จตุทิสาสังฆิกวิหารทาน)  อานิสงส์ที่ได้จากการสร้างจตุสาสังฆิกวิหารทานนั้นก็ยังสู้อานิสงส์ของการสมาทานศีล๕ศีล๘พร้อมด้วยการขอถือเอาพระพุทธพระธรรมพระสงฆ์(ไตรสรณคมน์)เป็นที่พึ่งไม่ได้ อานิสงส์ที่ได้จาการสมาทานศีล๕ศีล๘พร้อมด้วยไตรสรณคมน์ ก็ยังสู้อานิสงส์ของการแผ่เมตตาให้แก่สรรพสัตว์ทั้งหลายให้มีความสุข ปราศจากทุกข์ ไม่มีเวรไม่มีภัย และไม่เบียดเบียนซึ่งกันและกันเพียงชั่วคราวไม่ได้  อานิสงส์ที่ได้รับจากการแผ่เมตตาให้สรรพสัตว์ทั้งหลายมีความสุขไม่มีทุกข์ไม่มีภัยไม่เบียดเบียนซึ่งกันและกันเพียงชั่วคราวนั้นยังสู้อานิสงส์จากการปฏิบัตินั่งสมาธิเจริญภาวนาเพื่อให้เกิดปัญญาเห็นชอบ เพียงชั่วคราวไม่ได้

             ถึงเวลาแล้วหรือยังที่เราจะเป็นนักบุญผู้ชาญฉลาด รู้จักการสร้างบุญกุศลบารมีโดยการปฏิบัติสมาธิเจริญภาวนาเป็นหลัก แต่ทั้งนี้เราก็ไม่ทอดทิ้งการทำบุญทำกุศลบริจาคทานตามอัตภาพอันควรของเรารวมทั้งการแผ่เมตตาให้สรรพสัตว์ทั้งหลายมีความสุขปราศจากทุกข์ภัย และยึดมั่นถือมั่นปฏิบัติในศีลโดยเคร่งครัด  กว่าที่สังขารของเราจะละจากโลกชั่วคราวนี้ไป บุญที่เราสะสมไว้จากการนั่งสมาธิเจริญภาวนาจะมากจนเรานึกไม่ถึงทีเดียว ผู้ที่ยังไม่ได้เริ่มก็ขอให้เริ่มได้แล้ว ไม่มีคำว่าสายเกินไปสำหรับผู้ที่ต้องการจะเริ่มต้นเป็นคนดีเพื่อเป็นคนดีที่สมบูรณ์หรอก ขอให้โชคดีครับ... 

........................

หมายเหตุ : บทความนี้ได้รับการลงพิมพ์ในหนังสือพิมพ์ เมืองไทยนิวส์ ประเทศสหรัฐอเมริกา โดยคุณVasin Sornprasitti (Paul) อีเมล์ [email protected] (www.18body.com )