ความสุขของคนเราอยู่แค่เอื้อม 

ความสุขของบางคนก็อยู่ในอก  จากคำพูด..สวรรค์อยู่ในอก   นรกอยู่ในใจ 

มีความเป็นจริงๆด้วย  เมื่อก่อนนี้  ครูอ้อยยังมีอายุน้อย  มักจะเถียงในใจ  แบบน้อยใจเสมอว่า...ความสุขก็คือ  คนอื่นมาหยิบยื่นให้  เช่น  คุณพ่อ คุณแม่  ทำไมหนอ..คุณพ่อคุณแม่จึงรักน้องมากกว่า...

นั่นเพราะครูอ้อยคิดว่า..คิดไปเองว่า...ความสุขนั้นต้องได้จากคุณพ่อคุณแม่ที่ท่านต้องให้กับครูอ้อย...

พอมาจวบจนทุกวันนี้..ตรงกันข้ามเลยค่ะ  ครูอ้อยคิดผิดไปถนัด   ความสุขนั้น..มันอยู่ที่ใจกับความคิดของครูอ้อยเอง...ไม่ต้องรอใครนำความสุขมาให้เลย...

หันมาเรื่องการทำงาน..ตอนที่ครูอ้อย..ยังไม่มีตำแหน่ง  ไม่มีคำสรรเสริญมากนัก  ครูอ้อยก็รอคอย  สรรหาที่จะได้คำสรรเสริญ  

ทำดี  และหวังว่า..จะมีคนอื่นชื่นชมเสมอ  เจ็บปวดรวดร้าว..เมื่อมีมีใครมาดูถูกดูหมิ่น   และถวิลจะให้เขารัก  เขาเอ็นดู  ...

เวลาผ่านไป  ความรู้สึกก็เปลี่ยนไปเสียแล้ว..ไม่ใช่ครูอ้อยอิ่มในความรัก  อิ่มในความสุขหรอกนะคะ   เพราะ..ใจและความคิดของครูอ้อยเปลี่ยนไปค่ะ 

ครูอ้อยไม่..รอให้ใครมารัก  และไม่ยี่หร่ะด้วยว่า..ใครจะรัก  ครูอ้อยก็จะดั้นด้น  ทำความดี  เท่าที่ครูอ้อยจะทำได้....

ความสุขของคนเราอยู่แค่เอื้อม  สุดแต่ใจจะไขว่คว้า..

สวรรค์อยู่ในอก  จะหยิบยกมาหรือไม่ 

นรกอยู่ในใจ...จะทิ้งไปหรือยังอยู่....