เด็กไม่กล้าแสดงออก

ข้าพเจ้าได้รับผิดชอบสอนนักเรียนชั้นอนุบาลปีที่  1  และชั้นอนุบาลปีที่  2  วันหนึ่งครูให้เด็กทดสอบพัฒนาด้านร่างกาย  มีวิ่ง  กระโดดขาเดียว  โยน-รับลูกบอล  มีเด็กนักเรียนหญิงคนหนึ่งเป็นคนไม่ค่อยยิ้ม  และไท่ค่อยพูด  ทั้งครูและเพื่อน ๆ  ชวนยังไงก็ไม่ยอมร่วมกิจกรรม  ครูจึงพูดว่า  ถ้าหนูไม่วิ่งและไม่ทำกิจกรรมต่าง ๆ  กับเพื่อน  หนูก็จะไม่ผ่านไม่ได้เลื่อนชั้นไปอยู่  ป.1  อยากไปไหม  เด็กก็พยักหน้า  เดี๋ยวครูจะวิ่งด้วยวิ่งแข่งกันนะคะ  ก็จะมีเพื่อนคนอื่นอีก  4  คน  ที่มาวิ่งด้วย  ครูก็เลยเดินไปจูงมือเด็กไปพร้อมกัน  เพื่อน ๆ  ช่วยเชียร์นะคะ  จากนั้นก็วิ่งแข่งกัน  ปรากฏว่าเด็กคนนี้ได้ลำดับที่  2  กิจกรรมอื่น ๆ  ก็เริ่มจากต้องมีครูและเพื่อนร่วมทำกิจกรรมด้วยถึงจะยอมทำ  ครูถามเพื่อน ๆ  ในชั้นว่า  เพื่อนเก่งไหมคะ  ทุกคนต่างตอบว่าเก่ง  ครูให้เพื่อน ๆ  ปรบมือให้  ครูให้รางวัลเป็นดินสอให้กับคนที่วิ่งเข้าเส้นชัยได้ที่  1,2  และ  3  ในการวิ่งแข่งกัน  ต่างคนก็ดีใจรวมทั้งเด็กคนนี้ด้วย  วันต่อมาครูก็พยายามเรียกชื่อเด็กคนนี้ออกมาทำกิจกรรมบ่อย ๆ  เวลาเด็กออกมาหน้าชั้นครูก็โอบกอดเด็กด้วยทุกครั้ง  พูดคุยกับเด็กบ่อย ๆ  เด็กจะเกิดความกล้าที่จะแสดงออกต่อหน้าเพื่อน ๆ  กล้าพูดขึ้น  ช่วงแรก ๆ  ครูไปไหนเด็กก็จะเดินตามหรือไปเล่นอยู่ใกล้ ๆ  หลังจากวันนั้นเป็นต้นมา  เด็กก็เริ่มเล่นเข้าร่วมกิจกรรมต่าง ๆ  กับเพื่อนคนอื่นได้  รู้จักแบ่งปันสิ่งของให้กับเพื่อนได้